Hermes
1040 εἰδότι τοί μοι τάσδʼ ἀγγελίας
ὅδʼ ἐθώυξεν· πάσχειν δὲ κακῶς
ἐχθρὸν ὑπʼ ἐχθρῶν οὐδὲν ἀεικές.
πρὸς ταῦτʼ ἐπʼ ἐμοὶ ῥιπτέσθω μὲν
πυρὸς ἀμφήκης βόστρυχος, αἰθὴρ δʼ
1045 ἐρεθιζέσθω βροντῇ σφακέλῳ τʼ
ἀγρίων ἀνέμων· χθόνα δʼ ἐκ πυθμένων
αὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι,
κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳ
συγχώσειεν τῶν οὐρανίων
1050 ἄστρων διόδους· εἴς τε κελαινὸν
Τάρταρον ἄρδην ῥίψειε δέμας
τοὐμὸν ἀνάγκης στερραῖς δίναις·
πάντως ἐμέ γʼ οὐ θανατώσει.
τοιάδε μέντοι τῶν φρενοπλήκτων
1055 βουλεύματʼ ἔπη τʼ ἔστιν ἀκοῦσαι.
τί γὰρ ἐλλείπει μὴ οὐ παραπαίειν
τοῦδʼ εὐχή; τί χαλᾷ μανιῶν;
ἀλλʼ οὖν ὑμεῖς γʼ αἱ πημοσύναις
συγκάμνουσαι ταῖς τοῦδε τόπων
1060 μετά ποι χωρεῖτʼ ἐκ τῶνδε θοῶς,
μὴ φρένας ὑμῶν ἠλιθιώσῃ
βροντῆς μύκημʼ ἀτέραμνον.
ἄλλο τι φώνει καὶ παραμυθοῦ μʼ
τι καὶ πείσεις· οὐ γὰρ δή που
1065 τοῦτό γε τλητὸν παρέσυρας ἔπος.
πῶς με κελεύεις κακότητʼ ἀσκεῖν;
μετὰ τοῦδʼ τι χρὴ πάσχειν ἐθέλω·
τοὺς προδότας γὰρ μισεῖν ἔμαθον,
κοὐκ ἔστι νόσος
1070 τῆσδʼ ἥντινʼ ἀπέπτυσα μᾶλλον.
ἀλλʼ οὖν μέμνησθʼ ἁγὼ προλέγω
μηδὲ πρὸς ἄτης θηραθεῖσαι
μέμψησθε τύχην, μηδέ ποτʼ εἴπηθʼ
ὡς Ζεὺς ὑμᾶς εἰς ἀπρόοπτον
1075 πῆμʼ εἰσέβαλεν· μὴ δῆτʼ αὐταὶ δʼ
ὑμᾶς αὐτάς. εἰδυῖαι γὰρ
κοὐκ ἐξαίφνης οὐδὲ λαθραίως
εἰς ἀπέρατον δίκτυον ἄτης
ἐμπλεχθήσεσθʼ ὑπʼ ἀνοίας.
1080 καὶ μὴν ἔργῳ κοὐκέτι μύθῳ
χθὼν σεσάλευται·
βρυχία δʼ ἠχὼ παραμυκᾶται
βροντῆς, ἕλικες δʼ ἐκλάμπουσι
στεροπῆς ζάπυροι, στρόμβοι δὲ κόνιν
1085 εἱλίσσουσι· σκιρτᾷ δʼ ἀνέμων
πνεύματα πάντων εἰς ἄλληλα
στάσιν ἀντίπνουν ἀποδεικνύμενα·
ξυντετάρακται δʼ αἰθὴρ πόντῳ.
τοιάδʼ ἐπʼ ἐμοὶ ῥιπὴ Διόθεν
1090 τεύχουσα φόβον στείχει φανερῶς.
μητρὸς ἐμῆς σέβας, πάντων
αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων,
ἐσορᾷς μʼ ὡς ἔκδικα πάσχω.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Smyth 1922
Loeb
Smyth (eclectic), 1922 · 1922
The Editor

Herbert Weir Smyth (1857–1937) was Eliot Professor of Greek at Harvard University. Best known for his Greek Grammar (1920), which remains the standard reference grammar for students of ancient Greek, Smyth also produced the Loeb Classical Library edition of Aeschylus (2 volumes, 1922–1926). His combination of linguistic expertise and literary sensitivity made his Aeschylus edition particularly valuable.

About This Edition

Smyth's Loeb Aeschylus presents the Greek text with facing English translation. Following Loeb convention, the text is based on established critical editions. For a critical text of Aeschylus, the OCT by D. L. Page (1972) and M. L. West's Teubner (1990, revised 1998) are now the standard references. Smyth's translations, while sometimes dated in style, remain useful for their accuracy and his notes address many of the textual difficulties that make Aeschylus the most challenging of the three great tragedians.

Translator

Herbert Weir Smyth (Loeb Classical Library)

Text Basis

Smyth's own eclectic text, based on the manuscript tradition and Wilamowitz. Smyth was both editor and translator.

Tap any Greek word to look it up