Dramatis Personae
ANTIPHO — adolescens
CHAEREA — adolescens
CHREMES — adolescens rusticus
DORIAS — ancilla
DORUS — eunuchus
GNATHO — parasitus
LACHES — senex
PARMENO — servus
PHAEDRIA — adolescens
PYTHIAS — ancilla
SANGA — lixa
SOPHRONA — nutrix
THAIS — meretrix
THRASO — miles
EUNUCHUS. ACTA LUDIS MEGALENSIBUS, L. POSTUMIO ALBINO L. CORNELIO MERULA AEDILIBUS CURULIBUS. EGERE L. AMBIVIUS TURPIO L. ATILIUS PRAENESTINUS TIBIIS DUABUS DEXTRIS. GRAECA MENANDRU. ACTA II. MODOS FECIT FLACCUS CLAUDII, M. VALERIO C. FANNIO COSS.
Phaedria
Quid igitur faciam? non eam? ne nunc quidem
Cum arcessor ultro? an potius ita me comparem
Non perpeti meretricum contumelias?
Exclusit: revocat. Redeam? non, si me obsecret.
Parmeno
50
Si quidem hercle possis, nihil prius neque fortius:
Verum si incipies, neque pertendes naviter,
Atque ubi pati non poteris, cum nemo expetet,
Infecta pace, ultro ad eam venies, indicans
Te amare et ferre non posse, actum est: ilicet:
55
Peristi. Eludet, ubi te victum senserit.
Proin tu dum est tempus etiam atque etiam cogita,
Here, quae res in se neque consilium neque modun
Habet ullum eam consilio regere non potes.
In amore haec omnia insunt vitia; iniuriae,
60
Suspiciones, inimicitiae, indutiae,
Bellum, pax rursum. Incerta haec si tu postules
Ratione certa facere, nihilo plus agas
Quam si des operam ut cum ratione insanias.
Et quod nunc tute tecum iratus cogitas,
65
Egone illam quae illum? quae me? quae non? sine modo:
Mori me malim: sentiet qui vir siem;
Haec verba una mehercle falsa lacrimula,
Quam oculos terendo misere vix vi expresserit,
Restinguet: et te ultro accusabit: et dabis
70
Ei ultro supplicium.
Phaedria
70
O indignum facinus! nunc ego et
Illam scelestam esse et me miserum sentio;
Et taedet; et amore ardeo; et prudens sciens,
Vivus vidensque pereo; nec quid agam scio.
Parmeno
Quid agas nisi ut te redimas captum quam queas
75
Minimo? si nequeas paululo, at quanti queas:
Et ne te afflictes.
Phaedria
Itane suades?
Parmeno
Si sapis:
Neque praeterquam quas ipse amor molestias
Habet addas, et illas quas habet recte feras.
Sed ecca ipsa egreditur nostri fundi calamitas;
80
Nam quod nos capere oportet haec intercipit.
Thais
Miseram me! vereor ne illud gravius Phaedria
Tulerit, neve aliorsum atque ego feci acceperit,
Quod heri intromissus non est.
Phaedria
Totus Parmeno
Tremo horreoque postquam aspexi hanc.
Parmeno
Bono animo es:
85
Accede ad ignem hunc; iam calesces plus satis.
Thais
Quis hic loquitur? ehem, tune hic eras, mi Phaedria?
Quid hic stabas? cur non recta introibas?
Parmeno
Caeterum
De exclusione verbum nullum.
Thais
Quid taces?
Phaedria
Sane quia vero hae mihi patent semper fores,
90
Aut quia sum apud te primus.
Thais
90
Missa istaec face.
Phaedria
Quid missa? o Thais, Thais, utinam esset mihi
Pars aequa amoris tecum, ac pariter fieret,
Ut aut hoc tibi doleret itidem ut mihi dolet,
Aut ego istuc abs te factum nihili penderem.
Thais
95
Ne crucia te, obsecro, anime mi, mi Phaedria.
Non pol quo quemquam plus amem aut plus diligam
Eo feci: sed ita erat res; faciundum fuit.
Parmeno
Credo ut fit misera prae amore exclusti hunc foras.
Thais
Sicine ais Parmeno? age: sed huc qua gratia
100
Te arcessi iussi ausculta.
Phaedria
100
Fiat.
Thais
100
Dic mihi
Hoc primum, potin est hic tacere?
Parmeno
Egone? optime.
Verum heus tu, hac lege tibi meam astringo fidem:
Quae vera audivi taceo et contineo optime;
Sin falsum aut vanum aut fictum est, continuo palam est;
105
Plenus rimaraum sum; hac atque illac perfluo.
Proin tu, taceri si vis, vera dicito.
Thais
Samia mihi mater fuit: ea habitabat Rhodi.
Parmeno
Potest taceri hoc.
Thais
Ibi tum matri parvulam
Puellam dono quidam mercator dedit
110
Ex Attica hine abreptam.
Phaedria
110
Civemne?
Thais
110
Arbitror:
Certum non scimus: matris nomen et patris
Dicebat ipsa: patriam et signa caetera
Neque scibat, neque per aetatem etiam potuerat.
Mercator hoc addebat, e praedonibus
115
Unde emerat se audisse abreptam e Sunio.
Mater ubi accepit, coepit studiose omnia
Docere, educare ita uti si esset filia.
Sororem plerique esse credebant meam.
