Κρέουσα
725
ὦ πρέσβυ παιδαγώγʼ Ἐρεχθέως πατρὸς
τοὐμοῦ ποτʼ ὄντος, ἡνίκʼ ἦν ἔτʼ ἐν φάει,
ἔπαιρε σαυτὸν πρὸς θεοῦ χρηστήρια,
ὥς μοι συνησθῇς, εἴ τι Λοξίας ἄναξ
θέσπισμα παίδων ἐς γονὰς ἐφθέγξατο.
730
σὺν τοῖς φίλοις γὰρ ἡδὺ μὲν πράσσειν καλῶς·
ἃ μὴ γένοιτο δʼ, εἴ τι τυγχάνοι κακόν,
ἐς ὄμματʼ εὔνου φωτὸς ἐμβλέψαι γλυκύ.
ἐγὼ δέ σʼ, ὥσπερ καὶ σὺ πατέρʼ ἐμόν ποτε,
δέσποινʼ ὅμως οὖσʼ ἀντικηδεύω πατρός.
Πρεσβύτης
735
ὦ θύγατερ, ἄξιʼ ἀξίων γεννητόρων
ἤθη φυλάσσεις, κοὐ καταισχύνασʼ ἔχεις
τοὺς σοὺς παλαιούς, ἐκγόνους αὐτόχθονας.
ἕλχʼ ἕλκε πρὸς μέλαθρα καὶ κόμιζέ με.
αἰπεινά τοι μαντεῖα· τοῦ γήρως δέ μοι
740
συνεκπονοῦσα κῶλον ἰατρὸς γενοῦ.
Κρέουσα
ἕπου νυν· ἴχνος δʼ ἐκφύλασσʼ ὅπου τίθης.
Πρεσβύτης
ἰδού.
τὸ τοῦ ποδὸς μὲν βραδύ, τὸ τοῦ δὲ νοῦ ταχύ.
Κρέουσα
βάκτρῳ δʼ ἐρείδου περιφερῆ στίβον χθονός.
Πρεσβύτης
καὶ τοῦτο τυφλόν, ὅταν ἐγὼ βλέπω βραχύ.
Κρέουσα
745
ὀρθῶς ἔλεξας· ἀλλὰ μὴ παρῇς κόπῳ.
Πρεσβύτης
οὔκουν ἑκών γε· τοῦ δʼ ἀπόντος οὐ κρατῶ.
Κρέουσα
γυναῖκες, ἱστῶν τῶν ἐμῶν καὶ κερκίδος
δούλευμα πιστόν, τίνα τύχην λαβὼν πόσις
βέβηκε παίδων, ὧνπερ οὕνεχʼ ἥκομεν;
750
σημήνατʼ· εἰ γὰρ ἀγαθά μοι μηνύσετε,
οὐκ εἰς ἀπίστους δεσπότας βαλεῖς χάριν.
Χορός
ἰὼ δαῖμον.
Πρεσβύτης
τὸ φροίμιον μὲν τῶν λόγων οὐκ εὐτυχές.
Χορός
ἰὼ τλᾶμον.
Πρεσβύτης
755
ἀλλʼ ἦ τι θεσφάτοισι δεσποτῶν νοσῶ;
Χορός
εἶἑν· τί δρῶμεν; θάνατος ὧν κεῖται πέρι
Κρέουσα
τίς ἥδε μοῦσα, χὡ φόβος τίνων πέρι;
Χορός
εἴπωμεν ἢ σιγῶμεν; ἢ τί δράσομεν;
Κρέουσα
εἴφʼ· ὡς ἔχεις γε συμφοράν τινʼ εἰς ἐμέ.
Χορός
760
εἰρήσεταί τοι, κεἰ θανεῖν μέλλω διπλῇ.
οὐκ ἔστι σοι, δέσποινʼ, ἐπʼ ἀγκάλαις λαβεῖν
τέκνʼ, οὐδὲ μαστῷ σῷ προσαρμόσαι ποτέ.
ὤμοι, θάνοιμι.
