Ode 11 Ἀλεχιδάμῳ Μεταποντινῷ Παιδί ΠαλαιστῇΠύθια
Νίκα [γλυκύδωρε, μεγίσταν
σοὶ πατ[ὴρ ὤπασσε τιμὰν
ὑψίζυγ[ος Οὐρανιδᾶν
ἐν πολυχρύσῳ δʼ Ὀλύμπῳ
5 Ζηνὶ παρισταμένα
κρίνεις τέλος ἀθανάτοι-
σίν τε καὶ θνατοῖς ἀρετᾶς.
ἔλλαθι, [βαθυ]πλοκάμου
κούρα [Στυγὸς ὀρ]θοδίκου· σέθεν δʼ ἕκατι
10 καὶ νῦν Μεταπόντιον εὐ-
γυίων [κατέχ]ουσι νέων
κῶμοί τε καὶ εὐφροσύναι θ εό τιμον ἄστυ·
ὑμνεῦσι δὲ Πυθιόνικον
παῖδα θαητὸν Φαΐσκου.
15 ἵλ εῳ νιν Δαλογενὴς υἱ-
ὸς βαθυζώνοιο Λατοῦς
δέκτο βλεφάρῳ· πολέες
δʼ ἀμφʼ Ἀλεξίδαμον ἀνθ έω ν
ἐν πεδίῳ στέφανοι
20 Κίρρας ἔπεσον κρατερᾶς
ἦρα παννίκοιο πάλας·
οὐκ εἶδέ νιν ἀέλιος
κείνῳ γε σὺν ἄματι πρὸς γαίᾳ πεσόντα.
φάσω δὲ καὶ ἐν ζαθέοις
25 ἁγνοῦ Πέλοπος δαπέδοις
Ἀλφ εὸ ν παρὰ καλλιρόαν, δίκας κέλευθον
εἰ μή τις ἀπέτραπεν ὀρθᾶς,
παγξένῳ χαίταν ἐλαίᾳ
γλαυκᾷ στεφανωσάμενον
30 πορτιτρόφ[ον ἂν πεδίον πάτ]ραν θʼ ἱκέσθαι.
[οὔ τι δόλος κακόφρων]
παῖδʼ ἐν χθονὶ καλλιχόρῳ
ποικίλαις τέχναις πέλασσεν·
ἀλλʼ θεὸς αἴτιος,
35 γνῶμαι πολύπλαγκτοι βροτῶν
]μερσαν ὑπέρτατον ἐκ χειρῶν γέρας.
νῦν δʼ Ἄρτεμις ἀγροτέρα
χρυσαλάκατος λιπαρὰν
ἡμέ]ρα τοξόκλυτος νίκαν ἔδωκε.
40 τᾷ ποτʼ Ἀβαντιάδας
βωμὸν κατένασσε πολύλ-
λιστον εὔπεπλοί τε κοῦραι·
τὰς ἐξ ἐρατῶν ἐφόβησεν
παγκρατὴς Ἥρα μελάθρων
45 Προίτου, παραπλῆγι φρένας
καρτερᾷ ζεύξασʼ ἀνάγκᾳ·
παρθενίᾳ γὰρ ἔτι
ψυχᾷ κίον ἐς τέμενος
πορφυροζώνοιο θεᾶς·
50 φάσκον δὲ πολὺ σφέτερον
πλούτῳ προφέρειν πατέρα ξανθᾶς παρέδρου
σεμνοῦ Διὸς εὐρυβία.
ταῖσιν δὲ χολωσαμένα
στήθεσσι παλίντροπον ἔμβαλεν νόημα·
55 φεῦγον δʼ ὄρος ἐς τανίφυλλον,
σμερδαλ έα ν φωνὰν ἱεῖσαι,
Τιρύνθιον ἄστυ λιποῦσαι
καὶ θεοδμάτους ἀγυιάς,
ἤδη γὰρ ἔτος δέκατον
60 θ εο φιλὲς λιπόντες Ἄργος
ναῖον ἀδεισιβόαι
χαλκάσπιδες ἡμίθεοι
σὺν πολυζήλῳ βασιλεῖ.
νεῖκος γὰρ ἀμαιμάκετον
65 βληχρᾶς ἀνέπαλτο κασιγνητοῖς ἀπʼ ἀρχᾶς
Προίτῳ τε καὶ Ἀκρισίῳ·
λαούς τε διχοστασίαις
ἤρειπον ἀμετροδίκοις μάχαις τε λυγραῖς.
λίσσοντο δὲ παῖδας Ἄβαντος
70 γᾶν πολύκριθον λαχόντας
Τίρυνθα τὸν ὁπλότερον
κτίζειν, πρὶν ἐς ἀργαλέαν πεσεῖν ἀνάγκαν·
Ζεύς τʼ ἔθελεν Κρονίδας,
τιμῶν Δαναοῦ γενεὰν
75 καὶ διωξίπποιο Λυγκ έο ς,
παῦσαι στυγερῶν ἀχέων.
τεῖχος δὲ Κύκλωπες κάμον
ἐλθόντες ὑπερφίαλοι κλεινᾷ πόλει
κάλλιστον, ἵνʼ ἀντίθεοι
80 ναῖον κλυτὸν ἱππόβοτον
Ἄργος ἥρωες περικλειτοὶ λιπόντες.
ἔνθεν ἀπεσσύμεναι
Προίτου κυανοπλόκαμοι
φεῦγον ἄδματοι θύγατρες,
