Parodos
ὅρα. τίς ἄρʼ ἦν; ποῦ ναίει;
ποῦ κυρεῖ ἐκτόπιος συθεὶς πάντων
120 πάντων ἀκορέστατος;
προσδέρκου λεῦσσέ νιν,
προσπεύθου πανταχῇ.
πλανάτας πλανάτας τις πρέσβυς οὐδʼ
125 ἔγχωρος· προσέβα γὰρ οὐκ
ἄν ποτʼ ἀστιβὲς ἄλσος ἐς
τᾶνδʼ ἀμαιμακετᾶν κορᾶν,
ἃς τρέμομεν λέγειν
130 καὶ παραμειβόμεσθʼ ἀδέρκτως,
ἀφώνως, ἀλόγως τὸ τᾶς.
εὐφάμου στόμα φροντίδος
ἱέντες, τὰ δὲ νῦν τινʼ ἥκειν
Χορός
λόγος οὐδὲν ἅζονθʼ,
135 ὃν ἐγὼ λεύσσων περὶ πᾶν οὔπω
δύναμαι τέμενος
γνῶναι ποῦ μοί ποτε ναίει.
ὅδʼ ἐκεῖνος ἐγώ· φωνῇ γὰρ ὁρῶ,
τὸ φατιζόμενον.
140 ἰὼ ἰώ,
δεινὸς μὲν ὁρᾶν, δεινὸς δὲ κλύειν.
μή μʼ, ἱκετεύω, προσίδητʼ ἄνομον.
Ζεῦ ἀλεξῆτορ, τίς ποθʼ πρέσβυς;
οὐ πάνυ μοίρας εὐδαιμονίσαι
145 πρώτης, τῆσδʼ ἔφοροι χώρας.
δηλῶ δʼ· οὐ γὰρ ἂν ὧδʼ ἀλλοτρίοις
ὄμμασιν εἷρπον
κἀπὶ σμικροῖς μέγας ὥρμουν.
ἐή, ἀλαῶν ὀμμάτων
150 ἆρα καὶ ἦσθα φυτάλμιος; δυσαίων
μακραίων γʼ, ὅσʼ ἐπεικάσαι.
ἀλλʼ οὐ μὰν ἔν γʼ ἐμοὶ
προσθήσει τάσδʼ ἀράς.
155 περᾷς γάρ, περᾷς· ἀλλʼ ἵνα τῷδʼ ἐν -
φθέγκτῳ μὴ προπέσῃς νάπει
ποιάεντι, κάθυδρος οὗ
κρατὴρ μειλιχίων ποτῶν
160 ῥεύματι συντρέχει,
τόν, ξένε πάμμορʼ, εὖ φύλαξαι;
μετάσταθʼ ἀπόβαθι. πολ-
λὰ κέλευθος ἐρατύει·
165 κλύεις, πολύμοχθʼ ἀλᾶτα;
λόγον εἴ τινʼ οἴσεις
πρὸς ἐμὰν λέσχαν, ἀβάτων ἀποβάς,
ἵνα πᾶσι νόμος,
φώνει· πρόσθεν δʼ ἀπερύκου.
170 θύγατερ, ποῖ τις φροντίδος ἔλθῃ;
πάτερ, ἀστοῖς ἴσα χρὴ μελετᾶν,
εἴκοντας δεῖ κἀκούοντας.
πρόσθιγέ νύν μου.
ψαύω καὶ δή.
ξένε, μὴ δῆτʼ ἀδικηθῶ σοὶ
175 πιστεύσας καὶ μεταναστάς.
οὔ τοι μήποτέ σʼ ἐκ τῶνδʼ ἑδράνων,
γέρον, ἄκοντά τις ἄξει.
Οἰδίπους
ἔτʼ οὖν;
Χορός
ἔτι βαῖνε πόρσω.
Οἰδίπους
ἔτι;
Χορός
180 προβίβαζε, κούρα,
πόρσω· σὺ γὰρ ἀΐεις.
Ἀντιγόνη
ἕπεο μάν, ἕπεʼ ὧδʼ ἀμαυρῷ κώλῳ, πάτερ, σʼ ἄγω.
Χορός
τόλμα ξεῖνος ἐπὶ ξένης,
185 τλάμων, τι καὶ πόλις
τέτροφεν ἄφιλον ἀποστυγεῖν
καὶ τὸ φίλον σέβεσθαι.
Οἰδίπους
ἄγε νυν σύ με, παῖ,
ἵνʼ ἂν εὐσεβίας ἐπιβαίνοντες
190 τὸ μὲν εἴποιμεν, τὸ δʼ ἀκούσαιμεν,
καὶ μὴ χρείᾳ πολεμῶμεν.
Χορός
αὐτοῦ· μηκέτι τοῦδʼ αὐτοπέτρου βήματος ἔξω πόδα κλίνῃς.
Οἰδίπους
οὕτως;
Χορός
ἅλις, ὡς ἀκούεις.
Οἰδίπους
195 ἑσθῶ;
Χορός
195 λέχριός γʼ ἐπʼ ἄκρου
λᾶος βραχὺς ὀκλάσας.
Ἀντιγόνη
πάτερ, ἐμὸν τόδʼ· ἐν ἁσυχαίᾳ
Οἰδίπους
ἰώ μοί μοι.
Ἀντιγόνη
βάσει βάσιν ἅρμοσαι,
200 γεραὸν ἐς χέρα σῶμα σὸν
προκλίνας φιλίαν ἐμάν.
Οἰδίπους
ὤμοι δύσφρονος ἄτας.
Χορός
τλάμων, ὅτε νῦν χαλᾷς,
αὔδασον, τίς ἔφυς βροτῶν;
205 τίς πολύπονος ἄγει; τίνʼ ἂν
σοῦ πατρίδʼ ἐκπυθοίμαν;
Οἰδίπους
ξένοι,
ἀπόπτολις· ἀλλὰ μὴ
Χορός
τί τόδʼ ἀπεννέπεις, γέρον;
Οἰδίπους
210 μὴ μὴ μή μʼ ἀνέρῃ τίς εἰμι,
μηδʼ ἐξετάσῃς πέρα ματεύων.
Χορός
τί τόδʼ;
αἰνὰ φύσις.
αὔδα.
Οἰδίπους
τέκνον, ὤμοι, τί γεγώνω;
Χορός
