ὦ κοίλας πέτρας γύαλον
θερμὸν καὶ παγετῶδες, ὥς σʼ οὐκ ἔμελλον ἄρʼ, ὦ τάλας,
λείψειν οὐδέποτʼ, ἀλλά μοι καὶ θνῄσκοντι συνείσει.
ὤμοι μοί μοι.
ὦ πληρέστατον αὔλιον
λύπας τᾶς ἀπʼ ἐμοῦ τάλαν,
τίπτʼ αὖ μοι τὸ κατʼ ἆμαρ
1090
ἔσται; τοῦ ποτε τεύξομαι
σιτονόμου μέλεος πόθεν ἐλπίδος;
πέλειαι δʼ ἄνω
πτωκάδες ὀξυτόνου διὰ πνεύματος
ἐλῶσιν· οὐκέτʼ ἴσχω.
1095
σύ τοι σύ τοι κατηξίωσας,
ὦ βαρύποτμε, κοὐκ
ἄλλοθεν ἔχει τύχᾳ τᾷδʼ ἀπὸ μείζονος,
εὖτέ γε παρὸν φρονῆσαι
1100
τοῦ λῴονος δαίμονος εἵλου τὸ κάκιον αἰνεῖν.
ὦ τλάμων τλάμων ἄρʼ ἐγὼ
καὶ μόχθῳ λωβατός, ὃς ἤδη μετʼ οὐδενὸς ὕστερον
ἀνδρῶν εἰσοπίσω τάλας ναίων ἐνθάδʼ ὀλοῦμαι,
αἰαῖ αἰαῖ,
οὐ φορβὰν ἔτι προσφέρων,
οὐ πτανῶν ἀπʼ ἐμῶν ὅπλων
1110
κραταιαῖς μετὰ χερσὶν
ἴσχων· ἀλλά μοι ἄσκοπα
κρυπτά τʼ ἔπη δολερᾶς ὑπέδυ φρενός·
ἰδοίμαν δέ νιν,
τὸν τάδε μησάμενον, τὸν ἴσον χρόνον
1115
ἐμὰς λαχόντʼ ἀνίας.
πότμος, πότμος σε δαιμόνων τάδʼ,
οὐδὲ σέ γε δόλος,
ἔσχεν ὑπὸ χειρὸς ἀμᾶς. στυγερὰν ἔχε
1120
δύσποτμον ἀρὰν ἐπʼ ἄλλοις.
καὶ γὰρ ἐμοὶ τοῦτο μέλει, μὴ φιλότητʼ ἀπώσῃ.
οἴμοι μοι, καί που πολιᾶς
πόντου θινὸς ἐφήμενος
1125
ἐγγελᾷ, χερὶ πάλλων
τὰν ἐμὰν μελέου τροφάν,
τὰν οὐδείς ποτʼ ἐβάστασεν.
ὦ τόξον φίλον, ὦ φίλων
χειρῶν ἐκβεβιασμένον,
1130
ἦ που ἐλεινὸν ὁρᾷς, φρένας εἴ τινας
ἔχεις, τὸν Ἡράκλειον
ἄρθμιον ὧδέ σοι
οὐκέτι χρησόμενον τὸ μεθύστερον,
ἄλλου δʼ ἐν μεταλλαγᾷ
1135
πολυμηχάνου ἀνδρὸς ἐρέσσει,
ὁρῶν μὲν αἰσχρὰς ἀπάτας, στυγνὸν δὲ φῶτʼ ἐχθοδοπόν,
μυρίʼ, ἀπʼ αἰσχρῶν ἀνατέλλονθʼ, ὃς ἐφʼ ἡμῖν κάκʼ ἐμήσατʼ, ὦ Ζεῦ.
1140
ἀνδρός τοι τὰ μὲν ἔνδικʼ αἰὲν εἰπεῖν,
εἰπόντος δὲ μὴ φθονερὰν
ἐξῶσαι γλώσσας ὀδύναν.
κεῖνος δʼ εἷς ἀπὸ πολλῶν
ταχθεὶς τῶνδʼ ἐφημοσύνᾳ
1145
κοινὰν ἤνυσεν ἐς φίλους ἀρωγάν.
ὦ πταναὶ θῆραι χαροπῶν τʼ
ἔθνη θηρῶν, οὓς ὅδʼ ἔχει
χῶρος οὐρεσιβώτας,
μηκέτʼ ἀπʼ αὐλίων φυγᾷ
1150
πηδᾶτʼ· οὐ γὰρ ἔχω χεροῖν
τὰν πρόσθεν βελέων ἀλκάν,
ὦ δύστανος ἐγὼ τανῦν,
ἀλλʼ ἀνέδην, ὁ δὲ χῶρος ἄρʼ οὐκέτι
φοβητὸς οὐκέθʼ ὑμῖν,
1155
ἕρπετε· νῦν καλὸν
ἀντίφονον κορέσαι στόμα πρὸς χάριν
ἐμᾶς σαρκὸς αἰόλας·
ἀπὸ γὰρ βίον αὐτίκα λείψω.