Πρεσβύτης
θύγατερ.
ὦ τάλαινʼ
Κρέουσα
ἐγὼ συμφορᾶς, ἔλαβον ἔπαθον ἄχος
ἀβίοτον, φίλαι.
διοιχόμεσθα.
Πρεσβύτης
765
τέκνον.
765
αἰαῖ αἰαῖ·
Κρέουσα
διανταῖος ἔτυπεν ὀδύνα με πλευ-
μόνων τῶνδʼ ἔσω.
Πρεσβύτης
μήπω στενάξῃς
ἀλλὰ πάρεισι γόοι.
770
πρὶν ἂν μάθωμεν
770
ἀγγελίαν τίνα μοι;
εἰ ταὐτὰ πράσσων δεσπότης τῆς συμφορᾶς
κοινωνός ἐστιν, ἢ μόνη σὺ δυστυχεῖς.
Χορός
κείνῳ μέν, ὦ γεραιέ, παῖδα Λοξίας
775
ἔδωκεν, ἰδίᾳ δʼ εὐτυχεῖ ταύτης δίχα.
Κρέουσα
τόδʼ ἐπὶ τῷδε κακὸν ἄκρον ἔλακες
ἄχος ἐμοὶ στένειν.
Πρεσβύτης
πότερα δὲ φῦναι δεῖ γυναικὸς ἔκ τινος
τὸν παῖδʼ ὃν εἶπας, ἢ γεγῶτʼ ἐθέσπισεν;
Χορός
780
ἤδη πεφυκότʼ ἐκτελῆ νεανίαν
δίδωσιν αὐτῷ Λοξίας· παρῆ δʼ ἐγώ.
Κρέουσα
πῶς φῄς; ἄφατον ἄφατον ἀναύδητον
λόγον ἐμοὶ θροεῖς.
Πρεσβύτης
785
κἄμοιγε. πῶς δʼ ὁ χρησμὸς ἐκπεραίνεται,
σαφέστερόν μοι φράζε, χὥστις ἔσθʼ ὁ παῖς.
Χορός
ὅτῳ ξυναντήσειεν ἐκ θεοῦ συθεὶς
πρώτῳ πόσις σός, παῖδʼ ἔδωκʼ αὐτῷ θεός.
Κρέουσα
ὀττοτοττοτοῖ· τὸν δʼ ἐμὸν ἄτεκνον ἄτεκνον ἔλακεν
790
ἄρα βίοτον; ἐρημίᾳ δʼ ὀρφανοὺς
δόμους οἰκήσω.
Πρεσβύτης
τίς οὖν ἐχρήσθη; τῷ συνῆψʼ ἴχνος ποδὸς
πόσις ταλαίνης; πῶς δὲ ποῦ νιν εἰσιδών;
Χορός
οἶσθʼ, ὦ φίλη δέσποινα, τὸν νεανίαν
795
ὃς τόνδʼ ἔσαιρε ναόν; οὗτος ἔσθʼ ὁ παῖς.
Κρέουσα
ἀνʼ ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα πόρσω γαί-
ας Ἑλλανίας, ἀστέρας ἑσπέρους,
οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, φίλαι.
Πρεσβύτης
800
ὄνομα δὲ ποῖον αὐτὸν ὀνομάζει πατήρ;
οἶσθʼ, ἢ σιωπῇ τοῦτʼ ἀκύρωτον μένει;
Χορός
Ἴωνʼ, ἐπείπερ πρῶτος ἤντησεν πατρί.
Πρεσβύτης
μητρὸς δʼ ὁποίας ἐστὶν —
οὐκ ἔχω φράσαι.
Χορός
φροῦδος δʼ — ἵνʼ εἰδῇς πάντα τἀπʼ ἐμοῦ, γέρον —
805
παιδὸς προθύσων ξένια καὶ γενέθλια
σκηνὰς ἐς ἱερὰς τῆσδε λαθραίως πόσις,
κοινὴν ξυνάψων δαῖτα παιδὶ τῷ νέῳ.