85 τὸν δʼ εἷλεν ἄχος κραδίαν, ξεί-
να τέ νιν πλᾶξεν μέριμνα·
δοίαξε δὲ φάσγανον ἄμ-
φακες ἐν στέρνοισι πᾶξαι.
ἀλλά νιν αἰχμοφόροι
90 μύθοισί τε μειλιχίοις
καὶ βίᾳ χειρῶν κάτεχον.
τρισκαίδεκα μὲν τελέους
μῆνας κατὰ δάσκιον ἠλύκταζον ὕλαν
φεῦγόν τε κατʼ Ἀρκαδίαν
95 μηλοτρόφον· ἀλλʼ ὅτε δὴ
Λοῦσον ποτὶ καλλιρόαν πατὴρ ἵκανεν,
ἔνθεν χρόα νιψάμενος φοι-
νικο[κραδέμνοι]ο Λατοῦς
κίκλ[ῃσκε θύγατρα] βοῶπιν,
100 χεῖρας ἀντείνων πρὸς αὐγὰς
ἱππώκεος ἀελίου,
τέκνα δυστάνοιο λύσσας
πάρφρονος ἐξαγαγεῖν·
θύσω δέ τοι εἴκοσι βοῦς
105 ἄζυγας φοινικότριχας.
τοῦ δʼ ἔκλυʼ ἀριστοπάτρα
θηροσκόπος εὐχομένου· πιθοῦσα δʼ Ἥραν
παῦσεν καλυκοστεφάνους
κούρας μανιᾶν ἀθέων·
110 ταὶ δʼ αὐτίκα ϝοι τέμενος βωμόν τε τεῦχον,
χραῖνόν τέ μιν αἵματι μήλων
καὶ χοροὺς ἵσταν γυναικῶν.
ἔνθεν καὶ ἀρηϊφίλοις
ἄνδρεσσιν ἐς ἱπποτρόφον πόλιν τʼ Ἀχαιοῖς
115 ἕσπεο, σὺν δὲ τύχᾳ
ναίεις Μεταπόντιον,
χρυσέα δέσποινα λαῶν·
ἄλσος τέ τοι ἱμερόεν
Κάσαν παρʼ εὔυδρον πρὸ να-
120 οῖʼ ἑσσαμένων, Πριάμοιʼ ἐπεὶ χρόνῳ
βουλαῖσι θεῶν μακάρων
πέρσαν πόλιν εὐκτιμέναν
χαλκοθωράκων μετʼ Ἀτρειδᾶν. δικαίας
ὅστις ἔχει φρένας, εὑ-
125 ρήσει σὺν ἅπαντι χρόνῳ
μυρίας ἀλκὰς Ἀχαιῶν.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Jebb 1905
Cambridge
Jebb, Cambridge, 1905 · 1905
The Editor

Sir Richard Claverhouse Jebb (1841–1905) was one of the greatest Greek scholars in the English-speaking world. Regius Professor of Greek at Cambridge and Member of Parliament for the University, Jebb produced monumental commentaries on Sophocles (7 volumes, 1883–1896) that remain indispensable. His editions combined minute textual criticism with a profound sensitivity to Greek poetry and dramatic art.

About This Edition

Jebb's editions of Sophocles, published by Cambridge University Press, set a new standard for Greek dramatic commentary. Each play received a critical text, prose translation, and detailed commentary that addressed textual, linguistic, dramatic, and archaeological questions. Jebb's texts are conservative, preferring the manuscript tradition where defensible, and his commentary remains the starting point for serious study of each play. While the OCT by Lloyd-Jones and Wilson (1990) now provides the standard critical text, Jebb's commentary is still regularly consulted.

Tap any Greek word to look it up