1160
πόθεν γὰρ ἔσται βιοτά; τίς ὧδʼ ἐν αὔραις τρέφεται,
μηκέτι μηδενὸς κρατύνων ὅσα πέμπει βιόδωρος αἶα;
πρὸς θεῶν, εἴ τι σέβει ξένον, πέλασσον,
εὐνοίᾳ πάσᾳ πελάταν·
1165
ἀλλὰ γνῶθʼ, εὖ γνῶθʼ ἐπὶ σοὶ
κῆρα τάνδʼ ἀποφεύγειν.
οἰκτρὰ γὰρ βόσκειν, ἀδαὴς δʼ
ἔχειν μυρίον ἄχθος, ὃ ξυνοικεῖ.
Φιλοκτήτης
1170
πάλιν πάλιν παλαιὸν ἄλγημʼ ὑπέμνασας, ὦ
λῷστε τῶν πρὶν ἐντόπων.
τί μʼ ὤλεσας; τί μʼ εἴργασαι;
Χορός
τί τοῦτʼ ἔλεξας;
Φιλοκτήτης
εἰ σὺ τὰν ἐμοὶ στυγερὰν
1175
Τρῳάδα γᾶν μʼ ἤλπισας ἄξειν.
Χορός
τόδε γὰρ νοῶ κράτιστον.
Φιλοκτήτης
ἀπό νύν με λείπετʼ ἤδη.
Χορός
φίλα μοι, φίλα ταῦτα παρήγγειλας ἑκόντι τε πράσσειν.
ἴωμεν ἴωμεν
1180
ναὸς ἵνʼ ἡμῖν τέτακται.
Φιλοκτήτης
μή, πρὸς ἀραίου Διός, ἔλθῃς, ἱκετεύω.
Χορός
μετρίαζʼ.
Φιλοκτήτης
ὦ ξένοι, μείνατε, πρὸς θεῶν.
Χορός
τί θροεῖς;
Φιλοκτήτης
1185
αἰαῖ αἰαῖ, δαίμων δαίμων·
ἀπόλωλʼ ὁ τάλας·
ὦ ποὺς πούς, τί σʼ ἔτʼ ἐν βίῳ
τεύξω τῷ μετόπιν τάλας;
1190
ὦ ξένοι, ἔλθετʼ ἐπήλυδες αὖθις.
Χορός
τί ῥέξοντες ἀλλοκότῳ
γνώμᾳ τῶν πάρος, ὧν προύφαινες;
Φιλοκτήτης
οὔτοι νεμεσητόν,
ἀλύοντα χειμερίῳ
1195
λύπᾳ καὶ παρὰ νοῦν θροεῖν.
Χορός
βᾶθί νυν, ὦ τάλαν, ὥς σε κελεύομεν.
Φιλοκτήτης
οὐδέποτʼ οὐδέποτʼ, ἴσθι τόδʼ ἔμπεδον,
οὐδʼ εἰ πυρφόρος ἀστεροπητὴς
βροντᾶς αὐγαῖς μʼ εἶσι φλογίζων.
1200
ἐρρέτω Ἴλιον οἵ θʼ ὑπʼ ἐκείνῳ
πάντες ὅσοι τόδʼ ἔτλασαν ἐμοῦ ποδὸς ἄρθρον ἀπῶσαι.
ἀλλʼ, ὦ ξένοι, ἕν γέ μοι εὖχος ὀρέξατε.
Χορός
ποῖον ἐρεῖς τόδʼ ἔπος;
ξίφος, εἴ ποθεν,
Φιλοκτήτης
ἢ γένυν ἢ βελέων τι προπέμψατε.
Χορός
1205
ὡς τίνα δὴ ῥέξῃς παλάμαν ποτέ;
Φιλοκτήτης
χρῶτʼ ἀπὸ πάντα καὶ ἄρθρα τέμω χερί·
φονᾷ φονᾷ νόος ἤδη.
Χορός
τί ποτε;
Φιλοκτήτης
πατέρα ματεύων.
Χορός
1210
ποῖ γᾶς;
1210
ἐς Ἅιδου·
Φιλοκτήτης
οὐ γάρ ἐστʼ ἐν φάει γʼ ἔτι.
ὦ πόλις, ὦ πατρία,
πῶς ἂν εἰσίδοιμʼ ἄθλιός σʼ ἀνήρ,
ὅς γε σὰν λιπὼν ἱερὰν
1215
λιβάδʼ ἐχθροῖς ἔβαν Δαναοῖς
ἀρωγός· ἔτʼ οὐδέν εἰμι.
Tap any Greek word to look it up