First Stasimon
Διὸς πλαγὰν ἔχουσιν εἰπεῖν,
πάρεστιν τοῦτό γʼ ἐξιχνεῦσαι.
ὡς ἔπραξεν ὡς ἔκρανεν. οὐκ ἔφα τις
370 θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν
ὅσοις ἀθίκτων χάρις
πατοῖθʼ· δʼ οὐκ εὐσεβής.
πέφανται δʼ ἐκτίνουσʼ
375 ἀτολμήτων ἀρὴ
πνεόντων μεῖζον δικαίως,
φλεόντων δωμάτων ὑπέρφευ
ὑπὲρ τὸ βέλτιστον. ἔστω δʼ ἀπή-
μαντον, ὥστʼ ἀπαρκεῖν
380 εὖ πραπίδων λαχόντα.
οὐ γὰρ ἔστιν ἔπαλξις
πλούτου πρὸς κόρον ἀνδρὶ
λακτίσαντι μέγαν Δίκας
βωμὸν εἰς ἀφάνειαν.
385 βιᾶται δʼ τάλαινα πειθώ,
προβούλου παῖς ἄφερτος ἄτας.
ἄκος δὲ πᾶν μάταιον. οὐκ ἐκρύφθη,
πρέπει δέ, φῶς αἰνολαμπές, σίνος·
390 κακοῦ δὲ χαλκοῦ τρόπον
τρίβῳ τε καὶ προσβολαῖς
μελαμπαγὴς πέλει
δικαιωθείς, ἐπεὶ
διώκει παῖς ποτανὸν ὄρνιν,
395 πόλει πρόστριμμʼ ἄφερτον ἐνθείς.
λιτᾶν δʼ ἀκούει μὲν οὔτις θεῶν·
τὸν δʼ ἐπίστροφον τῶν
φῶτʼ ἄδικον καθαιρεῖ.
οἷος καὶ Πάρις ἐλθὼν
400 ἐς δόμον τὸν Ἀτρειδᾶν
ᾔσχυνε ξενίαν τράπε-
ζαν κλοπαῖσι γυναικός.
λιποῦσα δʼ ἀστοῖσιν ἀσπίστοράς
τε καὶ κλόνους λογχίμους
405 ναυβάτας θʼ ὁπλισμούς,
ἄγουσά τʼ ἀντίφερνον Ἰλίῳ φθορὰν
βέβακεν ῥίμφα διὰ
πυλᾶν ἄτλητα τλᾶσα· πολλὰ δʼ ἔστενον
τόδʼ ἐννέποντες δόμων προφῆται·
410 ἰὼ ἰὼ δῶμα δῶμα καὶ πρόμοι,
ἰὼ λέχος καὶ στίβοι φιλάνορες.
πάρεστι σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρους
ἄλγιστʼ ἀφημένων ἰδεῖν.
πόθῳ δʼ ὑπερποντίας
415 φάσμα δόξει δόμων ἀνάσσειν.
εὐμόρφων δὲ κολοσσῶν
ἔχθεται χάρις ἀνδρί·
ὀμμάτων δʼ ἐν ἀχηνίαις
ἔρρει πᾶσʼ Ἀφροδίτα.
420 ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες
πάρεισι δόξαι φέρου-
σαι χάριν ματαίαν.
μάταν γάρ, εὖτʼ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾷ,
παραλλάξασα διὰ
425 χερῶν βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον
πτεροῖς ὀπαδοῦσʼ ὕπνου κελεύθοις.
τὰ μὲν κατʼ οἴκους ἐφʼ ἑστίας ἄχη
τάδʼ ἐστὶ καὶ τῶνδʼ ὑπερβατώτερα.
τὸ πᾶν δʼ ἀφʼ Ἕλλανος αἴας συνορμένοις
430 πένθειʼ ἀτλησικάρδιος
δόμων ἑκάστου πρέπει.
πολλὰ γοῦν θιγγάνει πρὸς ἧπαρ·
οὓς μὲν γάρ τις ἔπεμψεν
οἶδεν, ἀντὶ δὲ φωτῶν
435 τεύχη καὶ σποδὸς εἰς ἑκά-
στου δόμους ἀφικνεῖται.
χρυσαμοιβὸς δʼ Ἄρης σωμάτων
καὶ ταλαντοῦχος ἐν μάχῃ δορὸς
440 πυρωθὲν ἐξ Ἰλίου
φίλοισι πέμπει βαρὺ
ψῆγμα δυσδάκρυτον ἀν-
τήνορος σποδοῦ γεμί-
ζων λέβητας εὐθέτους.
445 στένουσι δʼ εὖ λέγοντες ἄν-
δρα τὸν μὲν ὡς μάχης ἴδρις,
τὸν δʼ ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντʼ—
ἀλλοτρίας διαὶ γυναι-
