ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.
Ὦπολλον Ὦπολλον.
τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;
1075
οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.
Ὦπολλον Ὦπολλον.
ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ
οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.
1080
Ἄπολλον Ἄπολλον
ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.
ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.
χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.
μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.
1085
Ἄπολλον Ἄπολλον
ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.
ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;
πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,
ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.
1090
μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,
ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.
ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην
εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.
1095
μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,
ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.
τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι
ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.
1100
ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
τί τόδε νέον ἄχος μέγα
μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν
ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ
ἑκὰς ἀποστατεῖ.
1105
τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.
ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,
τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν
λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;
1110
τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
χερὸς ὀρέγματα.
οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων
ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.
ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;
1115
ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία
φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει
κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.
ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ
1120
ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς
σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος
ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·
ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.
1125
ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι
μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι
τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.
δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.
1130
οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.
ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις
βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ
πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν
1135
φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·
τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.
ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;
οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;
1140
φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς
νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ
ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν
Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς
1145
ἀηδὼν βίον.
ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·
περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας
θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·
ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.
1150
πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
ματαίους δύας,
τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ
μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;
πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ
1155
κακορρήμονας;
ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.
ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.
τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ
ἠνυτόμαν τροφαῖς·
1160
νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.
τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;
νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.
πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ
1165
δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,
θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.
ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ
1170
οὐδὲν ἐπήρκεσαν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.
ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
1175
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.
τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.
Tap any Greek word to look it up