Χορός
ἀλλʼ ἴσθι, τέκνον Οἰδίπου, σέ τʼ ἐξ ἴσου
255
οἰκτίρομεν καὶ τόνδε συμφορᾶς χάριν·
τὰ δʼ ἐκ θεῶν τρέμοντες οὐ σθένοιμεν ἂν
φωνεῖν πέρα τῶν πρὸς σὲ νῦν εἰρημένων.
Οἰδίπους
τί δῆτα δόξης ἢ τί κληδόνος καλῆς
μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται,
260
εἰ τάς γʼ Ἀθήνας φασὶ θεοσεβεστάτας
εἶναι, μόνας δὲ τὸν κακούμενον ξένον
σῴζειν οἵας τε καὶ μόνας ἀρκεῖν ἔχειν;
κἄμοιγε ποῦ τοῦτʼ ἐστίν, οἵτινες βάθρων
ἐκ τῶνδέ μʼ ἐξάραντες εἶτʼ ἐλαύνετε,
265
ὄνομα μόνον δείσαντες; οὐ γὰρ δὴ τό γε
σῶμʼ οὐδὲ τἄργα τἄμʼ· ἐπεὶ τά γʼ ἔργα μου
πεπονθότʼ ἐστὶ μᾶλλον ἢ δεδρακότα,
εἴ σοι τὰ μητρὸς καὶ πατρὸς χρείη λέγειν,
ὧν οὕνεκʼ ἐκφοβεῖ με· τοῦτʼ ἐγὼ καλῶς
270
ἔξοιδα. καίτοι πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν,
ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων, ὥστʼ εἰ φρονῶν
ἔπρασσον, οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἐγιγνόμην κακός;
νῦν δʼ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην ἵνʼ ἱκόμην,
ὑφʼ ὧν δʼ ἔπασχον, εἰδότων ἀπωλλύμην.
275
ἀνθʼ ὧν ἱκνοῦμαι πρὸς θεῶν ὑμᾶς, ξένοι,
ὥσπερ με κἀνεστήσαθʼ, ὧδε σώσατε,
καὶ μὴ θεοὺς τιμῶντες εἶτα τοὺς θεοὺς
μοίρας ποιεῖσθε μηδαμῶς· ἡγεῖσθε δὲ
βλέπειν μὲν αὐτοὺς πρὸς τὸν εὐσεβῆ βροτῶν,
280
βλέπειν δὲ πρὸς τοὺς δυσσεβεῖς, φυγὴν δέ του
μήπω γενέσθαι φωτὸς ἀνοσίου βροτῶν.
ξὺν οἷς σὺ μὴ κάλυπτε τὰς εὐδαίμονας
ἔργοις Ἀθήνας ἀνοσίοις ὑπηρετῶν,
ἀλλʼ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον,
285
ῥύου με κἀκφύλασσε· μηδέ μου κάρα
τὸ δυσπρόσοπτον εἰσορῶν ἀτιμάσῃς,
ἥκω γὰρ ἱερὸς εὐσεβής τε καὶ φέρων
ὄνησιν ἀστοῖς τοῖσδʼ· ὅταν δʼ ὁ κύριος
παρῇ τις, ὑμῶν ὅστις ἐστὶν ἡγεμών,
290
τότʼ εἰσακούων πάντʼ ἐπιστήσει· τὰ δὲ
μεταξὺ τούτου μηδαμῶς γίγνου κακός.
Χορός
ταρβεῖν μέν, ὦ γεραιέ, τἀνθυμήματα
πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τἀπὸ σοῦ· λόγοισι γὰρ
οὐκ ὠνόμασται βραχέσι· τοὺς δὲ τῆσδε γῆς
295
ἄνακτας ἀρκεῖ ταῦτά μοι διειδέναι.
Οἰδίπους
καὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ κραίνων τῆσδε τῆς χώρας, ξένοι;
Χορός
πατρῷον ἄστυ γῆς ἔχει· σκοπὸς δέ νιν,
ὃς κἀμὲ δεῦρʼ ἔπεμψεν, οἴχεται στελῶν.
Οἰδίπους
ἦ καὶ δοκεῖτε τοῦ τυφλοῦ τινʼ ἐντροπὴν
300
ἢ φροντίδʼ, ἕξειν, αὐτὸν ὥστʼ ἐλθεῖν πέλας;
Χορός
καὶ κάρθʼ, ὅταν περ τοὔνομʼ αἴσθηται τὸ σόν.
