Creon's Return
ἰὼ
φρενῶν δυσφρόνων ἁμαρτήματα
στερεὰ θανατόεντʼ,
κτανόντας τε καὶ
θανόντας βλέποντες ἐμφυλίους.
1265 ὤμοι ἐμῶν ἄνολβα βουλευμάτων.
ἰὼ παῖ, νέος νέῳ ξὺν μόρῳ
αἰαῖ αἰαῖ,
ἔθανες, ἀπελύθης
ἐμαῖς οὐδὲ σαῖσι δυσβουλίαις.
1270 οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀψὲ τὴν δίκην ἰδεῖν.
οἴμοι,
ἔχω μαθὼν δείλαιος· ἐν δʼ ἐμῷ κάρᾳ
θεὸς τότʼ ἄρα τότε μέγα βάρος μʼ ἔχων
ἔπαισεν, ἐν δʼ ἔσεισεν ἀγρίαις ὁδοῖς,
1275 οἴμοι, λακπάτητον ἀντρέπων χαράν.
φεῦ φεῦ, πόνοι βροτῶν δύσπονοι.
δέσποθʼ, ὡς ἔχων τε καὶ κεκτημένος,
τὰ μὲν πρὸ χειρῶν τάδε φέρων, τὰ δʼ ἐν δόμοις
1280 ἔοικας ἥκειν καὶ τάχʼ ὄψεσθαι κακά.
τί δʼ ἔστιν αὖ κάκιον ἐκ κακῶν ἔτι;
γυνὴ τέθνηκε, τοῦδε παμμήτωρ νεκροῦ,
δύστηνος, ἄρτι νεοτόμοισι πλήγμασιν.
ἰώ.
ἰὼ δυσκάθαρτος Ἅιδου λιμήν,
1285 τί μʼ ἄρα τί μʼ ὀλέκεις;
κακάγγελτά μοι
προπέμψας ἄχη, τίνα θροεῖς λόγον;
αἰαῖ, ὀλωλότʼ ἄνδρʼ ἐπεξειργάσω.
τί φής, παῖ; τίνʼ αὖ λέγεις μοι νέον,
1290 αἰαῖ αἰαῖ,
σφάγιον ἐπʼ ὀλέθρῳ
γυναικεῖον ἀμφικεῖσθαι μόρον;
ὁρᾶν πάρεστιν· οὐ γὰρ ἐν μυχοῖς ἔτι.
οἴμοι,
1295 κακὸν τόδʼ ἄλλο δεύτερον βλέπω τάλας.
τίς ἄρα, τίς με πότμος ἔτι περιμένει;
ἔχω μὲν ἐν χείρεσσιν ἀρτίως τέκνον,
τάλας, τὸν δʼ ἔναντα προσβλέπω νεκρόν.
1300 φεῦ φεῦ μᾶτερ ἀθλία, φεῦ τέκνον.
δʼ ὀξυθήκτῳ βωμία περὶ ξίφει
λύει κελαινὰ βλέφαρα, κωκύσασα μὲν
τοῦ πρὶν θανόντος Μεγαρέως κλεινὸν λάχος,
αὖθις δὲ τοῦδε, λοίσθιον δὲ σοὶ κακὰς
1305 πράξεις ἐφυμνήσασα τῷ παιδοκτόνῳ.
αἰαῖ αἰαῖ,
ἀνέπταν φόβῳ. τί μʼ οὐκ ἀνταίαν
ἔπαισέν τις ἀμφιθήκτῳ ξίφει;
1310 δείλαιος ἐγώ, αἰαῖ,
δειλαίᾳ δὲ συγκέκραμαι δύᾳ.
ὡς αἰτίαν γε τῶνδε κἀκείνων ἔχων
πρὸς τῆς θανούσης τῆσδʼ ἐπεσκήπτου μόρων.
ποίῳ δὲ κἀπελύσατʼ ἐν φοναῖς τρόπῳ;
1315 παίσασ' ὑφʼ ἧπαρ αὐτόχειρ αὑτήν, ὅπως
παιδὸς τόδʼ ᾔσθετʼ ὀξυκώκυτον πάθος.
ὤμοι μοι, τάδʼ οὐκ ἐπʼ ἄλλον βροτῶν
ἐμᾶς ἁρμόσει ποτʼ ἐξ αἰτίας.
ἐγὼ γάρ σʼ ἐγὼ ἔκανον, μέλεος,
1320 ἐγώ, φάμʼ ἔτυμον. ἰὼ πρόσπολοι,
ἄγετέ μʼ τι τάχιστʼ, ἄγετέ μʼ ἐκποδών,
1325 τὸν οὐκ ὄντα μᾶλλον μηδένα.
κέρδη παραινεῖς, εἴ τι κέρδος ἐν κακοῖς.
βράχιστα γὰρ κράτιστα τἀν ποσὶν κακά.
ἴτω ἴτω,
φανήτω μόρων κάλλιστʼ ἔχων
1330 ἐμοὶ τερμίαν ἄγων ἁμέραν
ὕπατος· ἴτω ἴτω,
ὅπως μηκέτʼ ἆμαρ ἄλλʼ εἰσίδω.
μέλλοντα ταῦτα. τῶν προκειμένων τι χρὴ
1335 πράσσειν. μέλει γὰρ τῶνδʼ ὅτοισι χρὴ μέλειν.
ἀλλʼ ὧν ἐρῶ, τοιαῦτα συγκατηυξάμην.
μή νυν προσεύχου μηδέν· ὡς πεπρωμένης
οὐκ ἔστι θνητοῖς συμφορᾶς ἀπαλλαγή.
ἄγοιτʼ ἂν μάταιον ἄνδρʼ ἐκποδών,
1340 ὅς, παῖ, σέ τʼ οὐχ ἑκὼν κάκτανον
σέ τʼ αὖ τάνδʼ, ὤμοι μέλεος, οὐδʼ ἔχω
ὅπᾳ πρὸς πότερα κλιθῶ· πάντα γὰρ
1345 λέχρια τἀν χεροῖν, τὰ δʼ ἐπὶ κρατί μοι
πότμος δυσκόμιστος εἰσήλατο.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Jebb 1912
Loeb
Jebb, Cambridge, 1912 · 1912
The Editor

Sir Richard Claverhouse Jebb (1841–1905) was one of the greatest Greek scholars in the English-speaking world. Regius Professor of Greek at Cambridge and Member of Parliament for the University, Jebb produced monumental commentaries on Sophocles (7 volumes, 1883–1896) that remain indispensable. His editions combined minute textual criticism with a profound sensitivity to Greek poetry and dramatic art.

About This Edition

Jebb's editions of Sophocles, published by Cambridge University Press, set a new standard for Greek dramatic commentary. Each play received a critical text, prose translation, and detailed commentary that addressed textual, linguistic, dramatic, and archaeological questions. Jebb's texts are conservative, preferring the manuscript tradition where defensible, and his commentary remains the starting point for serious study of each play. While the OCT by Lloyd-Jones and Wilson (1990) now provides the standard critical text, Jebb's commentary is still regularly consulted.

Translator

F. Storr (Loeb Classical Library)

Text Basis

Text based on Jebb's Cambridge edition. Storr translated for the Loeb Classical Library.

Tap any Greek word to look it up