Πρεσβύτης
δέσποινα, προδεδόμεσθα — σὺν γάρ σοι νοσῶ —
τοῦ σοῦ πρὸς ἀνδρός, καὶ μεμηχανημένως
810
ὑβριζόμεσθα δωμάτων τʼ Ἐρεχθέως
ἐκβαλλόμεσθα. καὶ σὸν οὐ στυγῶν πόσιν
λέγω, σὲ μέντοι μᾶλλον ἢ κεῖνον φιλῶν·
ὅστις σε γήμας ξένος ἐπεισελθὼν πόλιν
καὶ δῶμα καὶ σὴν παραλαβὼν παγκληρίαν,
815
ἄλλης γυναικὸς παῖδας ἐκκαρπούμενος
λάθρα πέφηνεν· ὡς λάθρα δʼ, ἐγὼ φράσω.
ἐπεί σʼ ἄτεκνον ᾔσθετʼ, οὐκ ἔστεργέ σοι
ὅμοιος εἶναι τῆς τύχης τʼ ἴσον φέρειν,
λαβὼν δὲ δοῦλα λέκτρα νυμφεύσας λάθρα
820
τὸν παῖδʼ ἔφυσεν, ἐξενωμένον δέ τῳ
Δελφῶν δίδωσιν ἐκτρέφειν. ὃ δʼ ἐν θεοῦ
δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται.
νεανίαν δʼ ὡς ᾔσθετʼ ἐκτεθραμμένον,
ἐλθεῖν σʼ ἔπεισε δεῦρʼ ἀπαιδίας χάριν.
825
κᾆθʼ ὁ θεὸς οὐκ ἐψεύσαθʼ, ὅδε δʼ ἐψεύσατο
πάλαι τρέφων τὸν παῖδα, κἄπλεκεν πλοκὰς
τοιάσδʼ· ἁλοὺς μὲν ἀνέφερʼ ἐς τὸν δαίμονα,
ἐλθὼν δὲ καὶ τὸν χρόνον ἀμύνεσθαι θέλων
τυραννίδʼ αὐτῷ περιβαλεῖν ἔμελλε γῆς.
830
καινὸν δὲ τοὔνομʼ ἀνὰ χρόνον πεπλασμένον
Ἴων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.
Χορός
οἴμοι, κακούργους ἄνδρας ὡς αἰεὶ στυγῶ,
οἳ συντιθέντες τἄδικʼ εἶτα μηχαναῖς
κοσμοῦσι. φαῦλον χρηστὸν ἂν λαβεῖν φίλον
835
θέλοιμι μᾶλλον ἢ κακὸν σοφώτερον.
Πρεσβύτης
καὶ τῶνδʼ ἁπάντων ἔσχατον πείσῃ κακόν·
ἀμήτορʼ, ἀναρίθμητον, ἐκ δούλης τινὸς
γυναικός, ἐς σὸν δῶμα δεσπότην ἄγειν.
ἁπλοῦν ἂν ἦν γὰρ τὸ κακόν, εἰ παρʼ εὐγενοῦς
840
μητρός, πιθών σε, σὴν λέγων ἀπαιδίαν,
ἐσῴκισʼ οἴκους· εἰ δὲ σοὶ τόδʼ ἦν πικρόν,
τῶν Αἰόλου νιν χρῆν ὀρεχθῆναι γάμων.
ἐκ τῶνδε δεῖ σε δὴ γυναικεῖόν τι δρᾶν·
ἢ γὰρ ξίφος λαβοῦσαν ἢ δόλῳ τινὶ
845
ἢ φαρμάκοισι σὸν κατακτεῖναι πόσιν
καὶ παῖδα, πρὶν σοὶ θάνατον ἐκ κείνων μολεῖν.
εἰ γάρ γʼ ὑφήσεις τοῦδʼ, ἀπαλλάξῃ βίου.
δυοῖν γὰρ ἐχθροῖν εἰς ἓν ἐλθόντοιν στέγος,
ἢ θάτερον δεῖ δυστυχεῖν ἢ θάτερον.