Οἰδίπους
τίς δʼ ἔσθʼ ὁ κείνῳ τοῦτο τοὔπος ἀγγελῶν;
Χορός
μακρὰ κέλευθος· πολλὰ δʼ ἐμπόρων ἔπη
φιλεῖ πλανᾶσθαι, τῶν ἐκεῖνος ἀΐων,
305
θάρσει, παρέσται. πολὺ γάρ, ὦ γέρον, τὸ σὸν
ὄνομα διήκει πάντας, ὥστε κεἰ βραδὺς
εὕδει, κλύων σοῦ δεῦρʼ ἀφίξεται ταχύς.
Οἰδίπους
ἀλλʼ εὐτυχὴς ἵκοιτο τῇ θʼ αὑτοῦ πόλει
ἐμοί τε· τίς γὰρ ἐσθλὸς οὐχ αὑτῷ φίλος;
Ἀντιγόνη
310
ὦ Ζεῦ, τί λέξω; ποῖ φρενῶν ἔλθω, πάτερ;
Οἰδίπους
γυναῖχʼ ὁρῶ
τί δʼ ἔστι, τέκνον Ἀντιγόνη;
Ἀντιγόνη
στείχουσαν ἡμῶν ἆσσον, Αἰτναίας ἐπὶ
πώλου βεβῶσαν· κρατὶ δʼ ἡλιοστεγὴς
κυνῆ πρόσωπα Θεσσαλίς νιν ἀμπέχει.
315
τί φῶ;
ἆρʼ ἔστιν; ἆρʼ οὐκ ἔστιν; ἢ γνώμη πλανᾷ;
καὶ φημὶ κἀπόφημι κοὐκ ἔχω τί φῶ.
τάλαινα.
οὐκ ἔστιν ἄλλη· φαιδρὰ γοῦν ἀπʼ ὀμμάτων
320
σαίνει με προσστείχουσα· σημαίνει δʼ ὅτι
μόνης τόδʼ ἐστὶ δῆλον Ἰσμήνης κάρα.
Οἰδίπους
πῶς εἶπας, ὦ παῖ;
παῖδα σήν, ἐμὴν δʼ ὁρᾶν
Ἀντιγόνη
ὅμαιμον· αὐδῇ δʼ αὐτίκʼ ἔξεστιν μαθεῖν.
Ἰσμήνη
ὦ δισσὰ πατρὸς καὶ κασιγνήτης ἐμοὶ
325
ἥδιστα προσφωνήμαθʼ, ὡς ὑμᾶς μόλις
εὑροῦσα λύπῃ δεύτερον μόλις βλέπω.
Οἰδίπους
ὦ τέκνον, ἥκεις;
ὦ πάτερ δύσμοιρʼ ὁρᾶν.
τέκνον, πέφηνας;
οὐκ ἄνευ μόχθου γέ μοι.
πρόσψαυσον, ὦ παῖ.
θιγγάνω δυοῖν ὁμοῦ.
330
ὦ σπέρμʼ ὅμαιμον.
330
ὦ δυσάθλιαι τροφαί.
ἦ τῆσδε κἀμοῦ;
δυσμόρου τʼ ἐμοῦ τρίτης.
τέκνον, τί δʼ ἦλθες;
σῇ, πάτερ, προμηθίᾳ.
πότερα πόθοισι;
καὶ λόγων γʼ αὐτάγγελος,
Ἰσμήνη
ξὺν ᾧπερ εἶχον οἰκετῶν πιστῷ μόνῳ.
Οἰδίπους
335
οἱ δʼ αὐθόμαιμοι ποῦ νεανίαι πονεῖν;
Ἰσμήνη
εἴσʼ οὗπέρ εἰσι· δεινὰ τἀν κείνοις τανῦν.
Οἰδίπους
ὦ πάντʼ ἐκείνω τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ νόμοις
φύσιν κατεικασθέντε καὶ βίου τροφάς·
ἐκεῖ γὰρ οἱ μὲν ἄρσενες κατὰ στέγας
340
θακοῦσιν ἱστουργοῦντες, αἱ δὲ σύννομοι
τἄξω βίου τροφεῖα πορσύνουσʼ ἀεί.
