Οἰδίπους
1110
εἰ χρή τι κἀμὲ μὴ συναλλάξαντά πω,
πρέσβεις, σταθμᾶσθαι, τὸν βοτῆρʼ ὁρᾶν δοκῶ,
ὅνπερ πάλαι ζητοῦμεν· ἔν τε γὰρ μακρῷ
γήρᾳ ξυνᾴδει τῷδε τἀνδρὶ σύμμετρος,
ἄλλως τε τοὺς ἄγοντας ὥσπερ οἰκέτας
1115
ἔγνωκʼ ἐμαυτοῦ· τῇ δʼ ἐπιστήμῃ σύ μου
προύχοις τάχʼ ἄν που, τὸν βοτῆρʼ ἰδὼν πάρος.
Χορός
ἔγνωκα γάρ, σάφʼ ἴσθι· Λαΐου γὰρ ἦν
εἴπερ τις ἄλλος πιστὸς ὡς νομεὺς ἀνήρ.
Οἰδίπους
σὲ πρῶτʼ ἐρωτῶ, τὸν Κορίνθιον ξένον, ἦ τόνδε φράζεις;
Ἄγγελος
1120
τοῦτον, ὅνπερ εἰσορᾷς.
Οἰδίπους
οὗτος σύ, πρέσβυ, δεῦρό μοι φώνει βλέπων
ὅσʼ ἄν σʼ ἐρωτῶ. Λαΐου ποτʼ ἦσθα σύ;
Θεράπων
ἦ δοῦλος οὐκ ὠνητός, ἀλλʼ οἴκοι τραφείς.
Οἰδίπους
ἔργον μεριμνῶν ποῖον ἢ βίον τινά;
Θεράπων
1125
ποίμναις τὰ πλεῖστα τοῦ βίου συνειπόμην.
Οἰδίπους
χώροις μάλιστα πρὸς τίσι ξύναυλος ὤν;
Θεράπων
ἦν μὲν Κιθαιρών, ἦν δὲ πρόσχωρος τόπος.
Οἰδίπους
τὸν ἄνδρα τόνδʼ οὖν οἶσθα τῇδέ που μαθών;
Θεράπων
τί χρῆμα δρῶντα; ποῖον ἄνδρα καὶ λέγεις;
Οἰδίπους
1130
τόνδʼ ὃς πάρεστιν· ἢ ξυναλλάξας τί πω;
Θεράπων
οὐχ ὥστε γʼ εἰπεῖν ἐν τάχει μνήμης ἄπο.
Ἄγγελος
κοὐδέν γε θαῦμα, δέσποτʼ· ἀλλʼ ἐγὼ σαφῶς
ἀγνῶτʼ ἀναμνήσω νιν. εὖ γὰρ οἶδʼ ὅτι
κάτοιδεν, ἦμος τῷ Κιθαιρῶνος τόπῳ,
1135
ὁ μὲν διπλοῖσι ποιμνίοις, ἐγὼ δʼ ἑνί,
ἐπλησίαζον τῷδε τἀνδρὶ τρεῖς ὅλους
ἐξ ἦρος εἰς ἀρκτοῦρον ἑκμήνους χρόνους·
χειμῶνα δʼ ἤδη τἀμά τʼ εἰς ἔπαυλʼ ἐγὼ
ἤλαυνον οὗτός τʼ εἰς τὰ Λαΐου σταθμά.
1140
λέγω τι τούτων ἢ οὐ λέγω πεπραγμένον;
Θεράπων
λέγεις ἀληθῆ, καίπερ ἐκ μακροῦ χρόνου.
Ἄγγελος
φέρʼ εἰπὲ νῦν, τότʼ οἶσθα παῖδά μοί τινα
δούς, ὡς ἐμαυτῷ θρέμμα θρεψαίμην ἐγώ;
Θεράπων
τί δʼ ἔστι; πρὸς τί τοῦτο τοὔπος ἱστορεῖς;
Ἄγγελος
1145
ὅδʼ ἐστίν, ὦ τᾶν, κεῖνος ὃς τότʼ ἦν νέος.
Θεράπων
οὐκ εἰς ὄλεθρον; οὐ σιωπήσας ἔσει;
Οἰδίπους
ἆ, μὴ κόλαζε, πρέσβυ, τόνδʼ, ἐπεὶ τὰ σὰ
δεῖται κολαστοῦ μᾶλλον ἢ τὰ τοῦδʼ ἔπη.