κός· τάδε σῖγά τις βαΰ-
450 ζει, φθονερὸν δʼ ὑπʼ ἄλγος ἕρ-
πει προδίκοις Ἀτρείδαις.
οἱ δʼ αὐτοῦ περὶ τεῖχος
θήκας Ἰλιάδος γᾶς
εὔμορφοι κατέχουσιν· ἐχ-
455 θρὰ δʼ ἔχοντας ἔκρυψεν.
βαρεῖα δʼ ἀστῶν φάτις ξὺν κότῳ·
δημοκράντου δʼ ἀρᾶς τίνει χρέος.
μένει δʼ ἀκοῦσαί τί μου
460 μέριμνα νυκτηρεφές.
τῶν πολυκτόνων γὰρ οὐκ
ἄσκοποι θεοί. κελαι-
ναὶ δʼ Ἐρινύες χρόνῳ
τυχηρὸν ὄντʼ ἄνευ δίκας
465 παλιντυχεῖ τριβᾷ βίου
τιθεῖσʼ ἀμαυρόν, ἐν δʼ ἀί-
στοις τελέθοντος οὔτις ἀλ-
κά· τὸ δʼ ὑπερκόπως κλύειν
εὖ βαρύ· βάλλεται γὰρ ὄσ-
470 σοις Διόθεν κάρανα.
κρίνω δʼ ἄφθονον ὄλβον·
μήτʼ εἴην πτολιπόρθης
μήτʼ οὖν αὐτὸς ἁλοὺς ὑπʼ ἄλ-
λων βίον κατίδοιμι.
475 πυρὸς δʼ ὑπʼ εὐαγγέλου
πόλιν διήκει θοὰ
βάξις· εἰ δʼ ἐτήτυμος,
τίς οἶδεν, τι θεῖόν ἐστί πῃ ψύθος.—
τίς ὧδε παιδνὸς φρενῶν κεκομμένος,
480 φλογὸς παραγγέλμασιν
νέοις πυρωθέντα καρδίαν ἔπειτʼ
ἀλλαγᾷ λόγου καμεῖν;—
ἐν γυναικὸς αἰχμᾷ πρέπει
πρὸ τοῦ φανέντος χάριν ξυναινέσαι.—
485 πιθανὸς ἄγαν θῆλυς ὅρος ἐπινέμεται
ταχύπορος· ἀλλὰ ταχύμορον
γυναικογήρυτον ὄλλυται κλέος.—
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Smyth 1926
Loeb
Smyth (eclectic), 1926 · 1926
The Editor

Herbert Weir Smyth (1857–1937) was Eliot Professor of Greek at Harvard University. Best known for his Greek Grammar (1920), which remains the standard reference grammar for students of ancient Greek, Smyth also produced the Loeb Classical Library edition of Aeschylus (2 volumes, 1922–1926). His combination of linguistic expertise and literary sensitivity made his Aeschylus edition particularly valuable.

About This Edition

Smyth's Loeb Aeschylus presents the Greek text with facing English translation. Following Loeb convention, the text is based on established critical editions. For a critical text of Aeschylus, the OCT by D. L. Page (1972) and M. L. West's Teubner (1990, revised 1998) are now the standard references. Smyth's translations, while sometimes dated in style, remain useful for their accuracy and his notes address many of the textual difficulties that make Aeschylus the most challenging of the three great tragedians.

Translator

Herbert Weir Smyth (Loeb Classical Library)

Text Basis

Smyth's own eclectic text, based on the manuscript tradition and Wilamowitz. Smyth was both editor and translator.

Tap any Greek word to look it up