§1.1.153–1.1.263
Sosia
Qui me álter est audácior homo aút qui confidéntior,
iuventútis mores qui sciam, qui hoc noctis solus ambulem?
155
quid faciam nunc, si tres viri me in carcerem compegerint?
inde crás quasi e promptaria cella depromar ad flagrum,
nec causam liceat dicere mihi, néque in ero quicquam auxili
nec quisquam sit quin me malo omnes esse dignum deputent.
íta quasi incudém me miserum hómines octo válidi caedant:
ita peregre adveniens hospitio publicitus accipiar.
haéc eri immodéstia
coegit, me qui hoc noctis a portu ingratiis excitavit.
165
nonne ídem hoc luci me míttere potuit?
opulénto homini hoc servitús dura est,
hoc mágis miser est divítis servos:
nóctesque diésque assiduó satis superque est
quód facto aut dícto adeost ópus, quietus ne sis.
170
ípse dominus díves, operis ét laboris expers,
quódcumque homini áccidit libére, posse retur:
aéquom esse putát, non reputát laboris quid sit.
nec aéquom anne iníquom imperét cogitábit.
ergo ín servitúte expetúnt multa iníqua:
175
habéndum et ferúndum hoc onúst cum labóre.
Mercvrivs
Satiúst me queri íllo modó servitútem:
hodié qui fuerim líber,
eúm nunc potívit patér servitútis,
hic qui verna natus est queritur.
Sosia
180
Sum véro verna vérbero: num número mi in mentém fuit,
dis advenientem gratias pro meritis agere atque alloqui?
ne illi edepol si merito meo referre studeant gratiam,
aliquem hominem allegent qui mihi advenienti os occillet probe,
quoniam bene quae in me fecerunt ingrata ea habui atque inrita.
Mercvrivs
185
Facit ille quod volgo haud solent, ut quid se sit dignum sciat.
Sosia
Quod numquam opinatus fui neque alius quisquam civium
sibi eventurum, id contigit, ut salvi poteremur domi.
victores victis hostibus legiones reveniunt domum,
duelló exstincto maximo atque internecatis hostibus.
190
quod multa Thebano poplo acerba obiecit funera,
id vi et virtute militum victum atque expugnatum oppidum est
imperio atque auspicio eri mei Amphitruonis maxime.
praeda atque agro adoriaque adfecit populares suos
regique Thebano Creoni regnum stabilivit suom.
195
me a portu praemisit domum, ut haec nuntiem uxori suae,
ut gesserit rem publicam ductu imperio auspicio suo.
ea nunc meditabor quo modo illi dicam, cum illo advenero.
si dixero mendacium, solens meo more fecero.
nam cum pugnabant maxume, ego tum fugiebam maxume;
200
verum quasi adfuerim tamen simulabo atque audita eloquar.
sed quo modo et verbis quibus me deceat fabularier,
prius ipse mecum etiam volo hic meditari. sic hoc proloquar.
Principio ut illo advenimus, ubi primum terram tetigimus,
continuo Amphitruo delegit viros primorum principes;
205
eos legat, Telobois iubet sententiam ut dicant suam:
si sine vi et sine bello velint rapta et raptores tradere,
si quae asportassent redderent, se exercitum extemplo domum
reducturum, abituros agro Argivos, pacem atque otium
dare illis; sin aliter sient animati neque dent quae petat,
210
sese igitur summa vi virisque eorum oppidum oppugnassere.
haec ubi Telobois ordine iterarunt quos praefecerat
Amphitruo, magnanimi viri freti virtute et viribus
superbe nimis ferociter legatos nostros increpant,
respondent bello se et suos tutari posse, proinde uti
215
propere irent, de suis finibus exercitus deducerent.
haec ubi legati pertulere, Amphitruo castris ilico
producit omnem exercitum. Teloboae contra ex oppido
legiones educunt suas nimis pulcris armis praeditas.
póstquam utrimque éxitum est máxima cópia,
220
dispertiti viri, dispertiti ordines,
nos nostras more nostro et modo instruximus
légiones, item hóstes contra légiones suas ínstruont.
deínde utrique ímperatóres in medium éxeunt,
éxtra turbam órdinum cólloquontúr simul.
225
convenit, victi utri sint eo proelio,
urbem agrum aras focos seque uti dederent.
postquam id actum est, tubae contra utrimque occanunt,
consonat terra, clamorem utrimque efferunt.
imperator utrimque, hinc et illinc, Iovi
230
vota suscipere, utrimque hortari exercitum.
tum pro se quisque id quod quisque potest et valet
edit, ferro ferit, tela frangunt, boat
caélum fremitú virum, ex spíritu atque anhélitu
nébula constát, cadunt vólnerum ví viri.
