315
ὦ πάτερ αἰνόπατερ, τί σοι
φάμενος ἢ τί ῥέξας
τύχοιμʼ ἂν ἕκαθεν οὐρίσας,
ἔνθα σʼ ἔχουσιν εὐναί,
σκότῳ φάος ἀντίμοι-
320
ρον; χάριτες δʼ ὁμοίως
κέκληνται γόος εὐκλεὴς
προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.
τέκνον, φρόνημα τοῦ
θανόντος οὐ δαμάζει
325
πυρὸς ἡ μαλερὰ γνάθος,
φαίνει δʼ ὕστερον ὀργάς·
ὀτοτύζεται δʼ ὁ θνῄσκων,
ἀναφαίνεται δʼ ὁ βλάπτων.
πατέρων τε καὶ τεκόντων
330
γόος ἔνδικος ματεύει
τὸ πᾶν ἀμφιλαφής ταραχθείς.
κλῦθὶ νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει
πολυδάκρυτα πένθη.
δίπαις τοί σʼ ἐπιτύμβιος
335
θρῆνος ἀναστενάζει.
τάφος δʼ ἱκέτας δέδεκται
φυγάδας θʼ ὁμοίως.
τί τῶνδʼ εὖ, τί δʼ ἄτερ κακῶν;
οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;
340
ἀλλʼ ἔτʼ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζων
θείη κελάδους εὐφθογγοτέρους·
ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων
παιὰν μελάθροις ἐν βασιλείοις
νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.
345
εἰ γὰρ ὑπʼ Ἰλίῳ
πρός τινος Λυκίων, πάτερ,
δορίτμητος κατηναρίσθης·
λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι
τέκνων τʼ ἐν κελεύθοις
350
ἐπιστρεπτὸν αἰῶ
κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες
τάφον διαποντίου γᾶς
δώμασιν εὐφόρητον,
φίλος φίλοισι τοῖς
355
ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν
κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων
σεμνότιμος ἀνάκτωρ,
πρόπολός τε τῶν μεγίστων
χθονίων ἐκεῖ τυράννων·
360
βασιλεὺς γὰρ ἦσθʼ, ὄφρʼ ἔζης,
μόριμον λάχος πιπλάντων
χεροῖν πεισίβροτόν τε βάκτρον.
μηδʼ ὑπὸ Τρωίας
τείχεσι φθίμενος, πάτερ,
365
μετʼ ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ
παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.
πάρος δʼ οἱ κτανόντες
νιν οὕτως δαμῆναι
φίλοις, θανατηφόρον αἶσαν
370
πρόσω τινὰ πυνθάνεσθαι
τῶνδε πόνων ἄπειρον.
ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,
μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου
μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ.
375
ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης
δοῦπος ἱκνεῖται· τῶν μὲν ἀρωγοὶ
κατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντων
χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων·
παισὶ δὲ μᾶλλον γεγένηται.
380
τοῦτο διαμπερὲς οὖς
ἵκεθʼ ἅπερ τι βέλος.
Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων
ὑστερόποινον ἄταν
βροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳ
385
χειρὶ—τοκεῦσι δʼ ὅμως τελεῖται.
ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά-
εντʼ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς
θεινομένου, γυναικός τʼ
ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον ἔμπας
390
ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας
δριμὺς ἄηται κραδίας
θυμὸς ἔγκοτον στύγος.
καί πότʼ ἂν ἀμφιθαλὴς
395
Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι,
φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;
πιστὰ γένοιτο χώρᾳ.
δίκαν δʼ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.
κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί.
400
ἀλλὰ νόμος μὲν φονίας σταγόνας
χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν
αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν
παρὰ τῶν πρότερον φθιμένων ἄτην
ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπʼ ἄτῃ.
405
πόποι δὴ νερτέρων τυραννίδες,
ἴδετε πολυκρατεῖς Ἀραὶ φθινομένων,
ἴδεσθʼ Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπʼ ἀμηχάνως
ἔχοντα καὶ δωμάτων
ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτʼ ἄν, ὦ Ζεῦ;
410
πέπαλται δαὖτὲ μοι φίλον κέαρ
τόνδε κλύουσαν οἶκτον
καὶ τότε μὲν δύσελπις,
σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-
ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.
415
ὅταν δʼ αὖτʼ ἐπʼ ἀλκῆς ἐπάρῃ μʼ
ἐλπὶς, ἀπέστασεν ἄχος
προσφανεῖσά μοι καλῶς.
τί δʼ ἂν φάντες τύχοιμεν ἢ τά περ
πάθομεν ἄχεα πρός γε τῶν τεκομένων;
420
πάρεστι σαίνειν, τὰ δʼ οὔτι θέλγεται.
λύκος γὰρ ὥστʼ ὠμόφρων
ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.
ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίας
νόμοις ἰηλεμιστρίας,
425
ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα δʼ ἦν ἰδεῖν
ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα
ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δʼ ἐπερρόθει
κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.
ἰὼ ἰὼ δαΐα
430
πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτʼ,
ἄνευ δὲ πενθημάτων
ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.
τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.
435
πατρὸς δʼ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει
ἕκατι μὲν δαιμόνων,
ἕκατι δʼ ἀμᾶν χερῶν;
ἔπειτʼ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.
ἐμασχαλίσθη δέ γʼ, ὡς τόδʼ εἰδῇς·
440
ἔπρασσε δʼ, ᾇπέρ νιν ὧδε θάπτει,
μόρον κτίσαι μωμένα
ἄφερτον αἰῶνι σῷ.
κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.
445
λέγεις πατρῷον μόρον· ἐγὼ δʼ ἀπεστάτουν
ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία·
μυχῷ δʼ ἄφερκτος πολυσινοῦς κυνὸς δίκαν
ἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,
χέουσα πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.
450
τοιαῦτʼ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου ˘ ¯.
διʼ ὤτων δὲ συν-
τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.
τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,
τὰ δʼ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.
455
πρέπει δʼ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.
ἐγὼ δʼ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.
στάσις δὲ πάγκοινος ἅδʼ ἐπιρροθεῖ·
ἄκουσον ἐς φάος μολών,
460
ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.
Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα.
ἰὼ θεοί, κραίνετʼ ἐνδίκως δίκας.
τρόμος μʼ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.
τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,
465
εὐχομένοις δʼ ἂν ἔλθοι.
ὦ πόνος ἐγγενὴς
καὶ παράμουσος Ἄτας
αἱματόεσσα πλαγά.
ἰὼ δύστονʼ ἄφερτα κήδη·
470
ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.
δώμασιν ἔμμοτον
τῶνδʼ ἄκος, οὐδʼ ἀπʼ ἄλλων
ἔκτοθεν, ἀλλʼ ἀπʼ αὐτῶν,
διʼ ὠμὰν ἔριν αἱματηράν.
475
θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδʼ ὕμνος.
ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,
τῆσδε κατευχῆς πέμπετʼ ἀρωγὴν
παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.
Tap any Greek word to look it up