850
ἐγὼ μὲν οὖν σοι καὶ συνεκπονεῖν θέλω,
καὶ συμφονεύειν παῖδʼ ἐπεισελθὼν δόμους
οὗ δαῖθʼ ὁπλίζει, καὶ τροφεῖα δεσπόταις
ἀποδοὺς θανεῖν τε ζῶν τε φέγγος εἰσορᾶν.
ἓν γάρ τι τοῖς δούλοισιν αἰσχύνην φέρει,
855
τοὔνομα· τὰ δʼ ἄλλα πάντα τῶν ἐλευθέρων
οὐδὲν κακίων δοῦλος, ὅστις ἐσθλὸς ᾖ.
Χορός
κἀγώ, φίλη δέσποινα, συμφορὰν θέλω
κοινουμένη τήνδʼ ἢ θανεῖν ἢ ζῆν καλῶς.
Κρέουσα
ὦ ψυχά, πῶς σιγάσω;
860
πῶς δὲ σκοτίας ἀναφήνω
εὐνάς, αἰδοῦς δʼ ἀπολειφθῶ;
τί γὰρ ἐμπόδιον κώλυμʼ ἔτι μοι;
πρὸς τίνʼ ἀγῶνας τιθέμεσθʼ ἀρετῆς;
οὐ πόσις ἡμῶν προδότης γέγονεν,
865
στέρομαι δʼ οἴκων, στέρομαι παίδων,
φροῦδαι δʼ ἐλπίδες, ἃς διαθέσθαι
χρῄζουσα καλῶς οὐκ ἐδυνήθην,
σιγῶσα γάμους,
σιγῶσα τόκους πολυκλαύτους;
870
ἀλλʼ οὐ τὸ Διὸς πολύαστρον ἕδος
καὶ τὴν ἐπʼ ἐμοῖς σκοπέλοισι θεὰν
λίμνης τʼ ἐνύδρου Τριτωνιάδος
πότνιαν ἀκτάν,
οὐκέτι κρύψω λέχος, ὡς στέρνων
875
ἀπονησαμένη ῥᾴων ἔσομαι.
στάζουσι κόραι δακρύοισιν ἐμαί,
ψυχὴ δʼ ἀλγεῖ κακοβουλευθεῖσʼ
ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἔκ τʼ ἀθανάτων,
οὓς ἀποδείξω
880
λέκτρων προδότας ἀχαρίστους.
ὦ τᾶς ἑπταφθόγγου μέλπων
κιθάρας ἐνοπάν, ἅτʼ ἀγραύλοις
κέρασιν ἐν ἀψύχοις ἀχεῖ
μουσᾶν ὕμνους εὐαχήτους,
885
σοὶ μομφάν, ὦ Λατοῦς παῖ,
πρὸς τάνδʼ αὐγὰν αὐδάσω.
ἦλθές μοι χρυσῷ χαίταν
μαρμαίρων, εὖτʼ ἐς κόλπους
κρόκεα πέταλα φάρεσιν ἔδρεπον,
890
ἀνθίζειν χρυσανταυγῆ·
λευκοῖς δʼ ἐμφὺς καρποῖσιν
χειρῶν εἰς ἄντρου κοίτας
κραυγὰν Ὦ μᾶτέρ μʼ αὐδῶσαν
θεὸς ὁμευνέτας
895
ἆγες ἀναιδείᾳ
Κύπριδι χάριν πράσσων.
τίκτω δʼ ἁ δύστανός σοι
κοῦρον, τὸν φρίκᾳ ματρὸς
εἰς εὐνὰν βάλλω τὰν σάν,
900
ἵνα με λέχεσι μελέαν μελέοις
ἐζεύξω τὰν δύστανον.
οἴμοι μοι· καὶ νῦν ἔρρει
πτανοῖς ἁρπασθεὶς θοίνα
παῖς μοι καὶ σός, τλάμων·
905
σὺ δὲ κιθάρᾳ κλάζεις
παιᾶνας μέλπων.
