Plautus Miles Gloriosus
EN Lat Orig
Act 5
Periplectomenvs
Dúcite istum; non sequitur, rápite sublimén foras,
1395 facite inter terram atque caelum ut sit situs, discindite.
Pyrgopolinices
Obsecro hercle, Periplectomene, te.
Periplectomenvs
Nequiquam hercle obsecras.
vide ut istic tibi sit acutus, Cario, culter probe.
Cario
Quin iamdudum gestit moecho hóc abdomen adimere,
ut ea iam quasi puero in collo pendeant crepundia.
Pyrgopolynices
1400 Perii.
Periplectomenvs
1400 Haud etiam, numero hoc dicis.
Cario
1400 Iamne in hominem ínvolo?
Periplectomenvs
Immo etiam prius vérberetur fustibus.
Cario
Multum quidem.
Periplectomenvs
Cur es ausus subigitare álienam uxorem, impudens?
Pyrgopolynices
Ita me di ament, ultro ventumst ad me.
Periplectomenvs
Mentitur, feri.
Pyrgopolynices
Mane, dum narro.
Periplectomenvs
Quid cessatis?
Pyrgopolynices
Non licet mihi dicere?
Periplectomenvs
1405 Dic.
Pyrgopolynices
1405 Oratus sum, ad eam ut irem.
Periplectomenvs
1405 Quor ire ausus esausu's? em tibi.
Pyrgopolynices
Oiei, satis sum verberatus. obsecro.
Cario
Quam mox seco?
Periplectomenvs
Vbi lubet: dispennite hominem divorsum et distendite.
Pyrgopolynices
Obsecro hercle te, ut mea verba aúdias prius quam secat.
Periplectomenvs
Loquere.
Pyrgopolynices
Non volui nec factum est: viduam hercle esse censui,
1410 itaque ancilla, conciliatrix quaé erat, dicebat mihi.
Periplectomenvs
Iura te non nociturum esse hómini de hac re nemini,
quod tu hódie hic verberatus esverberatu's aut quod verberabere,
si te salvom hinc amittemus Venerium nepotulum.
Pyrgopolynices
Iuro per Iovem et Mavortem, me nociturum nemini,
1415 quod ego hic hodie vapularim, iureque id factum arbitror;
et si intestatus non abeo hinc, bene agitur pro noxia.
Periplectomenvs
Quid si id non faxis?
Pyrgopolynices
Vt vivam semper intestabilis.
Cario
Verberetur etiam, postibi amittendum censeo.
Pyrgopolynices
Di tibi bene faciant semper, quom advocatus mihi venis.
Cario
1420 Ergo des minam auri nobis.
Pyrgopolynices
1420 Quam ob rem?
Cario
1420 Salvis testibus
ut te hódie hinc amittamus Venerium nepotulum;
aliter hinc non ibis, ne sis frustra.
Pyrgopolynices
Dabitur.
Cario
Magis sapis.
de tunica et chlamyde et machaera ne quid speres, non feres.
Verberon etiam, an iam mittis?
Pyrgopolynices
Mitis sum equidem fustibus.
1425 opsecro vos.
Periplectomenvs
1425 Solvite istunc.
Pyrgopolynices
1425 Gratiam habeo tibi.
Periplectomenvs
Si posthac prehendero ego te híc, carebis testibus.
Pyrgopolynices
Causam haud dico.
Periplectomenvs
Eamus intro, Cario. —
Pyrgopolynices
Servos meos
eccos video. Philocomasium iam profecta est? dic mihi.
Servvs
Iam dudum.
Pyrgopolynices
Ei mihi.
Servvs
Magis dícas, si scias quod ego scio.
1430 nam ille qui lánam ob oculum habebat laevom, nauta non erat.
Pyrgopolynices
Quis erat igitur?
Servvs
Philocomasio amator.
Pyrgopolynices
Qui tu scis?
Servvs
Scio.
nam postquam porta exierunt, nil cessarunt ilico
osculari atque amplexari inter se.
Pyrgopolynices
Vae misero mihi,
verba mihi data esse video. scelus viri Palaestrio,
1435 is me in hanc inlexit fraudem. iure factum iudico;
si sic aliis moechis fiat, minus hic moechorum siet,
magis metuant, minus has res studeant. eamus ad me. plaudite.
Tap any Latin word to look it up
An open-access project
Leo 1896
Leo, Weidmann, 1896 · 1896
The Editor

Friedrich Leo (1851–1914) was one of the greatest Latin scholars of the imperial German university system. Professor at Göttingen from 1889, he combined textual criticism with literary history to an unusual degree. His Geschichte der römischen Literatur (1913) was a landmark work, and his editions of Plautus (1895–1896) and Seneca's tragedies set new standards. Leo's Plautine scholarship was transformative: he was the first to systematically analyse Plautus's metrical practice, using it as a tool for detecting interpolations and establishing the text.

About This Edition

Leo's edition of Plautus, published by Weidmann in Berlin (2 vols., 1895–1896), represented a dramatic advance over previous editions. Leo was the first editor to take full account of the Ambrosian palimpsest (Codex Ambrosianus, 4th–5th century), the oldest witness to Plautus's text, which had been imperfectly read by earlier scholars. His text is characterised by rigorous metrical analysis and a willingness to identify passages he considered interpolated. W. M. Lindsay's OCT (1904–1905) drew heavily on Leo's work while sometimes differing on individual readings.

Tap any Latin word to look it up