τίνος εἶ σπέρματος, ξένε, φώνει, πατρόθεν.
Οἰδίπους
215 ὤμοι ἐγώ, τί πάθω, τέκνον ἐμόν;
Ἀντιγόνη
λέγʼ, ἐπείπερ ἐπʼ ἔσχατα βαίνεις.
Οἰδίπους
ἀλλʼ ἐρῶ· οὐ γὰρ ἔχω κατακρυφάν.
Χορός
μακρὰ μέλλετον, ἀλλὰ τάχυνε.
Οἰδίπους
220 Λαΐου ἴστε τινʼ;
220 ἰοὺ ἰού.
τό τε Λαβδακιδᾶν γένος;
Ζεῦ.
ἄθλιον Οἰδιπόδαν;
σὺ γὰρ ὅδʼ εἶ;
δέος ἴσχετε μηδὲν ὅσʼ αὐδῶ.
Χορός
ἰὼ .
δύσμορος.
.
Οἰδίπους
225 θύγατερ, τί ποτʼ αὐτίκα κύρσει;
Χορός
ἔξω πόρσω βαίνετε χώρας.
Οἰδίπους
δʼ ὑπέσχεο ποῖ καταθήσεις,
Χορός
οὐδενὶ μοιριδία τίσις ἔρχεται
230 ἃν προπάθῃ τὸ τίνειν· ἀπάτα δʼ ἀπά-
ταις ἑτέραις ἑτέρα παραβαλλομέ-
να πόνον, οὐ χάριν, ἀντιδίδωσιν -
χειν. σὺ δὲ τῶνδʼ ἑδράνων πάλιν ἔκτοπος
αὖθις ἄφορμος ἐμᾶς χθονὸς ἔκθορε,
235 μή τι πέρα χρέος
ἐμᾷ πόλει προσάψῃς.
Ἀντιγόνη
ξένοι
αἰδόφρονες, ἀλλʼ ἐπεὶ
γεραὸν πατέρα τόνδʼ ἐμὸν
240 οὐκ ἀνέτλατʼ, ἔργων
ἀκόντων ἀΐοντες αὐδάν,
ἀλλʼ ἐμὲ τὰν μελέαν, ἱκετεύομεν, ξένοι, οἰκτίραθʼ,
πατρὸς ὑπὲρ τοὐμοῦ μόνου
ἄντομαι οὐκ ἀλαοῖς προσορωμένα
245 ὄμμα σὸν ὄμμασιν, ὥς τις ἀφʼ αἵματος
ὑμετέρου προφανεῖσα, τὸν ἄθλιον
αἰδοῦς κῦρσαι· ἐν ὔμμι γὰρ ὡς θεῷ
κείμεθα τλάμονες. ἀλλʼ ἴτε, νεύσατε τὰν ἀδόκητον χάριν·
250 πρός σʼ τι σοι φίλον ἐκ σέθεν ἄντομαι,
τέκνον λέχος χρέος θεός·
οὐ γὰρ ἴδοις ἂν ἀθρῶν βροτὸν ὅστις ἄν,
εἰ θεὸς ἄγοι,
ἐκφυγεῖν δύναιτο.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Jebb 1912
Loeb
Jebb, Cambridge, 1912 · 1912
The Editor

Sir Richard Claverhouse Jebb (1841–1905) was one of the greatest Greek scholars in the English-speaking world. Regius Professor of Greek at Cambridge and Member of Parliament for the University, Jebb produced monumental commentaries on Sophocles (7 volumes, 1883–1896) that remain indispensable. His editions combined minute textual criticism with a profound sensitivity to Greek poetry and dramatic art.

About This Edition

Jebb's editions of Sophocles, published by Cambridge University Press, set a new standard for Greek dramatic commentary. Each play received a critical text, prose translation, and detailed commentary that addressed textual, linguistic, dramatic, and archaeological questions. Jebb's texts are conservative, preferring the manuscript tradition where defensible, and his commentary remains the starting point for serious study of each play. While the OCT by Lloyd-Jones and Wilson (1990) now provides the standard critical text, Jebb's commentary is still regularly consulted.

Translator

F. Storr (Loeb Classical Library)

Text Basis

Text based on Jebb's Cambridge edition. Storr translated for the Loeb Classical Library.

Tap any Greek word to look it up