ὠή,
τὸν Λατοῦς αὐδῶ σʼ,
ὅστʼ ὀμφὰν κληροῖς
πρὸς χρυσέους θάκους
910
καὶ γαίας μεσσήρεις ἕδρας,
εἰς οὖς αὐδὰν καρύξω·
Ἰὼ κακὸς εὐνάτωρ,
ὃς τῷ μὲν ἐμῷ νυμφεύτᾳ
χάριν οὐ προλαβὼν
915
παῖδʼ εἰς οἴκους οἰκίζεις·
ὁ δʼ ἐμὸς γενέτας καὶ σός γʼ, ἀμαθής,
οἰωνοῖς ἔρρει συλαθείς,
σπάργανα ματέρος ἐξαλλάξας.
μισεῖ σʼ ἁ Δᾶλος καὶ δάφνας
920
ἔρνεα φοίνικα παρʼ ἁβροκόμαν,
ἔνθα λοχεύματα σέμνʼ ἐλοχεύσατο
Λατὼ Δίοισί σε καρποῖς.
Χορός
οἴμοι, μέγας θησαυρὸς ὡς ἀνοίγνυται
κακῶν, ἐφʼ οἷσι πᾶς ἂν ἐκβάλοι δάκρυ.
Πρεσβύτης
925
ὦ θύγατερ, οὔτοι σὸν βλέπων ἐμπίμπλαμαι
πρόσωπον, ἔξω δʼ ἐγενόμην γνώμης ἐμῆς.
κακῶν γὰρ ἄρτι κῦμʼ ὑπεξαντλῶν φρενί,
πρύμνηθεν αἴρει μʼ ἄλλο σῶν λόγων ὕπο,
οὓς ἐκβαλοῦσα τῶν παρεστώτων κακῶν
930
μετῆλθες ἄλλων πημάτων κακὰς ὁδούς.
τί φῄς; τίνα λόγον Λοξίου κατηγορεῖς;
ποῖον τεκεῖν φῂς παῖδα; ποῦ θεῖναι πόλεως
θηρσὶν φίλον τύμβευμʼ; ἄνελθέ μοι πάλιν.
Κρέουσα
αἰσχύνομαι μέν σʼ, ὦ γέρον, λέξω δʼ ὅμως.
Πρεσβύτης
935
ὡς συστενάζειν γʼ οἶδα γενναίως φίλοις.
Κρέουσα
ἄκουε τοίνυν· οἶσθα Κεκροπίας πέτρας
πρόσβορρον ἄντρον, ἃς Μακρὰς κικλήσκομεν;
Πρεσβύτης
οἶδʼ, ἔνθα Πανὸς ἄδυτα καὶ βωμοὶ πέλας.
Κρέουσα
ἐνταῦθʼ ἀγῶνα δεινὸν ἠγωνίσμεθα.
Πρεσβύτης
940
τίνʼ; ὡς ἀπαντᾷ δάκρυά μοι τοῖς σοῖς λόγοις.
Κρέουσα
Φοίβῳ ξυνῆψʼ ἄκουσα δύστηνον γάμον.
Πρεσβύτης
ὦ θύγατερ, ἆρʼ ἦν ταῦθʼ ἅ γʼ ᾐσθόμην ἐγώ;
Κρέουσα
οὐκ οἶδʼ· ἀληθῆ δʼ εἰ λέγεις φαίημεν ἄν.
Πρεσβύτης
νόσον κρυφαίαν ἡνίκʼ ἔστενες λάθρα;
Κρέουσα
945
τότʼ ἦν ἃ νῦν σοι φανερὰ σημαίνω κακά.
Πρεσβύτης
κᾆτʼ ἐξέκλεψας πῶς Ἀπόλλωνος γάμους;
Κρέουσα
ἔτεκον — ἀνάσχου ταῦτʼ ἐμοῦ κλύων, γέρον.
