Psevdolvs
Quid hóc? sicine hóc fit, pedés? statin án non?
an íd voltis, út me hinc iacéntem aliquis tóllat?
nam hércle si cécidero, véstrum erit flagítium.
pérgitin pérgere? ah, sérviendúm mihi
1250
hodie ést; magnum hoc vitiúm vino est:
pedés captat prímum, luctátor dolósust.
profécto edepol égo nunc probe habeo madúlsam:
ita víctu excurato, íta magnis mundítiis et dis dígnis,
itaque ín loco festivó sumus festíve accepti.
1255
quid opúst me multas agere ámbages? hoc
est hómini quam ob rem vítam amet,
hic ómnes voluptatés, in hoc omnés venustatés sunt:
deis próximum esse árbitror.
nam úbi amans complexúst amantem, úbi ad labra labélla adiungit,
1260
úbi alter alterúm bilingui mánifesto inter sé prehendunt,
ubi mámmam mammicula ópprimit aut, si lúbet, corpora condúplicantur,
manu cándida cantharum dúlciferum propínat amicissíma amico:
ibi iám neque esse alium alii ódiosum
nec mólestum nec sermónibus morologís uti,
1265
unguénta atque odóres, lemníscos, coróllas
darí dapsilés, non ením parce prómi
(victúm ceterum ne quís me roget):
hóc ego modo átque erus minor húnc diem súmpsimus prothyme,
póstquam opus meum ómne ut volui pérpetravi hóstibus fugatis.
illós accubántis, potántis, amántis
cum scórtis relíqui, et meúm scortum ibídem,
suó cordi atque ánimo opsequéntes. sed póstquam
exúrrexi, oránt med ut sáltem.
ad hunc me modum intuli illis satis facete,
nimis ex discipulina, quippe ego qui
1275
probe Ionica perdidici. sed palliolatim amictus
1275
sic haec incessi ludibundus.
plaudúnt et parúm clamitánt mi, ut revértar.
óccepi dénuo, hóc modo: nólui
ídem; amicaé dabam mé meae,
út me amarét: ubi círcumvortór, cado:
id fúit naenia lúdo.
ítaque dum enitór, prox, iam paene ínquinavi pállium.
1280
nímiae tum volúptati edepol
1280
fúi ob casúm. datur cántharus: bibi.
commúto ilicó pallium, íllud posívi;
inde húc exií, crapulám dum amovérem.
núnc ab ero ad erum méum maiorem vénio foedus cómmemoratum.
áperite, aperite, heús, Simoni mé adesse aliquis núntiate.
Simo
1285
Vóx viri péssumi me éxciet foras.
séd quid hoc? quó modo? quíd video ego?
Psevdolvs
Cúm corona ébrium Pseúdolum tuom.
Simo
Líbere hercle hóc quidem. séd vide statum.
núm mea grátia pértimescít magis?
1290
cógito, saéviter blanditerne ádloquar.
sed me hóc votat vim fácere nunc
quód fero, sí qua in hoc spés sitast mihi.
Psevdolvs
Vír malus viro óptumo obviam it.
Simo
Dí te ament, Pseúdole. fú i in malám crucem.
Psevdolvs
1295
Cur égo adflictor?
Simo
1295
Quid tú, malum, in os igitúr mi ebrius inrúctas?
Psevdolvs
Mólliter síc tene mé, cave né cadam:
non vídes me ut madide mádeam?
Simo
Quae ístaec audáciast, té sic intérdius
Psevdolvs
Lubet.
Simo
cúm corolla ébrium incédere?
1300
Quíd, lubet? pérgin ructáre in os mihi?
Psevdolvs
Suávis ructús mihi est. síc sine, Simo.
Simo
Credo équidem potesse té, scelus,
Mássici móntis ubérrumos quáttuor
frúctus ebíbere in hora úna.
Psevdolvs
Hiberna áddito.
Simo
1305
Hau mále mones, sed díc tamen,
únde onustám celocem ágere te praédicem?
Psevdolvs
Cúm tuo fílio pérpotaví modo.
séd, Simo, ut probe táctus Ballio est!
quaé tibi díxi, ut effécta reddidi!
Simo
1310
Péssumu’s es homo.
Psevdolvs
1310
Mulier haec facit.
cúm tuo fílio líbera accubat.
Simo
ómnia, ut quícque egisti, órdine scio.
Psevdolvs
Quíd ergo dubitas dáre mi argentum?
Simo
Iús petis, fateór. tene.
Psevdolvs
át negabás daturum ésse te mihi.
1315
onera húnc hominem atque me cónsequere hac.
Simo
1315
Egone ístum onerém?
Psevdolvs
1315
Onerábis, scio.
Simo
Quid ego huíc homini faciám? satin ultro et argéntum aufert et me ínridet?
Psevdolvs
Vae víctis.
Simo
Vorte ergo úmerum.
Psevdolvs
Em.
Simo
Hóc ego numquam rátus sum
fore me, út tibi fierem súpplex.
1320
heu heú heu.
Psevdolvs
1320
Desine.
Simo
1320
Dóleo.
Psevdolvs
1320
Ni doléres tu, ego dolérem.
Simo
Quid? hoc aúferen, Pseudole mi, aps tuo ero?
Psevdolvs
Lubentíssimo corde atque ánimo.
Simo
Non aúdes, quaeso, aliquám partem mihi grátiam facere hinc árgenti?
Psevdolvs
Non: mé dices avidum ésse hominem nam hinc númquam eris nummo dívitior;
neque té mei tergi mísereret, si hoc nón hodie ecfecíssem.
Simo
1325
Erit úbi te ulciscar, sí vivo.
Psevdolvs
1325
Quid mínitare? habeo térgum.
Simo
Age sáne igitur.
Psevdolvs
Redi.
Simo
Quíd redeam?
Psevdolvs
Redi módo: non eris decéptus.
Simo
Redeó.
Psevdolvs
Simul mecum i pótatum.
Simo
Egone éam?
Psevdolvs
Fac quod te iúbeo:
si is, aút dimidium aut plús etiam faxo hínc feres.
Simo
Eo, duc mé quo vis.
Psevdolvs
Quid núnc? numquid íratus és aut mihi aút filió propter hás res, Simó?
Simo
Nil profécto.
Psevdolvs
I hac.
Ballio
1330
Té sequor. quín vocas spéctatorés simul?
Psevdolvs
Hércle me isti haú solent
vocáre, neque ergo ego ístos;
vérum si vóltis adplaúdere atque ádprobare
húnc gregem et fábulam,
1335
in crástinum vos vocábo.
Tap any Latin word to look it up