σφῷν δʼ, ὦ τέκνʼ, οὓς μὲν εἰκὸς ἦν πονεῖν τάδε,
κατʼ οἶκον οἰκουροῦσιν ὥστε παρθένοι,
σφὼ δʼ ἀντʼ ἐκείνων τἀμὰ δυστήνου κακὰ
345
ὑπερπονεῖτον. ἡ μὲν ἐξ ὅτου νέας
τροφῆς ἔληξε καὶ κατίσχυσεν δέμας,
ἀεὶ μεθʼ ἡμῶν δύσμορος πλανωμένη
γερονταγωγεῖ, πολλὰ μὲν κατʼ ἀγρίαν
ὕλην ἄσιτος νηλίπους τʼ ἀλωμένη,
350
πολλοῖσι δʼ ὄμβροις ἡλίου τε καύμασιν
μοχθοῦσα τλήμων δεύτερʼ ἡγεῖται τὰ τῆς
οἴκοι διαίτης, εἰ πατὴρ τροφὴν ἔχοι.
σὺ δʼ, ὦ τέκνον, πρόσθεν μὲν ἐξίκου πατρὶ
μαντεῖʼ ἄγουσα πάντα, Καδμείων λάθρᾳ,
355
ἃ τοῦδʼ ἐχρήσθη σώματος, φύλαξ τέ μου
πιστὴ κατέστης, γῆς ὅτʼ ἐξηλαυνόμην·
νῦν δʼ αὖ τίνʼ ἥκεις μῦθον, Ἰσμήνη, πατρὶ
φέρουσα; τίς σʼ ἐξῆρεν οἴκοθεν στόλος;
ἥκεις γὰρ οὐ κενή γε, τοῦτʼ ἐγὼ σαφῶς
360
ἔξοιδα, μὴ οὐχὶ δεῖμʼ ἐμοὶ φέρουσά τι.
Ἰσμήνη
ἐγὼ τὰ μὲν παθήμαθʼ ἅπαθον, πάτερ,
ζητοῦσα τὴν σὴν ποῦ κατοικοίης τροφήν,
παρεῖσʼ ἐάσω· δὶς γὰρ οὐχὶ βούλομαι
πονοῦσά τʼ ἀλγεῖν καὶ λέγουσʼ αὖθις πάλιν.
365
ἃ δʼ ἀμφὶ τοῖν σοῖν δυσμόροιν παίδοιν κακὰ
νῦν ἐστι, ταῦτα σημανοῦσʼ ἐλήλυθα.
πρὶν μὲν γὰρ αὐτοῖς ἦν ἔρως Κρέοντί τε
θρόνους ἐᾶσθαι μηδὲ χραίνεσθαι πόλιν,
λόγῳ σκοποῦσι τὴν πάλαι γένους φθοράν,
370
οἵα κατέσχε τὸν σὸν ἄθλιον δόμον·
νῦν δʼ ἐκ θεῶν του κἀλιτηρίου φρενὸς
εἰσῆλθε τοῖν τρὶς ἀθλίοιν ἔρις κακή,
ἀρχῆς λαβέσθαι καὶ κράτους τυραννικοῦ.
χὠ μὲν νεάζων καὶ χρόνῳ μείων γεγὼς
375
τὸν πρόσθε γεννηθέντα Πολυνείκη θρόνων
ἀποστερίσκει, κἀξελήλακεν πάτρας.
ὁ δʼ, ὡς καθʼ ἡμᾶς ἔσθʼ ὁ πληθύων λόγος,
τὸ κοῖλον Ἄργος βὰς φυγὰς προσλαμβάνει
κῆδός τε καινὸν καὶ ξυνασπιστὰς φίλους
380
ὡς αὐτίκʼ Ἄργος ἢ τὸ Καδμείων πέδον
τιμῇ καθέξον ἢ πρὸς οὐρανὸν βιβῶν.
ταῦτʼ οὐκ ἀριθμός ἐστιν, ὦ πάτερ, λόγων,
ἀλλʼ ἔργα δεινά· τοὺς δὲ σοὺς ὅπου θεοὶ
πόνους κατοικτιοῦσιν οὐκ ἔχω μαθεῖν.