Πρεσβύτης
ποῦ; τίς λοχεύει σʼ; ἢ μόνη μοχθεῖς τάδε;
Κρέουσα
μόνη κατʼ ἄντρον οὗπερ ἐζεύχθην γάμοις.
Πρεσβύτης
950
ὁ παῖς δὲ ποῦ ʼστιν; ἵνα σὺ μηκέτʼ ᾖς ἄπαις.
Κρέουσα
τέθνηκεν, ὦ γεραιέ, θηρσὶν ἐκτεθείς.
Πρεσβύτης
τέθνηκʼ; Ἀπόλλων δʼ ὁ κακὸς οὐδὲν ἤρκεσεν;
Κρέουσα
οὐκ ἤρκεσʼ· Ἅιδου δʼ ἐν δόμοις παιδεύεται.
Πρεσβύτης
τίς γάρ νιν ἐξέθηκεν; οὐ γὰρ δὴ σύ γε.
Κρέουσα
955
ἡμεῖς, ἐν ὄρφνῃ σπαργανώσαντες πέπλοις.
Πρεσβύτης
οὐδὲ ξυνῄδει σοί τις ἔκθεσιν τέκνου;
Κρέουσα
αἱ ξυμφοραί γε καὶ τὸ λανθάνειν μόνον.
Πρεσβύτης
καὶ πῶς ἐν ἄντρῳ παῖδα σὸν λιπεῖν ἔτλης;
Κρέουσα
πῶς δʼ οἰκτρὰ πολλὰ στόματος ἐκβαλοῦσʼ ἔπη —
Πρεσβύτης
960
φεῦ·
960
τλήμων σὺ τόλμης, ὁ δὲ θεὸς μᾶλλον σέθεν.
Κρέουσα
εἰ παῖδά γʼ εἶδες χεῖρας ἐκτείνοντά μοι.
Πρεσβύτης
μαστὸν διώκοντʼ ἦ πρὸς ἀγκάλαις πεσεῖν;
Κρέουσα
ἐνταῦθʼ, ἵνʼ οὐκ ὢν ἄδικʼ ἔπασχεν ἐξ ἐμοῦ.
Πρεσβύτης
σοὶ δʼ ἐς τί δόξʼ ἐσῆλθεν ἐκβαλεῖν τέκνον;
Κρέουσα
965
ὡς τὸν θεὸν σῴζοντα τόν γʼ αὑτοῦ γόνον.
Πρεσβύτης
οἴμοι, δόμων σῶν ὄλβος ὡς χειμάζεται.
Κρέουσα
τί κρᾶτα κρύψας, ὦ γέρον, δακρυρροεῖς;
Πρεσβύτης
σὲ καὶ πατέρα σὸν δυστυχοῦντας εἰσορῶ.
Κρέουσα
τὰ θνητὰ τοιαῦτʼ· οὐδὲν ἐν ταὐτῷ μένει.
Πρεσβύτης
970
μή νυν ἔτʼ οἴκτων, θύγατερ, ἀντεχώμεθα.
Κρέουσα
τί γάρ με χρὴ δρᾶν; ἀπορία τὸ δυστυχεῖν.
Πρεσβύτης
τὸν πρῶτον ἀδικήσαντά σʼ ἀποτίνου θεόν.
Κρέουσα
καὶ πῶς τὰ κρείσσω θνητὸς οὖσʼ ὑπερδράμω;
Πρεσβύτης
πίμπρη τὰ σεμνὰ Λοξίου χρηστήρια.
Κρέουσα
975
δέδοικα· καὶ νῦν πημάτων ἄδην ἔχω.
Πρεσβύτης
τὰ δυνατά νυν τόλμησον, ἄνδρα σὸν κτανεῖν.
Κρέουσα
αἰδούμεθʼ εὐνὰς τὰς τόθʼ ἡνίκʼ ἐσθλὸς ἦν.
Πρεσβύτης
νῦν δʼ ἀλλὰ παῖδα τὸν ἐπὶ σοὶ πεφηνότα.
Κρέουσα
πῶς; εἰ γὰρ εἴη δυνατόν· ὡς θέλοιμί γʼ ἄν.