235
denique, ut voluimus, nostra superat manus:
hostes crebri cadunt, nostri contra ingruont
vicimus ví feroces.
sed †fugam in se tamen nemo convortitur
nec recedit loco quin statim rem gerat;
240
animam omittunt prius quam loco demigrent:
quisque ut steterat iacet optinetque ordinem.
hóc ubi Amphítruo erus cónspicatust,
ílico equités iubet déxtera indúcere.
equites parent citi: ab dextera maximo
245
cúm clamore involant ímpetu alacri,
foédant et próterunt hóstium cópias
iúre iniustas.
Mercvrivs
Numquam étiam quicquam adhúc verborum est prólocutus pérperam:
namque ego fui illi in re praesenti et meus, cum pugnatum est, pater.
Sosia
250
Perduelles penetrant se in fugam; ibi nostris animus additust:
vortentibus Telobois telis complebantur corpora,
ipsusque Amphitruo regem Pterelam sua obtruncavit manu.
haec illic est pugnata pugna úsque a mani ad vesperum
(hoc adeo hoc commemini magis, quia illo die inpransus fui),
255
sed proelium id tandem diremit nox interventu suo.
postridie in castra ex urbe ad nos veniunt flentes principes:
velatis manibus orant ignoscamus peccatum suom,
deduntque se, divina humanaque omnia, urbem et liberos
in dicionem atque in arbitratum cuncti Thebano poplo.
260
post ob virtutem ero Amphitruoni patera donata aurea est,
qui Pterela potitare solitus est rex. haec sic dicam erae.
nunc pergam eri imperium exequi et me domum capessere.
Mercvrivs
Áttat, illic húc iturust. íbo ego illi óbviam,
§1.1.264–1.1.356b
neque ego huc hominem hodie ad aedis has sinam umquam accedere;
265
quando imago est huius in me, certum est hominem eludere.
et enim vero quoniam formam cépi huius ín med et statum,
decet et facta moresque huius habere me similes item.
itaque me malum esse oportet, callidum, astutum admodum
atque hunc, telo suo sibi, malitia a foribus pellere.
270
sed quid illúc est? caelum aspectat. observabo quam rem agat.
Sosia
Certe edepol, si quicquamst aliud quod credam aut certo sciam,
credo ego hac noctu Nocturnum óbdormivisse ebrium.
nam neque se Septentriones quoquam in caelo commovent,
neque se Luna quoquam mutat atque uti exorta est semel,
275
nec Iugulae neque Vesperugo neque Vergiliae óccidunt.
ita statim stant signa, neque nox quoquam concedit die.
Mercvrivs
Perge, Nox, ut occepisti, gere patri morem meo:
optumo optume optumam operam das, datam pulchre locas.
Sosia
Neque ego hac nocte longiorem me vidisse censeo,
280
nisi item unam, verberatus quam pependi perpetem;
eam quoque edepol etiam multo haec vicit longitudine.
credo edepol equidem dormire Solem, atque adpotum probe;
mira sunt nisi invitavit sese in cena plusculum.
Mercvrivs
Ain vero, verbero? deos esse tui similis putas?
285
ego pol te istis tuis pro dictis et male factis, furcifer,
accipiam; modo sis veni huc: invenies infortunium.
Sosia
Vbi sunt isti scortatores, qui soli inviti cubant?
haec nox scita est exercendo scorto conducto male.
Mercvrivs
Meus pater nunc pro huius verbis recte et sapienter facit,
290
qui complexus cum Alcumena cubat amans animo obsequens.
Sosia
Ibo ut erus quod imperavit Alcumenae nuntiem.
sed quis hic ést homo, quem ante aedis video hoc noctis? non placet.
Mercvrivs
Nullust hoc metuculosus aeque.
Sosia
Mi in mentem venit,
illic homó hoc dé umero volt pallium detexere.
Mercvrivs
295
Timet homo: deludam ego illum.
Sosia
295
Perii, dentes pruriunt;
certe advenientem hic me hospitio pugneo accepturus est.
credo misericors est: nunc propterea quod me meus erus
fecit ut vigilarem, hic pugnis faciet hodie ut dormiam.
oppido interii. obsecro hercle, quantus et quam validus est.
Mercvrivs
300
Clare advorsum fabulabor, ut hic auscultet quae loquar;
igitur magis demum maiorem in sese concipiet metum.
agite, pugni, iam diu est quom ventri victum non datis:
iam pridem videtur factum, heri quod homines quattuor
in soporem collocastis nudos.