Οἰδίπους
385
ἤδη γὰρ ἔσχες ἐλπίδʼ ὡς ἐμοῦ θεοὺς
ὤραν τινʼ ἕξειν, ὥστε σωθῆναί ποτε;
Ἰσμήνη
ἔγωγε τοῖς νὺν γʼ, ὦ πάτερ, μαντεύμασιν.
Οἰδίπους
ποίοισι τούτοις; τί δὲ τεθέσπισται, τέκνον;
Ἰσμήνη
σὲ τοῖς ἐκεῖ ζητητὸν ἀνθρώποις ποτὲ
390
θανόντʼ ἔσεσθαι ζῶντά τʼ εὐσοίας χάριν.
Οἰδίπους
τίς δʼ ἂν τοιοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς εὖ πράξειεν ἄν;
Ἰσμήνη
ἐν σοὶ τὰ κείνων φασὶ γίγνεσθαι κράτη.
Οἰδίπους
ὅτʼ οὐκέτʼ εἰμί, τηνικαῦτʼ ἄρʼ εἴμʼ ἀνήρ;
Ἰσμήνη
νῦν γὰρ θεοί σʼ ὀρθοῦσι, πρόσθε δʼ ὤλλυσαν.
Οἰδίπους
395
γέροντα δʼ ὀρθοῦν φλαῦρον ὃς νέος πέσῃ.
Ἰσμήνη
καὶ μὴν Κρέοντά γʼ ἴσθι σοι τούτων χάριν
ἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου.
Οἰδίπους
ὅπως τί δράσῃ, θύγατερ; ἑρμήνευέ μοι.
Ἰσμήνη
ὥς σʼ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας, ὅπως
400
κρατῶσι μὲν σοῦ, γῆς δὲ μὴ ʼμβαίνῃς ὅρων.
Οἰδίπους
ἡ δʼ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου;
Ἰσμήνη
κείνοις ὁ τύμβος δυστυχῶν ὁ σὸς βαρύς.
Οἰδίπους
κἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γʼ ἂν γνώμῃ μάθοι.
Ἰσμήνη
τούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλας
405
χώρας θέλουσι, μηδʼ ἵνʼ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς.
Οἰδίπους
ἦ καὶ κατασκιῶσι Θηβαίᾳ κόνει;
Ἰσμήνη
ἀλλʼ οὐκ ἐᾷ τοὔμφυλον αἷμά σʼ, ὦ πάτερ.
Οἰδίπους
οὐκ ἆρʼ ἐμοῦ γε μὴ κρατήσωσίν ποτε.
Ἰσμήνη
ἔσται ποτʼ ἆρα τοῦτο Καδμείοις βάρος.
Οἰδίπους
410
ποίας φανείσης, ὦ τέκνον, συναλλαγῆς;
Ἰσμήνη
τῆς σῆς ὑπʼ ὀργῆς, σοῖς ὅταν στῶσιν τάφοις.
Οἰδίπους
ἃ δʼ ἐννέπεις, κλύουσα τοῦ λέγεις, τέκνον;
Ἰσμήνη
ἀνδρῶν θεωρῶν Δελφικῆς ἀφʼ ἑστίας.
Οἰδίπους
καὶ ταῦτʼ ἐφʼ ἡμῖν Φοῖβος εἰρηκὼς κυρεῖ;
Ἰσμήνη
415
ὥς φασιν οἱ μολόντες εἰς Θήβης πέδον.
Οἰδίπους
παίδων τις οὖν ἤκουσε τῶν ἐμῶν τάδε;
Ἰσμήνη
ἄμφω γʼ ὁμοίως, κἀξεπίστασθον καλῶς.
Οἰδίπους
κᾆθʼ οἱ κάκιστοι τῶνδʼ ἀκούσαντες, πάρος
τοὐμοῦ πόθου προύθεντο τὴν τυραννίδα;
Ἰσμήνη
420
ἀλγῶ κλύουσα ταῦτʼ ἐγώ, φέρω δʼ ὅμως.
