Χορός
—ἀλλʼ ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων
ἔνδυτʼ ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου
δή ποτε παῖδας τὸ πρὶν Ἡρακλέους,
445
ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις
ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν
πατέρʼ Ἡρακλέους. δύστηνος ἐγώ,
δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν
450
γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς.
Μεγάρα
εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων
ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;
ἕτοιμʼ ἄγειν τὰ θύματʼ εἰς Ἅιδου τάδε.
ὦ τέκνʼ, ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν,
455
ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες.
ὦ μοῖρα δυστάλαινʼ ἐμή τε καὶ τέκνων
τῶνδʼ, οὓς πανύστατʼ ὄμμασιν προσδέρκομαι
ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δʼ ἐθρεψάμην
ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν.
460
φεῦ·
460
ἦ πολύ με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες,
ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων ποτʼ ἤλπισα.
σοὶ μὲν γὰρ Ἄργος ἔνεμʼ ὁ κατθανὼν πατήρ,
Εὐρυσθέως δʼ ἔμελλες οἰκήσειν δόμους
τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,
465
στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ
λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο·
σὺ δʼ ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ,
ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος,
ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·
470
ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον
ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν.
σοὶ δʼ ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ
τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο.
τρεῖς δʼ ὄντας ὑμᾶς τριπτύχοις τυραννίσι
475
πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ·
ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην,
κήδη συνάψουσʼ, ἔκ τʼ Ἀθηναίων χθονὸς
Σπάρτης τε Θηβῶν θʼ, ὡς ἀνημμένοι κάλῳς
πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτʼ εὐδαίμονα.
480
καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα δʼ ἡ τύχη
νύμφας μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκʼ ἔχειν,
ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά — δύστηνος φρενῶν.
πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε,
Ἅιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός.
485
ὤμοι, τίνʼ ὑμῶν πρῶτον ἢ τίνʼ ὕστατον
πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα;
τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς ξουθόπτερος
μέλισσα συνενέγκαιμʼ ἂν ἐκ πάντων γόους,
ἐς ἓν δʼ ἐνεγκοῦσʼ ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ;
490
ὦ φίλτατʼ, εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται
θνητῶν παρʼ Ἅιδῃ, σοὶ τάδʼ, Ἡράκλεις, λέγω·
θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ τέκνʼ, ὄλλυμαι δʼ ἐγώ,
ἣ πρὶν μακαρία διὰ σʼ ἐκλῃζόμην βροτοῖς.
ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι·
495
ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ·
κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά.
Ἀμφιτρύων
σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι·
ἐγὼ δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρʼ ἐς οὐρανὸν δικὼν
αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδʼ ὠφελεῖν
500
μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχʼ οὐδὲν ἀρκέσεις.
καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·
θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικʼ, ἀναγκαίως ἔχει.
ἀλλʼ, ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου,
τοῦτον δʼ ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,
505
ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι.
ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται
σῴζειν, τὸ δʼ αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.
ὁρᾶτʼ ἔμʼ ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς
ὀνομαστὰ πράσσων, καί μʼ ἀφείλεθʼ ἡ τύχη
510
ὥσπερ πτερὸν πρὸς αἰθέρʼ ἡμέρᾳ μιᾷ.
ὁ δʼ ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε δόξʼ οὐκ οἶδʼ ὅτῳ
βέβαιός ἐστι. χαίρετʼ· ἄνδρα γὰρ φίλον
πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε.
Μεγάρα
ἔα·
ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ φίλτατʼ· ἢ τί φῶ;
Ἀμφιτρύων
515
οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμʼ ἔχει.
Μεγάρα
ὅδʼ ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν,
εἰ μή γʼ ὄνειρον ἐν φάει τι λεύσσομεν.
τί φημί; ποῖʼ ὄνειρα κηραίνουσʼ ὁρῶ;
οὐκ ἔσθʼ ὅδʼ ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον.
520
δεῦρʼ, ὦ τέκνʼ, ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων,
ἴτʼ ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτʼ, ἐπεὶ Διὸς
σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθʼ ὅδʼ ὕστερος.
Ἡρακλῆς
ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θʼ ἑστίας ἐμῆς,
ὡς ἄσμενός σʼ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών.
525
ἔα· τί χρῆμα; τέκνʼ ὁρῶ πρὸ δωμάτων
στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα,
ὄχλῳ τʼ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον,
πατέρα τε δακρύοντα — συμφορὰς τίνας;
φέρʼ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς·
530
γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος;
Μεγάρα
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν
ὦ φάος μολὼν πατρί
ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις;
Ἡρακλῆς
τί φῄς; τίνʼ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ;
Μεγάρα
διολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι,
535
εἰ πρόσθεν ἥρπασʼ ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδʼ ἐχρῆν·
τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
καὶ τἄμʼ ἔθνῃσκε τέκνʼ, ἀπωλλύμην δʼ ἐγώ.
Ἡρακλῆς
Ἄπολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου.
Μεγάρα
τεθνᾶσʼ ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.
Ἡρακλῆς
540
πῶς φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς ποίου τυχών;
Μεγάρα
Λύκος σφʼ ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.
Ἡρακλῆς
ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός;
Μεγάρα
στάσει· τὸ Κάδμου δʼ ἑπτάπυλον ἔχει κράτος.
Ἡρακλῆς
τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντʼ ἦλθεν φόβος;
Μεγάρα
545
κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
Ἡρακλῆς
τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμʼ ἐμῶν τέκνων;
Μεγάρα
μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο.
Ἡρακλῆς
κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;
Μεγάρα
θανάτου τάδʼ ἤδη περιβόλαιʼ ἀνήμμεθα.