Sosia
Formido male,
305
né ego hic nomen meum commutem et Quintus fiam e Sosia;
quattuor nudos sopori se dedisse hic autumat:
metuo ne numerum augeam illum.
Mercvrivs
em, nunciam ergo: sic volo.
Sosia
Cingitur: certe expedit se.
Mercvrivs
Non feret quin vapulet.
Sosia
Quis homo?
Mercvrivs
Quisquis homo huc profecto venerit, pugnos edet.
Sosia
310
Apage, non placet me hoc noctis esse: cenavi modo;
proin tu istam cenam largire, si sapis, esurientibus.
Mercvrivs
Haud malum huic est pondus pugno.
Sosia
Perii, pugnos ponderat.
Mercvrivs
Quid si ego illum tractim tangam, ut dormiat?
Sosia
Servaveris,
nam continuas has tris noctes pervigilavi.
Mercvrivs
Pessumest,
315
facimus nequiter, ferire malam male discit manus;
alia forma ésse oportet quem tu pugno legeris.
Sosia
Illic homo me interpolabit meumque os finget denuo.
Mercvrivs
Exossatum os esse oportet quem probe percusseris.
Sosia
Mirum ni hic me quasi murenam éxossare cogitat.
320
ultro istunc qui exossat homines. perii, si me aspexerit.
Mercvrivs
Olet homo quidam malo suo.
Sosia
ei, numnam ego óbolui?
Mercvrivs
Atque haud longe abesse oportet, verum longe hinc afuit.
Sosia
Illic homo superstitiosust.
Mercvrivs
Gestiunt pugni mihi.
Sosia
Si in me exercituru'sexerciturus es, quaeso in parietem ut primum domes.
Mercvrivs
325
Vox mi ad aures advolavit.
Sosia
325
Né ego homo infelix fui,
qui non alas intervelli: volucrem vocem gestito.
Mercvrivs
Illic homo a me sibi malam rem arcessit iumento suo.
Sosia
Non equidem ullum habeo iumentum.
Mercvrivs
Onerandus est pugnis probe.
Sosia
Lassus sum hercle, navi ut vectus huc sum: etiam nunc nauseo;
330
vix incedo inanis, ne ire posse cum onere existimes.
Mercvrivs
Certe enim hic nescio quis loquitur.
Sosia
Salvos sum, non me videt:
nescioquem loqui autumat; mihi certo nomen Sosiaest.
Mercvrivs
Hinc enim míhi dextra vox auris, ut videtur, verberat.
Sosia
Metuo, vocis ne vicem hodie hic vapulem, quae hunc verberat.
Mercvrivs
335
Optume eccum incedit ad me.
Sosia
335
Timeo, totus torpeo.
non edepol nunc ubi terrarum sim scio, si quis roget,
neque miser me commovere possum prae formidine.
ilicet, mandata eri perierunt una et Sosia.
verum certum est confidenter hominem contra conloqui,
340
qui possim videri huic fortis, a me ut abstineat manum.
Mercvrivs
Quo ambulas tu, qui Volcanum in cornu conclusum geris?
Sosia
Quid id exquiris tu, qui pugnis os exossas hominibus?
Mercvrivs
Servosne es an liber?
Sosia
Vtcumque animo conlibitum est meo.
Mercvrivs
Ain vero?
Sosia
Aio enim vero.
Mercvrivs
Verbero.
Sosia
Mentiris nunc.
Mercvrivs
345
At iam faciam ut verum dicas dicere.
Sosia
345
Quid eo est opus?
Mercvrivs
Possum scire, quo profectus, cuius sis aut quid veneris?
Sosia
Húc eo, eri iussu, eius sum servos. numquid nunc es certior?
Mercvrivs
Ego tibi istam hodie, sceleste, comprimam linguam.
Sosia
Haud potes:
bene pudiceque adservatur.
Mercvrivs
Pergin argutarier?
350
quid apud hasce aedis negoti ést tibi?
Sosia
350
Immo quid tibi est?
Mercvrivs
Rex Creo vigiles nocturnos singulos semper locat.
Sosia
Bene facit: quia nos eramus peregre, tutatust domi;
at nunc abi sane, advenisse familiares dicito.
Mercvrivs
Nescio quam tu familiaris sis: nisi actutum hinc abis,
355
familiaris accipiere faxo haud familiariter.
Sosia
Hic inquam habito ego atque horunc servos sum.
Mercvrivs
At scin quo modo?
§1.1.357–1.1.448
faciam ego hodie te superbum, nisi hinc abis.
§1.1.357–1.1.448
Sosia
Quonam modo?