Πρεσβύτης
980
ξιφηφόρους σοὺς ὁπλίσασʼ ὀπάονας.
Κρέουσα
στείχοιμʼ ἄν· ἀλλὰ ποῦ γενήσεται τόδε;
Πρεσβύτης
ἱεραῖσιν ἐν σκηναῖσιν, οὗ θοινᾷ φίλους.
Κρέουσα
ἐπίσημον ὁ φόνος, καὶ τὸ δοῦλον ἀσθενές.
Πρεσβύτης
ὤμοι, κακίζῃ· φέρε, σὺ νῦν βούλευέ τι.
Κρέουσα
985
καὶ μὴν ἔχω γε δόλια καὶ δραστήρια.
Πρεσβύτης
ἀμφοῖν ἂν εἴην τοῖνδʼ ὑπηρέτης ἐγώ.
Κρέουσα
ἄκουε τοίνυν· οἶσθα γηγενῆ μάχην;
Πρεσβύτης
οἶδʼ, ἣν Φλέγρᾳ Γίγαντες ἔστησαν θεοῖς.
Κρέουσα
ἐνταῦθα Γοργόνʼ ἔτεκε Γῆ, δεινὸν τέρας.
Πρεσβύτης
990
ἦ παισὶν αὑτῆς σύμμαχον, θεῶν πόνον;
Κρέουσα
ναί· καί νιν ἔκτεινʼ ἡ Διὸς Παλλὰς θεά.
Πρεσβύτης
ποῖόν τι μορφῆς σχῆμʼ ἔχουσαν ἀγρίας;
Κρέουσα
θώρακʼ ἐχίδνης περιβόλοις ὡπλισμένον.
Πρεσβύτης
ἆρʼ οὗτός ἐσθʼ ὁ μῦθος ὃν κλύω πάλαι;
Κρέουσα
995
ταύτης Ἀθάναν δέρος ἐπὶ στέρνοις ἔχειν.
Πρεσβύτης
ἣν αἰγίδʼ ὀνομάζουσι, Παλλάδος στολήν;
Κρέουσα
τόδʼ ἔσχεν ὄνομα θεῶν ὅτʼ ᾖξεν ἐς δόρυ.
Πρεσβύτης
τί δῆτα, θύγατερ, τοῦτο σοῖς ἐχθροῖς βλάβος;
Κρέουσα
Ἐριχθόνιον οἶσθʼ, ἢ — ; τί δʼ οὐ μέλλεις, γέρον;
Πρεσβύτης
1000
ὃν πρῶτον ὑμῶν πρόγονον ἐξανῆκε γῆ;
Κρέουσα
τούτῳ δίδωσι Παλλὰς ὄντι νεογόνῳ
Πρεσβύτης
τί χρῆμα; μέλλον γάρ τι προσφέρεις ἔπος.
Κρέουσα
δισσοὺς σταλαγμοὺς αἵματος Γοργοῦς ἄπο.
Πρεσβύτης
ἰσχὺν ἔχοντας τίνα πρὸς ἀνθρώπου φύσιν;
Κρέουσα
1005
τὸν μὲν θανάσιμον, τὸν δʼ ἀκεσφόρον νόσων.
Πρεσβύτης
ἐν τῷ καθάψασʼ ἀμφὶ παιδὶ σώματος;
Κρέουσα
χρυσοῖσι δεσμοῖς· ὁ δὲ δίδωσʼ ἐμῷ πατρί.
Πρεσβύτης
κείνου δὲ κατθανόντος ἐς σὲ ἀφίκετο;
Κρέουσα
ναί· κἀπὶ καρπῷ γʼ αὔτʼ ἐγὼ χερὸς φέρω.
Πρεσβύτης
1010
πῶς οὖν κέκρανται δίπτυχον δῶρον θεᾶς;
Κρέουσα
κοίλης μὲν ὅστις φλεβὸς ἀπέσταξεν φόνῳ
Πρεσβύτης
τί τῷδε χρῆσθαι; δύνασιν ἐκφέρει τίνα;
Κρέουσα
νόσους ἀπείργει καὶ τροφὰς ἔχει βίου.