Ἡρακλῆς
550
καὶ πρὸς βίαν ἐθνῄσκετʼ; ὦ τλήμων ἐγώ.
Μεγάρα
φίλων γʼ ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντʼ ἠκούομεν.
Ἡρακλῆς
πόθεν δʼ ἐς ὑμᾶς ἥδʼ ἐσῆλθʼ ἀθυμία;
Μεγάρα
Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε.
Ἡρακλῆς
τί δʼ ἐξελείπετʼ οἶκον ἑστίαν τʼ ἐμήν;
Μεγάρα
555
βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους
Ἡρακλῆς
κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντʼ ἀτιμάσαι;
Μεγάρα
αἰδώς γʼ ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω.
Ἡρακλῆς
οὕτω δʼ ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων;
Μεγάρα
φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες;
Ἡρακλῆς
560
μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν;
Μεγάρα
ἄφιλον, ἵνʼ αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές.
Ἡρακλῆς
οὐ ῥίψεθʼ Ἅιδου τάσδε περιβολὰς κόμης
καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου
φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες;
565
ἐγὼ δέ — νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός —
πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους
καινῶν τυράννων, κρᾶτα δʼ ἀνόσιον τεμὼν
ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δʼ ὅσους
κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ,
570
τῷ καλλινίκῳ τῷδʼ ὅπλῳ χειρώσομαι·
τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι
νεκρῶν ἅπαντʼ Ἰσμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,
Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται.
τῷ γάρ μʼ ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ
575
καὶ παισὶ καὶ γέροντι; χαιρόντων πόνοι·
μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα.
καὶ δεῖ μʼ ὑπὲρ τῶνδʼ, εἴπερ οἵδʼ ὑπὲρ πατρός,
θνῄσκειν ἀμύνοντʼ· ἢ τί φήσομεν καλὸν
ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε
580
Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δʼ ἐμῶν τέκνων
οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρʼ Ἡρακλῆς
ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι.
Χορός
δίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα,
πατέρα τε πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν γάμων.
Ἀμφιτρύων
585
πρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς φίλοις τʼ εἶναι φίλον
τά τʼ ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ ʼπείγου λίαν.
Ἡρακλῆς
τί δʼ ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ;
Ἀμφιτρύων
πολλοὺς πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ
δοκοῦντας εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει,
590
οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν
ἐφʼ ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δʼ ἐν δόμοις
δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθʼ ὑπʼ ἀργίας.
ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δʼ ὤφθης, ὅρα
ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς.
Ἡρακλῆς
595
μέλει μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσʼ εἶδεν πόλις·
ὄρνιν δʼ ἰδών τινʼ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις,
ἔγνων πόνον τινʼ ἐς δόμους πεπτωκότα·
ὥστʼ ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα.
Ἀμφιτρύων
καλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θʼ ἑστίαν
600
καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμʼ ἰδεῖν.
ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα
ἕλξων φονεύσων κἄμʼ ἐπισφάξων ἄναξ·
μένοντι δʼ αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται
τῇ τʼ ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν
605
μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδʼ εὖ θέσθαι, τέκνον.
Ἡρακλῆς
δράσω τάδʼ· εὖ γὰρ εἶπας· εἶμʼ ἔσω δόμων.
χρόνῳ δʼ ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν
Ἅιδου Κόρης τʼ ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω
θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας.
Ἀμφιτρύων
610
ἦλθες γὰρ ὄντως δώματʼ εἰς Ἅιδου, τέκνον;
Ἡρακλῆς
καὶ θῆρά γʼ ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον.
Ἀμφιτρύων
μάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν;
Ἡρακλῆς
μάχῃ· τὰ μυστῶν δʼ ὄργιʼ εὐτύχησʼ ἰδών.
Ἀμφιτρύων
ἦ καὶ κατʼ οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ;
Ἡρακλῆς
615
Χθονίας νιν ἄλσος Ἑρμιών τʼ ἔχει πόλις.
Ἀμφιτρύων
οὐδʼ οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντʼ ἄνω;
Ἡρακλῆς
οὐκ οἶδʼ· ἵνʼ ἐλθὼν τἀνθάδʼ εἰδείην πάρος.
Ἀμφιτρύων
χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθʼ ὑπὸ χθονί;
Ἡρακλῆς
Θησέα κομίζων ἐχρόνισʼ ἐξ Ἅιδου, πάτερ.
Ἀμφιτρύων
620
καὶ ποῦ ʼστιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον;
Ἡρακλῆς
βέβηκʼ Ἀθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών.
ἀλλʼ εἶʼ, ὁμαρτεῖτʼ, ὦ τέκνʼ, ἐς δόμους πατρί·
καλλίονές τἄρʼ εἴσοδοι τῶν ἐξόδων
πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε
625
καὶ νάματʼ ὄσσων μηκέτʼ ἐξανίετε·
σύ τʼ, ὦ γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ
τρόμου τε παῦσαι, καὶ μέθεσθʼ ἐμῶν πέπλων·
οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους.
ἆ,
οἵδʼ οὐκ ἀφιᾶσʼ, ἀλλʼ ἀνάπτονται πέπλων
630
τοσῷδε μᾶλλον· ὧδʼ ἔβητʼ ἐπὶ ξυροῦ;
ἄξω λαβών γε τούσδʼ ἐφολκίδας χεροῖν,
ναῦς δʼ ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι
θεράπευμα τέκνων. πάντα τἀνθρώπων ἴσα·
φιλοῦσι παῖδας οἵ τʼ ἀμείνονες βροτῶν
635
οἵ τʼ οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι·
ἔχουσιν, οἳ δʼ οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.
Tap any Greek word to look it up