Θόας
ποῦ ʼσθʼ ἡ πυλωρὸς τῶνδε δωμάτων γυνὴ
Ἑλληνίς; ἤδη τῶν ξένων κατήρξατο;
1155
ἀδύτοις ἐν ἁγνοῖς σῶμα λάμπονται πυρί;
Χορός
ἥδʼ ἐστίν, ἥ σοι πάντʼ, ἄναξ, ἐρεῖ σαφῶς.
Θόας
ἔα·
τί τόδε μεταίρεις ἐξ ἀκινήτων βάθρων,
Ἀγαμέμνονος παῖ, θεᾶς ἄγαλμʼ ἐν ὠλέναις;
Ἰφιγένεια
ἄναξ, ἔχʼ αὐτοῦ πόδα σὸν ἐν παραστάσιν.
Θόας
1160
τί δʼ ἔστιν, Ἰφιγένεια, καινὸν ἐν δόμοις;
Ἰφιγένεια
ἀπέπτυσʼ· Ὁσίᾳ γὰρ δίδωμʼ ἔπος τόδε.
Θόας
τί φροιμιάζῃ νεοχμόν; ἐξαύδα σαφῶς.
Ἰφιγένεια
οὐ καθαρά μοι τὰ θύματʼ ἠγρεύσασθʼ, ἄναξ.
Θόας
τί τοὐκδιδάξαν τοῦτό σʼ; ἢ δόξαν λέγεις;
Ἰφιγένεια
1165
βρέτας τὸ τῆς θεοῦ πάλιν ἕδρας ἀπεστράφη.
Θόας
αὐτόματον, ἤ νιν σεισμὸς ἔστρεψε χθονός;
Ἰφιγένεια
αὐτόματον· ὄψιν δʼ ὀμμάτων ξυνήρμοσεν.
Θόας
ἡ δʼ αἰτία τίς; ἦ τὸ τῶν ξένων μύσος;
Ἰφιγένεια
ἥδʼ, οὐδὲν ἄλλο· δεινὰ γὰρ δεδράκατον.
Θόας
1170
ἀλλʼ ἦ τινʼ ἔκανον βαρβάρων ἀκτῆς ἔπι;
Ἰφιγένεια
οἰκεῖον ἦλθον τὸν φόνον κεκτημένοι.
Θόας
τίνʼ; εἰς ἔρον γὰρ τοῦ μαθεῖν πεπτώκαμεν.
Ἰφιγένεια
μητέρα κατειργάσαντο κοινωνῷ ξίφει.
Θόας
Ἄπολλον, οὐδʼ ἐν βαρβάροις ἔτλη τις ἄν.
Ἰφιγένεια
1175
πάσης διωγμοῖς ἠλάθησαν Ἑλλάδος.
Θόας
ἦ τῶνδʼ ἕκατι δῆτʼ ἄγαλμʼ ἔξω φέρεις;
Ἰφιγένεια
σεμνόν γʼ ὑπʼ αἰθέρʼ, ὡς μεταστήσω φόνου.
Θόας
μίασμα δʼ ἔγνως τοῖν ξένοιν ποίῳ τρόπῳ;
Ἰφιγένεια
ἤλεγχον, ὡς θεᾶς βρέτας ἀπεστράφη πάλιν.
Θόας
1180
σοφήν σʼ ἔθρεψεν Ἑλλάς, ὡς ᾔσθου καλῶς.
Ἰφιγένεια
καὶ μὴν καθεῖσαν δέλεαρ ἡδύ μοι φρενῶν.
Θόας
τῶν Ἀργόθεν τι φίλτρον ἀγγέλλοντέ σοι;
Ἰφιγένεια
τὸν μόνον Ὀρέστην ἐμὸν ἀδελφὸν εὐτυχεῖν.
Θόας
ὡς δή σφε σῴσαις ἡδοναῖς ἀγγελμάτων.
Ἰφιγένεια
1185
καὶ πατέρα γε ζῆν καὶ καλῶς πράσσειν ἐμόν.
Θόας
σὺ δʼ ἐς τὸ τῆς θεοῦ γʼ ἐξένευσας εἰκότως.
Ἰφιγένεια
πᾶσάν γε μισοῦσʼ Ἑλλάδʼ, ἥ μʼ ἀπώλεσεν.
Θόας
τί δῆτα δρῶμεν, φράζε, τοῖν ξένοιν πέρι;
Ἰφιγένεια
τὸν νόμον ἀνάγκη τὸν προκείμενον σέβειν.
Θόας
1190
οὔκουν ἐν ἔργῳ χέρνιβες ξίφος τε σόν;
Ἰφιγένεια
ἁγνοῖς καθαρμοῖς πρῶτά νιν νίψαι θέλω.
Θόας
πηγαῖσιν ὑδάτων ἢ θαλασσίᾳ δρόσῳ;
Ἰφιγένεια
θάλασσα κλύζει πάντα τἀνθρώπων κακά.
