Χορός
εὐφαμεῖτʼ, ὦ
πόντου δισσὰς συγχωρούσας
125
πέτρας Ἀξείνου ναίοντες.
ὦ παῖ τᾶς Λατοῦς,
Δίκτυννʼ οὐρεία,
πρὸς σὰν αὐλάν, εὐστύλων
ναῶν χρυσήρεις θριγκούς,
130
πόδα παρθένιον ὅσιον ὁσίας
κλῃδούχου δούλα πέμπω,
Ἑλλάδος εὐίππου πύργους
καὶ τείχη χόρτων τʼ εὐδένδρων
135
ἐξαλλάξασʼ Εὐρώπαν,
πατρῴων οἴκων ἕδρας.
ἔμολον· τί νέον; τίνα φροντίδʼ ἔχεις;
τί με πρὸς ναοὺς ἄγαγες ἄγαγες,
ὦ παῖ τοῦ τᾶς Τροίας πύργους
140
ἐλθόντος κλεινᾷ σὺν κώπᾳ
χιλιοναύτα
μυριοτευχοῦς Ἀτρείδα; τῶν κλεινῶν;
Ἰφιγένεια
ἰὼ δμωαί,
δυσθρηνήτοις ὡς θρήνοις
145
ἔγκειμαι, τᾶς οὐκ εὐμούσου
μολπᾶς βοὰν ἀλύροις ἐλέγοις, αἰαῖ,
αἰαῖ, κηδείοις οἴκτοισιν·
αἵ μοι συμβαίνουσʼ ἆται,
σύγγονον ἁμὸν κατακλαιομένα
150
ζωᾶς, οἵαν οἵαν ἰδόμαν
ὄψιν ὀνείρων
νυκτός, τᾶς ἐξῆλθʼ ὄρφνα.
ὀλόμαν ὀλόμαν·
οὐκ εἴσʼ οἶκοι πατρῷοι·
οἴμοι μοι φροῦδος γέννα.
155
φεῦ φεῦ τῶν Ἄργει μόχθων.
ἰὼ δαῖμον,
μόνον ὅς με κασίγνητον συλᾷς
Ἀίδᾳ πέμψας, ᾧ τάσδε χοὰς
160
μέλλω κρατῆρά τε τὸν φθιμένων
ὑδραίνειν γαίας ἐν νώτοις
πηγάς τʼ οὐρείων ἐκ μόσχων
Βάκχου τʼ οἰνηρὰς λοιβὰς
165
ξουθᾶν τε πόνημα μελισσᾶν,
ἃ νεκροῖς θελκτήρια κεῖται.
ἀλλʼ ἔνδος μοι πάγχρυσον
τεῦχος καὶ λοιβὰν Ἅιδα.
170
ὦ κατὰ γαίας Ἀγαμεμνόνιον
θάλος, ὡς φθιμένῳ τάδε σοι πέμπω·
δέξαι δʼ· οὐ γὰρ πρὸς τύμβον σοι
ξανθὰν χαίταν, οὐ δάκρυʼ οἴσω.
175
τηλόσε γὰρ δὴ σᾶς ἀπενάσθην
πατρίδος καὶ ἐμᾶς, ἔνθα δοκήμασι
κεῖμαι σφαχθεῖσʼ ἁ τλάμων.
Χορός
ἀντιψάλμους ᾠδὰς ὕμνων τʼ
180
Ἀσιητᾶν σοι βάρβαρον ἀχὰν
δεσποίνᾳ γʼ ἐξαυδάσω,
τὰν ἐν θρήνοισιν μοῦσαν
νέκυσι μελομέναν, τὰν ἐν μολπαῖς
185
Ἅιδας ὑμνεῖ δίχα παιάνων.
οἴμοι, τῶν Ἀτρειδᾶν οἴκων·
ἔρρει φῶς σκήπτρων, οἴμοι,
πατρῴων οἴκων.
ἦν ἐκ τῶν εὐόλβων Ἄργει
190
βασιλέων ἀρχά,
μόχθος δʼ ἐκ μόχθων ᾄσσει·
δινευούσαις ἵπποισι ῥιφαὶ
Πέλοπος πταναῖς· ἀλλάξας δʼ ἐξ
ἕδρας ἱερὸν ἱερὸν ὄμμʼ αὐγᾶς
195
ἅλιος. ἄλλαις δʼ ἄλλα προσέβα
χρυσέας ἀρνὸς μελάθροις ὀδύνα,
φόνος ἐπὶ φόνῳ, ἄχεα ἄχεσιν
ἔνθεν τῶν πρόσθεν δμαθέντων
200
Τανταλιδᾶν ἐκβαίνει ποινά γʼ
εἰς οἴκους, σπεύδει δʼ ἀσπούδαστʼ
ἐπὶ σοὶ δαίμων.
Ἰφιγένεια
ἐξ ἀρχᾶς μοι δυσδαίμων
δαίμων τᾶς ματρὸς ζώνας
205
καὶ νυκτὸς κείνας· ἐξ ἀρχᾶς
λόχιαι στερρὰν παιδείαν
Μοῖραι ξυντείνουσιν θεαί,
τᾷ μναστευθείσᾳ ʼξ Ἑλλάνων,
ἃν πρωτόγονον θάλος ἐν θαλάμοις
210
Λήδας ἁ τλάμων κούρα
σφάγιον πατρῴᾳ λώβᾳ
καὶ θῦμʼ οὐκ εὐγάθητον
ἔτεκεν, ἔτρεφεν εὐκταίαν·
ἱππείοις δʼ ἐν δίφροισι
215
ψαμάθων Αὐλίδος ἐπέβασαν
νύμφαιον, οἴμοι, δύσνυμφον
τῷ τᾶς Νηρέως κούρας, αἰαῖ.
νῦν δʼ ἀξείνου πόντου ξείνα
δυσχόρτους οἴκους ναίω,
220
ἄγαμος ἄτεκνος ἄπολις ἄφιλος,
οὐ τὰν Ἄργει μέλπουσʼ Ἥραν
οὐδʼ ἱστοῖς ἐν καλλιφθόγγοις
κερκίδι Παλλάδος Ἀτθίδος εἰκὼ
καὶ Τιτάνων ποικίλλουσʼ, ἀλλʼ
225
αἱμόρραντον δυσφόρμιγγα
ξείνων αἱμάσσουσʼ ἄταν βωμούς,
οἰκτράν τʼ αἰαζόντων αὐδὰν
οἰκτρόν τʼ ἐκβαλλόντων δάκρυον.
καὶ νῦν κείνων μέν μοι λάθα,
230
τὸν δʼ Ἄργει δμαθέντα κλαίω
σύγγονον, ὃν ἔλιπον ἐπιμαστίδιον,
ἔτι βρέφος, ἔτι νέον, ἔτι θάλος
ἐν χερσὶν ματρὸς πρὸς στέρνοις τʼ
235
Ἄργει σκηπτοῦχον Ὀρέσταν.
Tap any Greek word to look it up