Θεράπων
τί δʼ, ὦ φέριστε δεσποτῶν, ἁμαρτάνω;
Οἰδίπους
1150
οὐκ ἐννέπων τὸν παῖδʼ ὃν οὗτος ἱστορεῖ.
Θεράπων
λέγει γὰρ εἰδὼς οὐδέν, ἀλλʼ ἄλλως πονεῖ.
Οἰδίπους
σὺ πρὸς χάριν μὲν οὐκ ἐρεῖς, κλαίων δʼ ἐρεῖς.
Θεράπων
μὴ δῆτα, πρὸς θεῶν, τὸν γέροντά μʼ αἰκίσῃ.
Οἰδίπους
οὐχ ὡς τάχος τις τοῦδʼ ἀποστρέψει χέρας;
Θεράπων
1155
δύστηνος, ἀντὶ τοῦ; τί προσχρῄζων μαθεῖν;
Οἰδίπους
τὸν παῖδʼ ἔδωκας τῷδʼ ὃν οὗτος ἱστορεῖ;
Θεράπων
ἔδωκʼ· ὀλέσθαι δʼ ὤφελον τῇδʼ ἡμέρᾳ.
Οἰδίπους
ἀλλʼ εἰς τόδʼ ἥξεις μὴ λέγων γε τοὔνδικον.
Θεράπων
πολλῷ γε μᾶλλον, ἢν φράσω, διόλλυμαι.
Οἰδίπους
1160
ἁνὴρ ὅδʼ, ὡς ἔοικεν, ἐς τριβὰς ἐλᾷ.
Θεράπων
οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ, ἀλλʼ εἶπον, ὡς δοίην, πάλαι.
Οἰδίπους
πόθεν λαβών; οἰκεῖον ἢ ʼξ ἄλλου τινός;
Θεράπων
ἐμὸν μὲν οὐκ ἔγωγʼ, ἐδεξάμην δέ του.
Οἰδίπους
τίνος πολιτῶν τῶνδε κἀκ ποίας στέγης;
Θεράπων
1165
μὴ πρὸς θεῶν, μή, δέσποθʼ, ἱστόρει πλέον.
Οἰδίπους
ὄλωλας, εἴ σε ταῦτʼ ἐρήσομαι πάλιν.
Θεράπων
τῶν Λαΐου τοίνυν τις ἦν γεννημάτων.
Οἰδίπους
ἦ δοῦλος ἢ κείνου τις ἐγγενὴς γεγώς;
Θεράπων
οἴμοι, πρὸς αὐτῷ γʼ εἰμὶ τῷ δεινῷ λέγειν.
Οἰδίπους
1170
κἄγωγʼ ἀκούειν· ἀλλʼ ὅμως ἀκουστέον.
Θεράπων
κείνου γέ τοι δὴ παῖς ἐκλῄζεθʼ· ἡ δʼ ἔσω
κάλλιστʼ ἂν εἴποι σὴ γυνὴ τάδʼ ὡς ἔχει.
Οἰδίπους
ἦ γὰρ δίδωσιν ἥδε σοι;
μάλιστʼ, ἄναξ.
ὡς πρὸς τί χρείας;
ὡς ἀναλώσαιμί νιν.
1175
τεκοῦσα τλήμων;
1175
θεσφάτων γʼ ὄκνῳ κακῶν.
ποίων;
κτενεῖν νιν τοὺς τεκόντας ἦν λόγος.
πῶς δῆτʼ ἀφῆκας τῷ γέροντι τῷδε σύ;
Θεράπων
κατοικτίσας, ὦ δέσποθʼ, ὡς ἄλλην χθόνα
δοκῶν ἀποίσειν, αὐτὸς ἔνθεν ἦν· ὁ δὲ
1180
κάκʼ εἰς μέγιστʼ ἔσωσεν. εἰ γὰρ οὗτος εἶ
ὅν φησιν οὗτος, ἴσθι δύσποτμος γεγώς.
Οἰδίπους
ἰοὺ ἰού· τὰ πάντʼ ἂν ἐξήκοι σαφῆ.
ὦ φῶς, τελευταῖόν σε προσβλέψαιμι νῦν,
ὅστις πέφασμαι φύς τʼ ἀφʼ ὧν οὐ χρῆν, ξὺν οἷς τʼ
1185
οὐ χρῆν ὁμιλῶν, οὕς τέ μʼ οὐκ ἔδει κτανών.
Tap any Greek word to look it up