Οἰδίπους
ἀλλʼ οἱ θεοί σφιν μήτε τὴν πεπρωμένην
ἔριν κατασβέσειαν, ἔν τʼ ἐμοὶ τέλος
αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι,
ἧς νῦν ἔχονται κἀπαναίρονται δόρυ·
425
ὡς οὔτʼ ἂν ὃς νῦν σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχει
μείνειεν οὔτʼ ἂν οὑξεληλυθὼς πάλιν
ἔλθοι ποτʼ αὖθις· οἵ γε τὸν φύσαντʼ ἐμὲ
οὕτως ἀτίμως πατρίδος ἐξωθούμενον
οὐκ ἔσχον οὐδʼ ἤμυναν, ἀλλʼ ἀνάστατος
430
αὐτοῖς ἐπέμφθην κἀξεκηρύχθην φυγάς.
εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτʼ ἐμοὶ τότε
πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατῄνεσεν.
οὐ δῆτʼ, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχʼ ἡμέραν,
ὁπηνίκʼ ἔζει θυμός, ἥδιστον δέ μοι
435
τὸ κατθανεῖν ἦν καὶ τὸ λευσθῆναι πέτροις,
οὐδεὶς ἔρωτʼ ἐς τόνδʼ ἐφαίνετʼ ὠφελῶν·
χρόνῳ δʼ, ὅτʼ ἤδη πᾶς ὁ μόχθος ἦν πέπων,
κἀμάνθανον τὸν θυμὸν ἐκδραμόντα μοι
μείζω κολαστὴν τῶν πρὶν ἡμαρτημένων,
440
τὸ τηνίκʼ ἤδη τοῦτο μὲν πόλις βίᾳ
ἤλαυνέ μʼ ἐκ γῆς χρόνιον, οἱ δʼ ἐπωφελεῖν,
οἱ τοῦ πατρός, τῷ πατρὶ δυνάμενοι, τὸ δρᾶν
οὐκ ἠθέλησαν, ἀλλʼ ἔπους σμικροῦ χάριν
φυγάς σφιν ἔξω πτωχὸς ἠλώμην ἀεί.
445
ἐκ ταῖνδε δʼ, οὔσαιν παρθένοιν, ὅσον φύσις
δίδωσιν αὐταῖν, καὶ τροφὰς ἔχω βίου
καὶ γῆς ἄδειαν καὶ γένους ἐπάρκεσιν·
τὼ δʼ ἀντὶ τοῦ φύσαντος εἱλέσθην θρόνους
καὶ σκῆπτρα κραίνειν καὶ τυραννεύειν χθονός.
450
ἀλλʼ οὔ τι μὴ λάχωσι τοῦδε συμμάχου,
οὐδέ σφιν ἀρχῆς τῆσδε Καδμείας ποτὲ
ὄνησις ἥξει· τοῦτʼ ἐγῷδα, τῆσδέ τε
μαντεῖʼ ἀκούων συννοῶν τε τἀξ ἐμοῦ
παλαίφαθʼ ἁμοὶ Φοῖβος ἤνυσέν ποτε.
455
πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα πεμπόντων ἐμοῦ
μαστῆρα, κεἴ τις ἄλλος ἐν πόλει σθένει.
ἐὰν γὰρ ὑμεῖς, ὦ ξένοι, θέληθʼ ὁμοῦ
προστάτισι ταῖς σεμναῖσι δημούχοις θεαῖς
ἀλκὴν ποεῖσθαι, τῇδε τῇ πόλει μέγαν
460
σωτῆρʼ ἀρεῖσθε, τοῖς δʼ ἐμοῖς ἐχθροῖς πόνους.
Χορός
ἐπάξιος μέν, Οἰδίπους, κατοικτίσαι,
αὐτός τε παῖδές θʼ αἵδʼ· ἐπεὶ δὲ τῆσδε γῆς
σωτῆρα σαυτὸν τῷδʼ ἐπεμβάλλεις λόγῳ,
παραινέσαι σοι βούλομαι τὰ σύμφορα.
Οἰδίπους
465
ὦ φίλταθʼ, ὡς νῦν πᾶν τελοῦντι προξένει.
Χορός
θοῦ νῦν καθαρμὸν τῶνδε δαιμόνων, ἐφʼ ἃς
τὸ πρῶτον ἵκου καὶ κατέστειψας πέδον.
Οἰδίπους
τρόποισι ποίοις; ὦ ξένοι, διδάσκετε.
Χορός
πρῶτον μὲν ἱερὰς ἐξ ἀειρύτου χοὰς
470
κρήνης ἐνεγκοῦ, διʼ ὁσίων χειρῶν θιγών.