Πρεσβύτης
ὁ δεύτερος δʼ ἀριθμὸς ὧν λέγεις τί δρᾷ;
Κρέουσα
1015
κτείνει, δρακόντων ἰὸς ὢν τῶν Γοργόνος.
Πρεσβύτης
ἐς ἓν δὲ κραθέντʼ αὐτὸν ἢ χωρὶς φορεῖς;
Κρέουσα
χωρίς· κακῷ γὰρ ἐσθλὸν οὐ συμμείγνυται.
Πρεσβύτης
ὦ φιλτάτη παῖ, πάντʼ ἔχεις ὅσων σε δεῖ.
Κρέουσα
τούτῳ θανεῖται παῖς· σὺ δʼ ὁ κτείνων ἔσῃ.
Πρεσβύτης
1020
ποῦ καὶ τί δράσας; σὸν λέγειν, τολμᾶν δʼ ἐμόν.
Κρέουσα
ἐν ταῖς Ἀθήναις, δῶμʼ ὅταν τοὐμὸν μόλῃ.
Πρεσβύτης
οὐκ εὖ τόδʼ εἶπας· καὶ σὺ γὰρ τοὐμὸν ψέγεις.
Κρέουσα
πῶς; ἆρʼ ὑπείδου τοῦθʼ ὃ κἄμʼ ἐσέρχεται;
Πρεσβύτης
σὺ παῖδα δόξεις διολέσαι, κεἰ μὴ κτενεῖς.
Κρέουσα
1025
ὀρθῶς· φθονεῖν γάρ φασι μητρυιὰς τέκνοις.
Πρεσβύτης
αὐτοῦ νυν αὐτὸν κτεῖνʼ, ἵνʼ ἀρνήσῃ φόνους.
Κρέουσα
προλάζυμαι γοῦν τῷ χρόνῳ τῆς ἡδονῆς.
Πρεσβύτης
καὶ σόν γε λήσεις πόσιν ἅ σε σπεύδει λαθεῖν.
Κρέουσα
οἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον; χειρὸς ἐξ ἐμῆς λαβὼν
1030
χρύσωμʼ Ἀθάνας τόδε, παλαιὸν ὄργανον,
ἐλθὼν ἵνʼ ἡμῖν βουθυτεῖ λάθρα πόσις,
δείπνων ὅταν λήγωσι καὶ σπονδὰς θεοῖς
μέλλωσι λείβειν, ἐν πέπλοις ἔχων τόδε
κάθες βαλὼν ἐς πῶμα τῷ νεανίᾳ
1035
ἰδίᾳ δέ, μή τι πᾶσι, χωρίσας ποτὸν
τῷ τῶν ἐμῶν μέλλοντι δεσπόζειν δόμων.
κἄνπερ διέλθῃ λαιμόν, οὔποθʼ ἵξεται
κλεινὰς Ἀθήνας, κατθανὼν δʼ αὐτοῦ μενεῖ.
Πρεσβύτης
σὺ μέν νυν εἴσω προξένων μέθες πόδα·
1040
ἡμεῖς δʼ ἐφʼ ᾧ τετάγμεθʼ ἐκπονήσομεν.
ἄγʼ, ὦ γεραιὲ πούς, νεανίας γενοῦ
ἔργοισι, κεἰ μὴ τῷ χρόνῳ πάρεστί σοι.
ἐχθρὸν δʼ ἐπʼ ἄνδρα στεῖχε δεσποτῶν μέτα,
καὶ συμφόνευε καὶ συνεξαίρει δόμων.
1045
τὴν δʼ εὐσέβειαν εὐτυχοῦσι μὲν καλὸν
τιμᾶν· ὅταν δὲ πολεμίους δρᾶσαι κακῶς
θέλῃ τις, οὐδεὶς ἐμποδὼν κεῖται νόμος.
Tap any Greek word to look it up