Ego cum illo quicum tum uno rem habebam hospite
120
Abii huc; qui mihi reliquit haec quae habeo omnia.
Parmeno
Utrumque hoc falsum est: effluet.
Thais
Qui istuc?
Parmeno
Quia
Neque tu uno eras contenta, neque solus dedit;
Nam hic quoque bonam magnamque partem ad te attulit.
Thais
Ita est: sed sine me pervenire quo volo.
125
Interea miles qui me amare occeperat
In Cariam est profectus: te interea loci
Cognovi: tute scis postilla quam intumum
Habeam te, et mea consilia ut tibi credam omnia.
Phaedria
Ne hoc quidem tacebit Parmeno.
Thais
Oh, dubiumne id est?
130
Hoc agite amabo. Mater mea illic mortua est
Nuper. Eius frater aliquantum ad rem est avidior.
Is hanc ubi forma videt honesta virginem,
Et fidibus scire, pretium sperans ilico
Producit, vendit. Forte fortuna affuit
135
Hic meus amicus: emit eam dono mihi,
Imprudens harum rerum ignarusque omnium.
Is venit: postquam sensit me tecum quoque
Rem habere, fingit causas ne det sedulo.
Ait, si fidem habeat se iri praepositum tibi
140
Apud me, ac non id metuat, ne ubi acceperim
Sese relinquam, velle se illam mihi dare;
Verum id vereri: sed, ego quantum suspicor,
Ad virginem animum adiecit.
Phaedria
Etiamne amplius?
Thais
Nihil; nam quaesivi. Nunc ego eam, mi Phaedria,
145
Multae sunt causae quamobrem cupiam abducere:
Primum quod soror est dicta; praeterea ut suis
Restituam ac reddam: sola sum: habeo hic neminem
Neque amicum, neque cognatum; quamobrem, Phaedria,
Cupio aliquos parare amicos beneficio meo.
150
Id amabo adiuta me, quo id fiat facilius.
Sine illum priores partes hosce aliquot dies
Apud me habere. Nihil respondes?
Phaedria
Pessima,
Egon quicquam cum istis factis tibi respondeam?
Parmeno
Eu noster! laudo: tandem perdoluit: vir es.
Phaedria
155
At ego nescibam quorsum tu ires: Parvula
Hinc est abrepta; eduxit mater pro sua:
Soror est dicta: cupio abducere, ut reddam suis.
Nempe omnia haec nunc verba huc redeunt denique;
Ego excludor; ille recipitur: qua gratia?
160
Nisi illum plus amas quam me, et istam nunc times
Quae advecta est, ne illum talem praeripiat tibi.
Thais
Ego id timeo?
Phaedria
Quid te ergo aliud sollicitat? cedo.
Num solus ille dona dat? nuncubi meam
Benignitatem sensisti in te claudier?
165
Nonne ubi mihi dixti cupere te ex Aethiopia
Ancillulam relictis rebus omnibus
Quaesivi? porro eunuchum dixti velle te,
Quia solae utuntur his reginae; repperi.
Heri minas viginti pro ambobus dedi:
170
Tamen contemptus abs te haec habui in memoria:
Ob haec facta abs te spernor.
Thais
Quid istic Phaedria?
Quanquam illam cupio abducere, atque hac re arbitror
Id fieri posse maxime, verumtamen,
Potius quam te inimicum habeam, faciam ut iusseris.
Phaedria
175
Utinam istuc verbum ex animo ac vere diceres,
Potius quam te inimicum habeam. Si istuc crederem
Sincere dici quidvis possem perpeti.
Parmeno
Labascit victus uno verbo quam cito!
Thais
Ego non ex animo misera dico? quam ioco
180
Rem voluisti a me tandem quin perfeceris?
Ego impetrare nequeo hoc abs te, biduum
Saltem ut concedas solum?
Phaedria
Siquidem biduum;
Verum ne fiant isti viginti dies.
Thais
Profecto non plus biduum, aut —
Phaedria
Aut nihil moror.
Thais
185
Non fiet: hoc modo sine te exorem.
Phaedria
185
Scilicet
Faciendum est quod vis.
Thais
Merito amo te.
Phaedria
Bene facis.
Rus ibo: ibi hoc me macerabo biduum.
Ita facere certum est: mos gerendus est Thaidi.
Tu, Parmeno, huc fac illi adducantur.
Parmeno
Maxime.
Phaedria
190
In hoc biduum Thais vale.
Thais
190
Mi Phaedria
Et tu; numquid vis aliud?
Phaedria
Egone quid velim?
Cum milite isto praesens absens ut sies;
Noctes diesque me ames; me desideres;
Me somnies; me expectes; de me cogites;
195
Me speres; me te oblectes; mecum tota sis:
Meus fac sis postremo animus, quando ego sum tuus.
Thais
Me miseram! forsitan hic mihi parvam habeat fidem,
Atque ex aliarum ingeniis nunc me iudicet.
Ego pol quae mihi sum conscia hoc certo scio,
200
Neque me finxisse falsi quicquam, neque meo
Cordi esse quemquam cariorem hoc Phaedria:
Et quicquid huius feci causa virginis
Feci; nam me eius spero fratrem propemodum
Iam repperisse, adolescentem adeo nobilem:
205
Et is hodie venturum ad me constituit domum.
Concedam hinc intro atque expectabo dum venit.
Tap any Latin word to look it up