Prologue
ἔμολον ἀμφὶ παρακτίαν
165 ψάμαθον Αὐλίδος ἐναλίας,
Εὐρίπου διὰ χευμάτων
κέλσασα στενοπόρθμων,
Χαλκίδα πόλιν ἐμὰν προλιποῦσʼ,
ἀγχιάλων ὑδάτων τροφὸν
170 τᾶς κλεινᾶς Ἀρεθούσας,
Ἀχαιῶν στρατιὰν ὡς ἐσιδοίμαν
Ἀχαιῶν τε πλάτας ναυσιπόρους -
μιθέων, οὓς ἐπὶ Τροίαν
ἐλάταις χιλιόναυσιν
175 τὸν ξανθὸν Μενέλαόν θʼ
ἁμέτεροι πόσεις
ἐνέπουσʼ Ἀγαμέμνονά τʼ εὐπατρίδαν
στέλλειν ἐπὶ τὰν Ἑλέναν, ἀπʼ
Εὐρώτα δονακοτρόφου
180 Πάρις βουκόλος ἃν ἔλαβε
δῶρον τᾶς Ἀφροδίτας,
ὅτʼ ἐπὶ κρηναίαισι δρόσοις
Ἥρᾳ Παλλάδι τʼ ἔριν ἔριν
μορφᾶς Κύπρις ἔσχεν.
185 πολύθυτον δὲ διʼ ἄλσος Ἀρ-
τέμιδος ἤλυθον ὀρομένα,
φοινίσσουσα παρῇδʼ ἐμὰν
αἰσχύνᾳ νεοθαλεῖ,
ἀσπίδος ἔρυμα καὶ κλισίας
190 ὁπλοφόρους Δαναῶν θέλουσʼ
ἵππων τʼ ὄχλον ἰδέσθαι.
κατεῖδον δὲ δύʼ Αἴαντε συνέδρω,
τὸν Οἰλέως Τελαμῶνός τε γόνον, τὸν
Σαλαμῖνος στέφανον· Πρω-
195 τεσίλαόν τʼ ἐπὶ θάκοις
πεσσῶν ἡδομένους μορ-
φαῖσι πολυπλόκοις
Παλαμήδεά θʼ, ὃν τέκε παῖς Ποσει-
δᾶνος, Διομήδεά θʼ ἡδο-
200 ναῖς δίσκου κεχαρημένον,
παρὰ δὲ Μηριόνην, Ἄρεος
ὄζον, θαῦμα βροτοῖσιν,
τὸν ἀπὸ νησαίων τʼ ὀρέων
Λαέρτα τόκον, ἅμα δὲ Νι-
205 ρέα, κάλλιστον Ἀχαιῶν.
Χορός
τὸν ἰσάνεμόν τε ποδοῖν
λαιψηροδρόμον Ἀχιλῆα,
τὸν Θέτις τέκε καὶ Χείρων
ἐξεπόνησεν, εἶδον
210 αἰγιαλοῖς παρά τε κροκάλαις
δρόμον ἔχοντα σὺν ὅπλοις·
ἅμιλλαν δʼ ἐπόνει ποδοῖν
πρὸς ἅρμα τέτρωρον
215 ἑλίσσων περὶ νίκας.
δὲ διφρηλάτας ἐβοᾶτʼ,
Εὔμηλος Φερητιάδας,
καλλίστους ἰδόμαν
χρυσοδαιδάλτους στομίοις
220 πώλους κέντρῳ θεινομένους,
τοὺς μὲν μέσους ζυγίους
λευκοστίκτῳ τριχὶ βαλιούς,
τοὺς δʼ ἔξω σειροφόρους
ἀντήρεις καμπαῖσι δρόμων,
225 πυρσότριχας, μονόχαλα δʼ ὑπὸ σφυρὰ
ποικιλοδέρμονας· οἷς παρεπάλλετο
Πηλεΐδας σὺν ὅπλοισι παρʼ ἄντυγα καὶ σύ-
230 ριγγας ἁρματείους.
ναῶν δʼ εἰς ἀριθμὸν ἤλυθον
καὶ θέαν ἀθέσφατον,
τὰν γυναικεῖον ὄψιν ὀμμάτων
ὡς πλήσαιμι, μέλινον ἁδονάν.
235 καὶ κέρας μὲν ἦν
δεξιὸν πλάτας ἔχων
Φθιώτας Μυρμιδὼν Ἄρης
πεντήκοντα ναυσὶ θουρίαις.
χρυσέαις δʼ εἰκόσιν κατʼ ἄκρα Νη-
240 ρῇδες ἕστασαν θεαί,
πρύμναις σῆμʼ Ἀχιλλείου στρατοῦ.
Ἀργείων δὲ ταῖσδʼ ἰσήρετμοι
νᾶες ἕστασαν πέλας·
ὧν Μηκιστέως στρατηλάτας
245 παῖς ἦν, Ταλαὸς ὃν τρέφει πατήρ,
Καπανέως τε παῖς
Σθένελος· Ἀτθίδας δʼ ἄγων
ἑξήκοντα ναῦς Θησέως
παῖς ἑξῆς ἐναυλόχει, θεὰν
250 Παλλάδʼ ἐν μωνύχοις ἔχων πτερω-
τοῖσιν ἅρμασιν θετόν,
εὔσημόν γε φάσμα ναυβάταις.
Βοιωτῶν δʼ ὅπλισμα πόντιον
πεντήκοντα νῆας εἰδόμαν
255 σημείοισιν ἐστολισμένας·
τοῖς δὲ Κάδμος ἦν
χρύσεον δράκοντʼ ἔχων
ἀμφὶ ναῶν κόρυμβα·
Λήιτος δʼ γηγενὴς
260 ἆρχε ναΐου στρατοῦ·
Φωκίδος δʼ ἀπὸ χθονὸς
Λοκρᾶς τε τοῖσδʼ ἴσας ἄγων