Οἰδίπους
ὅταν δὲ τοῦτο χεῦμʼ ἀκήρατον λάβω;
Χορός
κρατῆρές εἰσιν, ἀνδρὸς εὔχειρος τέχνη,
ὧν κρᾶτʼ ἔρεψον καὶ λαβὰς ἀμφιστόμους.
Οἰδίπους
θαλλοῖσιν ἢ κρόκαισιν, ἢ ποίῳ τρόπῳ;
Χορός
475
οἰός γε νεαρᾶς νεοπόκῳ μαλλῷ λαβών.
Οἰδίπους
εἶεν· τὸ δʼ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή;
Χορός
χοὰς χέασθαι στάντα πρὸς πρώτην ἕω.
Οἰδίπους
ἦ τοῖσδε κρωσσοῖς οἷς λέγεις χέω τάδε;
Χορός
τρισσάς γε πηγάς· τὸν τελευταῖον δʼ ὅλον.
Οἰδίπους
480
τοῦ τόνδε πλήσας θῶ; δίδασκε καὶ τόδε.
Χορός
ὕδατος, μελίσσης· μηδὲ προσφέρειν μέθυ.
Οἰδίπους
ὅταν δὲ τούτων γῆ μελάμφυλλος τύχῃ;
Χορός
τρὶς ἐννέʼ αὐτῇ κλῶνας ἐξ ἀμφοῖν χεροῖν
τιθεὶς ἐλαίας τάσδʼ ἐπεύχεσθαι λιτάς.
Οἰδίπους
485
τούτων ἀκοῦσαι βούλομαι· μέγιστα γάρ.
Χορός
ὥς σφας καλοῦμεν Εὐμενίδας, ἐξ εὐμενῶν
στέρνων δέχεσθαι τὸν ἱκέτην σωτήριον,
αἰτοῦ σύ τʼ αὐτὸς κεἴ τις ἄλλος ἀντὶ σοῦ,
ἄπυστα φωνῶν μηδὲ μηκύνων βοήν·
490
ἔπειτʼ ἀφέρπειν ἄστροφος. καὶ ταῦτά σοι
δράσαντι θαρσῶν ἂν παρασταίην ἐγώ·
ἄλλως δὲ δειμαίνοιμʼ ἄν, ὦ ξένʼ, ἀμφὶ σοι.
Οἰδίπους
ὦ παῖδε, κλύετον τῶνδε προσχώρων ξένων;
Ἀντιγόνη
ἠκούσαμέν τε χὤ τι δεῖ πρόστασσε δρᾶν.
Οἰδίπους
495
ἐμοὶ μὲν οὐχ ὁδωτά· λείπομαι γὰρ ἐν
τῷ μὴ δύνασθαι μήδʼ ὁρᾶν, δυοῖν κακοῖν·
σφῷν δʼ ἁτέρα μολοῦσα πραξάτω τάδε.
ἀρκεῖν γὰρ οἶμαι κἀντὶ μυρίων μίαν
ψυχὴν τάδʼ ἐκτίνουσαν, ἢν εὔνους παρῇ.
500
ἀλλʼ ἐν τάχει τι πράσσετον· μόνον δέ με
μὴ λείπετʼ· οὐ γὰρ ἂν σθένοι τοὐμὸν δέμας
ἔρημον ἕρπειν οὐδʼ ὑφηγητοῦ δίχα.
Ἰσμήνη
ἀλλʼ εἶμʼ ἐγὼ τελοῦσα· τὸν τόπον δʼ ἵνα
χρῆσταί μʼ ἐφευρεῖν, τοῦτο βούλομαι μαθεῖν.
Χορός
505
τοὐκεῖθεν ἄλσους, ὦ ξένη, τοῦδʼ· ἢν δέ του
σπάνιν τινʼ ἴσχῃς, ἔστʼ ἔποικος ὃς φράσει.
Ἰσμήνη
χωροῖμʼ ἂν ἐς τόδʼ· Ἀντιγόνη, σὺ δʼ ἐνθάδε
φύλασσε πατέρα τόνδε· τοῖς τεκοῦσι γὰρ
οὐδʼ εἰ πονεῖ τις, δεῖ πόνου μνήμην ἔχειν.
Tap any Greek word to look it up