Θόας
ὁσιώτερον γοῦν τῇ θεῷ πέσοιεν ἄν.
Ἰφιγένεια
1195
καὶ τἀμά γʼ οὕτω μᾶλλον ἂν καλῶς ἔχοι.
Θόας
οὔκουν πρὸς αὐτὸν ναὸν ἐκπίπτει κλύδων;
Ἰφιγένεια
ἐρημίας δεῖ· καὶ γὰρ ἄλλα δράσομεν.
Θόας
ἄγʼ ἔνθα χρῄζεις· οὐ φιλῶ τἄρρηθʼ ὁρᾶν.
Ἰφιγένεια
ἁγνιστέον μοι καὶ τὸ τῆς θεοῦ βρέτας.
Θόας
1200
εἴπερ γε κηλὶς ἔβαλέ νιν μητροκτόνος.
Ἰφιγένεια
οὐ γάρ ποτʼ ἄν νιν ἠράμην βάθρων ἄπο.
Θόας
δίκαιος ηὑσέβεια καὶ προμηθία.
Ἰφιγένεια
οἶσθά νυν ἅ μοι γενέσθω;
σὸν τὸ σημαίνειν τόδε.
δεσμὰ τοῖς ξένοισι πρόσθες.
ποῖ δέ σʼ ἐκφύγοιεν ἄν;
1205
πιστὸν Ἑλλὰς οἶδεν οὐδέν.
1205
ἴτʼ ἐπὶ δεσμά, πρόσπολοι.
κἀκκομιζόντων δὲ δεῦρο τοὺς ξένους —
ἔσται τάδε.
κρᾶτα κρύψαντες πέπλοισιν.
ἡλίου πρόσθεν φλογός.
σῶν τέ μοι σύμπεμπʼ ὀπαδῶν.
οἵδʼ ὁμαρτήσουσί σοι.
καὶ πόλει πέμψον τινʼ ὅστις σημανεῖ —
ποίας τύχας;
1210
ἐν δόμοις μίμνειν ἅπαντας.
1210
μὴ συναντῷεν φόνῳ;
μυσαρὰ γὰρ τὰ τοιάδʼ ἐστί.
στεῖχε καὶ σήμαινε σύ —
μηδένʼ εἰς ὄψιν πελάζειν.
εὖ γε κηδεύεις πόλιν.
καὶ φίλων γʼ οὓς δεῖ μάλιστα.
τοῦτʼ ἔλεξας εἰς ἐμέ.
ὡς εἰκότως σε πᾶσα θαυμάζει πόλις.
1215
σὺ δὲ μένων αὐτοῦ πρὸ ναῶν τῇ θεῷ —
1215
τί χρῆμα δρῶ;
ἅγνισον πυρσῷ μέλαθρον.
καθαρὸν ὡς μόλῃς πάλιν.
ἡνίκʼ ἂν δʼ ἔξω περῶσιν οἱ ξένοι —
τί χρή με δρᾶν;
πέπλον ὀμμάτων προθέσθαι.
μὴ παλαμναῖον λάβω.
ἢν δʼ ἄγαν δοκῶ χρονίζειν —
τοῦδʼ ὅρος τίς ἐστί μοι;
1220
θαυμάσῃς μηδέν.
1220
τὰ τῆς θεοῦ πρᾶσσʼ — ἐπεὶ σχολή — καλῶς.
εἰ γὰρ ὡς θέλω καθαρμὸς ὅδε πέσοι.
συνεύχομαι.
τούσδʼ ἄρʼ ἐκβαίνοντας ἤδη δωμάτων ὁρῶ ξένους
καὶ θεᾶς κόσμους νεογνούς τʼ ἄρνας, ὡς φόνῳ φόνον
μυσαρὸν ἐκνίψω, σέλας τε λαμπάδων τά τʼ ἄλλʼ ὅσα
1225
προυθέμην ἐγὼ ξένοισι καὶ θεᾷ καθάρσια.
ἐκποδὼν δʼ αὐδῶ πολίταις τοῦδʼ ἔχειν μιάσματος,
εἴ τις ἢ ναῶν πυλωρὸς χεῖρας ἁγνεύει θεοῖς
ἢ γάμον στείχει συνάψων ἢ τόκοις βαρύνεται,
φεύγετʼ, ἐξίστασθε, μή τῳ προσπέσῃ μύσος τόδε.
1230
ὦ Διὸς Λητοῦς τʼ ἄνασσα παρθένʼ, ἢν νίψω φόνον
τῶνδε καὶ θύσωμεν οὗ χρή, καθαρὸν οἰκήσεις δόμον,
εὐτυχεῖς δʼ ἡμεῖς ἐσόμεθα. τἄλλα δʼ οὐ λέγουσʼ, ὅμως
τοῖς τὰ πλείονʼ εἰδόσιν θεοῖς σοί τε σημαίνω, θεά.
Tap any Greek word to look it up