Parodos
ἰαλτὸς ἐκ δόμων ἔβαν
χοὰς προπομπὸς ὀξύχειρι σὺν κτύπῳ.
πρέπει παρηὶς φοινίοις ἀμυγμοῖς
25 ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ·
διʼ αἰῶνος δʼ ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ.
λινοφθόροι δʼ ὑφασμάτων
λακίδες ἔφλαδον ὑπʼ ἄλγεσιν,
προστέρνῳ στολμῷ
30 πέπλων ἀγελάστοις
ξυμφοραῖς πεπληγμένων.
τορὸς δὲ Φοῖβος ὀρθόθριξ
δόμων ὀνειρόμαντις, ἐξ ὕπνου κότον
πνέων, ἀωρόνυκτον ἀμβόαμα
35 μυχόθεν ἔλακε περὶ φόβῳ,
γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων.
κριταί τε τῶνδʼ ὀνειράτων
θεόθεν ἔλακον ὑπέγγυοι
μέμφεσθαι τοὺς γᾶς
40 νέρθεν περιθύμως
τοῖς κτανοῦσί τʼ ἐγκοτεῖν.
τοιάνδε χάριν ἀχάριτον ἀπότροπον κακῶν,
ἰὼ γαῖα μαῖα,
45 μωμένα μʼ ἰάλλει
δύσθεος γυνά. φοβοῦ-
μαι δʼ ἔπος τόδʼ ἐκβαλεῖν.
τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδοι;
ἰὼ πάνοιζυς ἑστία,
50 ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων.
ἀνήλιοι βροτοστυγεῖς
δνόφοι καλύπτουσι δόμους
δεσποτῶν θανάτοισι.
55 σέβας δʼ ἄμαχον ἀδάματον ἀπόλεμον τὸ πρὶν
διʼ ὤτων φρενός τε
δαμίας περαῖνον
νῦν ἀφίσταται. φοβεῖ-
ται δέ τις. τὸ δʼ εὐτυχεῖν,
60 τόδʼ ἐν βροτοῖς θεός τε καὶ θεοῦ πλέον.
ῥοπὴ δʼ ἐπισκοπεῖ δίκας
ταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει,
τὰ δʼ ἐν μεταιχμίῳ σκότου
μένει χρονίζοντας ἄχη βρύει,
65 τοὺς δʼ ἄκραντος ἔχει νύξ.
διʼ αἵματʼ ἐκποθένθʼ ὑπὸ χθονὸς τροφοῦ
τίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν.
διαλγὴς δʼ ἄτα διαφέρει
70 τὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν.
θιγόντι δʼ οὔτι νυμφικῶν ἑδωλίων
ἄκος, πόροι τε πάντες ἐκ μιᾶς ὁδοῦ
προβαίνοντες τὸν χερομυσῆ
φόνον καθαίροντες ἴθυσαν μάταν.
75 ἐμοὶ δʼ —ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν
θεοὶ προσήνεγκαν· ʽἐκ γὰρ οἴκων
πατρῴων δούλιόν μʼ ἐσᾶγον αἶσαν̓—
δίκαια καὶ μὴ δίκαια ἀρχὰς πρέπον
80 βίᾳ φρενῶν αἰνέσαι
πικρὸν στύγος κρατούσῃ.
δακρύω δʼ ὑφʼ εἱμάτων
ματαίοισι δεσποτᾶν
τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Smyth 1926
Loeb
Smyth (eclectic), 1926 · 1926
The Editor

Herbert Weir Smyth (1857–1937) was Eliot Professor of Greek at Harvard University. Best known for his Greek Grammar (1920), which remains the standard reference grammar for students of ancient Greek, Smyth also produced the Loeb Classical Library edition of Aeschylus (2 volumes, 1922–1926). His combination of linguistic expertise and literary sensitivity made his Aeschylus edition particularly valuable.

About This Edition

Smyth's Loeb Aeschylus presents the Greek text with facing English translation. Following Loeb convention, the text is based on established critical editions. For a critical text of Aeschylus, the OCT by D. L. Page (1972) and M. L. West's Teubner (1990, revised 1998) are now the standard references. Smyth's translations, while sometimes dated in style, remain useful for their accuracy and his notes address many of the textual difficulties that make Aeschylus the most challenging of the three great tragedians.

Translator

Herbert Weir Smyth (Loeb Classical Library)

Text Basis

Smyth's own eclectic text, based on the manuscript tradition and Wilamowitz. Smyth was both editor and translator.

Tap any Greek word to look it up