Second Stasimon
τίς ποτʼ ὠνόμαζεν ὧδʼ
ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως
μή τις ὅντινʼ οὐχ ὁρῶμεν προνοί-
αισι τοῦ πεπρωμένου
685 γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων;—
τὰν δορίγαμβρον ἀμφινει-
κῆ θʼ Ἑλέναν; ἐπεὶ πρεπόντως
ἑλένας, ἕλανδρος, ἑλέ-
690 πτολις, ἐκ τῶν ἁβροτίμων
προκαλυμμάτων ἔπλευσε
ζεφύρου γίγαντος αὔρᾳ,
πολύανδροί τε φεράσπιδες κυναγοὶ
695 κατʼ ἴχνος πλατᾶν ἄφαντον
κελσάντων Σιμόεντος -
κτὰς ἐπʼ ἀεξιφύλλους
διʼ ἔριν αἱματόεσσαν.
Ἰλίῳ δὲ κῆδος ὀρθ-
700 ώνυμον τελεσσίφρων
μῆνις ἤλασεν, τραπέζας ἀτί-
μωσιν ὑστέρῳ χρόνῳ
καὶ ξυνεστίου Διὸς
πρασσομένα τὸ νυμφότι-
μον μέλος ἐκφάτως τίοντας,
ὑμέναιον, ὃς τότʼ ἐπέρ-
ρεπεν γαμβροῖσιν ἀείδειν·
μεταμανθάνουσα δʼ ὕμνον
710 Πριάμου πόλις γεραιὰ
πολύθρηνον μέγα που στένει κικλήσκου-
σα Πάριν τὸν αἰνόλεκτρον,
παμπορθῆ πολύθρηνον
αἰῶνα διαὶ πολιτᾶν
715 μέλεον αἷμʼ ἀνατλᾶσα.
ἔθρεψεν δὲ λέοντος -
νιν δόμοις ἀγάλακτον οὕ-
τως ἀνὴρ φιλόμαστον,
720 ἐν βιότου προτελείοις
ἅμερον, εὐφιλόπαιδα
καὶ γεραροῖς ἐπίχαρτον.
πολέα δʼ ἔσχʼ ἐν ἀγκάλαις
νεοτρόφου τέκνου δίκαν,
725 φαιδρωπὸς ποτὶ χεῖρα σαί-
νων τε γαστρὸς ἀνάγκαις.
χρονισθεὶς δʼ ἀπέδειξεν -
θος τὸ πρὸς τοκέων· χάριν
γὰρ τροφεῦσιν ἀμείβων
730 μηλοφόνοισιν ἐν ἄταις
δαῖτʼ ἀκέλευστος ἔτευξεν·
αἵματι δʼ οἶκος ἐφύρθη,
ἄμαχον ἄλγος οἰκέταις
μέγα σίνος πολυκτόνον.
735 ἐκ θεοῦ δʼ ἱερεύς τις -
τας δόμοις προσεθρέφθη.
πάραυτα δʼ ἐλθεῖν ἐς Ἰλίου πόλιν
λέγοιμʼ ἂν φρόνημα μὲν
νηνέμου γαλάνας,
740 ἀκασκαῖον δʼ ἄγαλμα πλούτου,
μαλθακὸν ὀμμάτων βέλος,
δηξίθυμον ἔρωτος ἄνθος.
παρακλίνασʼ ἐπέκρανεν
745 δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς,
δύσεδρος καὶ δυσόμιλος
συμένα Πριαμίδαισιν,
πομπᾷ Διὸς ξενίου,
νυμφόκλαυτος Ἐρινύς.
750 παλαίφατος δʼ ἐν βροτοῖς γέρων λόγος
τέτυκται, μέγαν τελε-
σθέντα φωτὸς ὄλβον
τεκνοῦσθαι μηδʼ ἄπαιδα θνῄσκειν,
755 ἐκ δʼ ἀγαθᾶς τύχας γένει
βλαστάνειν ἀκόρεστον οἰζύν.
δίχα δʼ ἄλλων μονόφρων εἰ-
μί· τὸ δυσσεβὲς γὰρ ἔργον
μετὰ μὲν πλείονα τίκτει,
760 σφετέρᾳ δʼ εἰκότα γέννᾳ.
οἴκων δʼ ἄρʼ εὐθυδίκων
καλλίπαις πότμος αἰεί.
φιλεῖ δὲ τίκτειν Ὕβρις
μὲν παλαιὰ νεά-
765 ζουσαν ἐν κακοῖς βροτῶν
ὕβριν τότʼ τόθʼ, ὅτε τὸ κύρ-
ιον μόλῃ φάος τόκου,
δαίμονά τε τὰν ἄμαχον ἀπόλεμ-
ον, ἀνίερον Θράσος, μελαί-
770 νας μελάθροισιν Ἄτας,
εἰδομένας τοκεῦσιν.
Δίκα δὲ λάμπει μὲν ἐν
δυσκάπνοις δώμασιν,
775 τὸν δʼ ἐναίσιμον τίει βίον.
τὰ χρυσόπαστα δʼ ἔδεθλα σὺν
πίνῳ χερῶν παλιντρόποις
ὄμμασι λιποῦσʼ, ὅσια προσέμολ-
ε, δύναμιν οὐ σέβουσα πλού-
780 του παράσημον αἴνῳ·
πᾶν δʼ ἐπὶ τέρμα νωμᾷ.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Smyth 1926
Loeb
Smyth (eclectic), 1926 · 1926
The Editor

Herbert Weir Smyth (1857–1937) was Eliot Professor of Greek at Harvard University. Best known for his Greek Grammar (1920), which remains the standard reference grammar for students of ancient Greek, Smyth also produced the Loeb Classical Library edition of Aeschylus (2 volumes, 1922–1926). His combination of linguistic expertise and literary sensitivity made his Aeschylus edition particularly valuable.

About This Edition

Smyth's Loeb Aeschylus presents the Greek text with facing English translation. Following Loeb convention, the text is based on established critical editions. For a critical text of Aeschylus, the OCT by D. L. Page (1972) and M. L. West's Teubner (1990, revised 1998) are now the standard references. Smyth's translations, while sometimes dated in style, remain useful for their accuracy and his notes address many of the textual difficulties that make Aeschylus the most challenging of the three great tragedians.

Translator

Herbert Weir Smyth (Loeb Classical Library)

Text Basis

Smyth's own eclectic text, based on the manuscript tradition and Wilamowitz. Smyth was both editor and translator.

Tap any Greek word to look it up