Ode 1 Ἀργεῖῳ Κεῖῳ Παιδί Πύκτῃ Ἴσθμια
κλυτοφόρμιγγες Δ̣[ιὸς -
ψιμέδοντος παρθένοι
¯˘˘Πι]ε̣ρίδες
¯¯]ενυφαι[˘˘¯¯
5 ¯˘˘]ο̣υς ἵνα κ
¯¯˘]γαίας Ἰσθμί[ας
¯¯˘]ν, εὐβούλου ν̣[˘¯
¯˘γαμ]βρὸν Νηρέ[ος
!˘!!˘!¯!] νάσοιό τʼ ἐϋ-
10 !!˘!!˘!!] αν, ἔνθ̣[¯˘¯
Πέλοπος λιπαρᾶς
νάσου θεόδματοι πύλαι
¯˘¯¯¯˘ὑφʼ ἅρ]μ̣ασιν ἵππους
20 οἱ δὲ π]έ̣τ̣οντο ![˘¯¯
¯˘¯¯]εσσιν ἀν[δρῶν
¯˘˘¯˘]τον αὐτ
¯˘¯]ἄλλαισιν[¯¯¯˘¯¯
˘˘¯¯¯]ν̣ πυκ[ιν¯
˘˘¯¯]γοὶ κόρ̣[αι
¯˘˘¯]αγορā
50 ¯¯]ο̣ μελίφρονος ὕπ̣[νου
¯˘˘ἁμετ[έραν
¯¯˘ ̣ρ]χ̣α̣ίαν πόλιν
¯¯˘¯¯]γ̣οιμεν οἴ-
κους ἐπʼ]̣νδ̣ήροις ἁλός
55 ὑπό τʼ α]̣γαῖς ἀελι̣ο̣υ
¯˘˘¯]σαγόραι
¯¯Μα]κ̣ελὼ δὲ τ[˘¯¯
¯˘φιλ]āλάκατος,
75 ¯¯]δʼ ἐπʼ εὐναῆ [πόρον
¯¯]α· προσφώνει τέ νιν
¯˘¯]σαίνουσʼ ὀπί·
˘˘¯¯μ]ὲν στέρομαι
˘˘ἀμ]φάκει δύᾳ
80 ¯˘˘¯π]ενίᾳ
¯¯˘˘¯]!γετ[!] πάμπα[ν
¯˘˘¯˘˘]α̣ς
¯¯˘¯¯¯]ομοι
¯ ˘]αφθε[ ¯ ˘ × ¯ ˘ ˘ ¯ ¯
! ! ς· τριτάτᾳ με[˘ ¯ ¯
ἁμέρᾳ Μίνως ἀρ[ῇο]ς
ἤλυθεν αἰολοπρύμνοις
115 ναυσὶ πεντήκοντα σὺν Κρητῶν ὁμίλῳ·
Διὸς εὐκλείου δὲ ϝέκα-
τι βαθύζωνον κόραν
Δεξιθέαν δάμασεν·
καί ϝοι λίπεν ἥμισυ λαῶν,
120 ἄνδρας ἀρηϊφίλους,
τοῖσιν πολύκρημνον χθόνα
νείμας ἀποπλ έω ν ᾤχετʼ ἐς
Κνωσὸν ἱμερτὰν πόλιν
βασιλεὺς Εὐρωπιάδας·
125 δεκάτῳ δʼ Εὐξάντιον
μηνὶ τέ]κʼ εὐπλόκ[αμος
νύμφα φερ]εκυδέ[ϊ νάσῳ
¯ ˘ ˘ ¯]πρύτα[νιν
δν
ἄλλα]ξαν θύγατρες
πόλ[ιν ¯ ¯ ¯]ν βαθυδεί-
140 ελον· [ἐκ τᾶ]ς μὲν γένος
ἔπλε[το καρτε]ρόχειρ
Ἀργεῖος [˘ ¯ ˘] λέοντος
θυμὸ[ν ἔχων], ὁπότε
χρεῖ[ός τι συμ]βολοῖ μάχας,
145 ποσσί[ν τʼ ἐλα]φρό[ς, π]ατρίων
τʼ οὐκ [ἀπόκλαρος κ]αλῶν,
τόσα Παν[θείδᾳ κλυτό]το-
ξος Ἀπό[λλων ὤπασε]ν,
ἀμφί τʼ ἰατορίᾳ
150 ξείνων τε φιλάνορι τιμᾷ·
εὖ δὲ λαχὼν Χαρίτων
πολλοῖς τε θαυμασθεὶς βροτᾶν
αἰῶνʼ ἔλυσεν, πέντε παῖ-
δας μεγαινήτους λιπών.
155 τῶν ἕνα ϝοι Κρονίδας
ὑψίζυγος Ἰσθμιόνικον
θῆκεν ἀντʼ εὐεργεσιᾶν, λιπαρῶν τʼ ἄλ-
λων στεφάνων ἐπίμοιρον.
φαμὶ καὶ φάσω μέγιστον
160 κῦδος ἔχειν ἀρετάν, πλοῦ-
τος δὲ καὶ δειλοῖσιν ἀνθρώπων ὁμιλεῖ,
ἐθέλει δʼ αὔξειν φρένας ἀν-
δρός· δʼ εὖ ἔρδων θεοὺς
ἐλπίδι κυδροτέρᾳ
165 σαίνει κέαρ· εἰ δʼ ὑγιείας
θνατὸς ἐὼν ἔλαχεν,
ζώειν τʼ ἀπʼ οἰκείων ἔχει,
πρώτοις ἐρίζει· παντί τοι
τέρψις ἀνθρώπων βίῳ
170 ἕπεται νόσφιν γε νόσων
πενίας τʼ ἀμαχάνου.
ἶσον τʼ ἀφνεὸς -
μείρει μεγάλων τε μείων
παυροτέρων· τὸ δὲ πάν-
175 των εὐμαρεῖν οὐδὲν γλυκὺ
θνατοῖσιν, ἀλλʼ αἰεὶ τὰ φεύ-
γοντα δίζηνται κιχεῖν.
ὅντινα κουφόταται
θυμὸν δονέουσι μέριμναι,
180 ὅσσον ἂν ζώῃ λάχε τόνδε χρόνον τι-
μάν· ἀρετὰ δʼ ἐπίμοχθος
μέν, τε]λευταθεῖσα δʼ ὀρθῶς
ἀνδρὶ κ]αὶ εὖτε θάνῃ λεί-
πει πο]λυζήλωτον εὐκλείας ἄγαλμα.
Tap any Greek word to look it up
An open-access project
Jebb 1905
Cambridge
Jebb, Cambridge, 1905 · 1905
The Editor

Sir Richard Claverhouse Jebb (1841–1905) was one of the greatest Greek scholars in the English-speaking world. Regius Professor of Greek at Cambridge and Member of Parliament for the University, Jebb produced monumental commentaries on Sophocles (7 volumes, 1883–1896) that remain indispensable. His editions combined minute textual criticism with a profound sensitivity to Greek poetry and dramatic art.

About This Edition

Jebb's editions of Sophocles, published by Cambridge University Press, set a new standard for Greek dramatic commentary. Each play received a critical text, prose translation, and detailed commentary that addressed textual, linguistic, dramatic, and archaeological questions. Jebb's texts are conservative, preferring the manuscript tradition where defensible, and his commentary remains the starting point for serious study of each play. While the OCT by Lloyd-Jones and Wilson (1990) now provides the standard critical text, Jebb's commentary is still regularly consulted.

Tap any Greek word to look it up