ναῦς ἦλθʼ Οἰλέως τόκος κλυτὰν
Θρονιάδʼ ἐκλιπὼν πόλιν.
265 Μυκήνας δὲ τᾶς Κυκλωπίας
παῖς Ἀτρέως ἔπεμπε ναυβάτας
ναῶν ἑκατὸν ἠθροϊσμένους·
σὺν δʼ Ἄδραστος ἦν
ταγός, ὡς φίλος φίλῳ,
270 τᾶς φυγούσας μέλαθρα
βαρβάρων χάριν γάμων
πρᾶξιν Ἑλλὰς ὡς λάβοι.
ἐκ Πύλου δὲ Νέστορος
Γερηνίου κατειδόμαν
275 πρύμνας σῆμα ταυρόπουν ὁρᾶν,
τὸν πάροικον Ἀλφεόν.
Αἰνιάνων δὲ δωδεκάστολοι
νᾶες ἦσαν, ὧν ἄναξ
Γουνεὺς ἆρχε· τῶνδε δʼ αὖ πέλας
280 Ἤλιδος δυνάστορες,
οὓς Ἐπειοὺς ὠνόμαζε πᾶς λεώς·
Εὔρυτος δʼ ἄνασσε τῶνδε,
λευκήρετμον δʼ Ἄρη
Τάφιον ἦγεν, ὧν Μέγης ἄνασσε,
285 Φυλέως λόχευμα,
τὰς Ἐχίνας λιπὼν
νήσους ναυβάταις ἀπροσφόρους.
Αἴας δʼ Σαλαμῖνος ἔντροφος
290 δεξιὸν κέρας πρὸς τὸ λαιὸν ξυνᾶγε,
τῶν ἆσσον ὥρμει πλάταισιν
ἐσχάταισι συμπλέκων
δώδεκʼ εὐστροφωτάταισι ναυσίν. ὣς
ἄιον καὶ ναυβάταν
295 εἰδόμαν λεών·
τις εἰ προσαρμόσει
βαρβάρους βάριδας,
νόστον οὐκ ἀποίσεται,
ἐνθάδʼ οἷον εἰδόμαν
300 νάιον πόρευμα,
τὰ δὲ κατʼ οἴκους κλύουσα συγκλήτου
μνήμην σῴζομαι στρατεύματος.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Murray 1913
OCT
Murray, OCT, 1913 · 1913
The Editor

Gilbert Murray (1866–1957) was Regius Professor of Greek at the University of Oxford from 1908 to 1936. Born in Sydney, Australia, he became one of the most prominent Hellenists of his age — both as a scholar and as a public intellectual who used verse translations of Greek tragedy to bring ancient drama to modern audiences. His translations of Euripides were staged in London's West End to considerable popular success. Beyond classics, Murray was a committed internationalist who helped draft the League of Nations covenant and served as chairman of the League of Nations Union.

About This Edition

Murray's OCT of Euripides, published in three volumes (1902–1909, revised 1913), provided the first modern critical text of all surviving Euripidean plays based on systematic manuscript collation. Murray worked primarily from the two principal manuscript families — the "select" manuscripts (L and P, preserving ten plays with extensive scholia) and the "alphabetical" manuscripts (preserving an additional nine plays). His text is considered moderately interventionist: Murray was willing to accept conjectures from the great Dutch and German scholars of the 18th and 19th centuries where he judged the manuscript text corrupt. James Diggle's OCT (1981–1994) has now superseded Murray's for scholarly purposes, though Murray's remains widely cited.

Tap any Greek word to look it up