Mercvrivs
Auferere, non abibis, sí ego fustem sumpsero.
Sosia
Quin me esse huius familiai familiarem praedico.
Mercvrivs
360
Vide sis quam mox vapulare vis, nisi actutum hinc abis.
Sosia
Tun domo prohibere peregre me advenientem postulas?
Mercvrivs
Haecine tua domust?
Sosia
Ita inquam.
Mercvrivs
Quis erus est igitur tibi?
Sosia
Amphitruo, qui nunc praefectust Thebanis legionibus,
quicum nupta est Alcumena.
Mercvrivs
Quid ais? quid nomen tibi est?
Sosia
365
Sosiam vocant Thebani, Davo prognatum patre.
Mercvrivs
Ne tu istic hodie malo tuo compositis mendaciis
advenisti, audaciai columen, consutis dolis.
Sosia
Immo equidem tunicis consutis huc advenio, non dolis.
Mercvrivs
At mentiris etiam: certo pedibus, non tunicis venis.
Sosia
370
Ita profecto.
Mercvrivs
370
Nunc profecto vapula ob mendacium.
Sosia
Non edepol volo profecto.
Mercvrivs
At pol profecto ingratiis.
hoc quidem profecto certum est, non est arbitrarium.
Sosia
Tuam fidem obsecro.
Mercvrivs
Tun te audes Sosiam esse dicere,
quí ego sum?
Sosia
Perii.
Mercvrivs
Parum etiam, praeut futurum est, praedicas.
375
quoius nunc es?
Sosia
375
Tuos, nam pugnis usu fecisti tuom.
pro fidem, Thebani cives.
Mercvrivs
Etiam clamas, carnifex?
loquere, quid venisti?
Sosia
Vt esset quem tu pugnis caederes.
Mercvrivs
Cuius es?
Sosia
Amphitruonis, inquam, Sosia.
Mercvrivs
Ergo istoc magis,
quia vaniloquo'svaniloquus es, vapulabis: ego sum, non tu, Sosia.
Sosia
380
Ita di faciant, ut tu potius sis atque ego te ut verberem.
Mercvrivs
Etiam muttis?
Sosia
Iam tacebo.
Mercvrivs
Quis tibi erust?
Sosia
Quem tu voles.
Mercvrivs
Quid igitur? qui nunc vocare?
Sosia
Nemo nisi quem iusseris.
Mercvrivs
Amphitruonis te esse aiebas Sosiam.
Sosia
Peccaveram,
nam Amphitruonis †socium ne me esse volui dicere.
Mercvrivs
385
Scibam equidem nullum esse nobis nisi me servom Sosiam.
fugit te ratió.
Sosia
Vtinam istuc pugni fecissent tui.
Mercvrivs
Ego sum Sosia ille quem tu dudum esse aiebas mihi.
Sosia
Obsecro ut per pacem liceat te alloqui, ut ne vapulem.
Mercvrivs
Immo indutiae parumper fiant, si quid vis loqui.
Sosia
390
Non loquar nisi pace facta, quando pugnis plus vales.
Mercvrivs
Dic si quid vis, non nocebo.
Sosia
Tuae fide credo?
Mercvrivs
Meae.
Sosia
Quid si falles?
Mercvrivs
Tum Mercurius Sosiae iratus siet.
Sosia
Animum advorte. nunc licet mihi libere quidvis loqui.
Amphitruonis ego sum servos Sosia.
Mercvrivs
Etiam denuo?
Sosia
395
Pacem feci, foedus feci. vera dico.
Mercvrivs
395
Vapula.
Sosia
Vt libet quid tibi libet fac, quoniam pugnis plus vales;
verum, utut es facturus, hoc quidem hercle haud reticebo tamen.
Mercvrivs
Tu me vivos hodie numquam facies quin sim Sosia.
Sosia
Certe edepol tu me alienabis numquam quin noster siem;
400
nec nobis praeter med alius quisquam est servos Sosia.
qui cum Amphitruone hinc una ieram in exercitum.
Mercvrivs
Hic homo sanus non est.
Sosia
Quod mihi praedicas vitium, id tibi est.
quid, malum, non súm ego servos Amphitruonis Sosia?
nonne hac noctu nostra navis huc ex portu Persico
405
venit, quae me advexit? nonne me huc erus misit meus?
nonne ego nunc sto ante aedes nostras? non mi est lanterna in manu?
non loquor, nón vigilo? nonne hic homo módo me pugnis contudit?
fecit hercle, nam etiam misero nunc mihi malae dolent.
quid igitur ego dubito, aut cur non intro eo in nostram domum?
Mercvrivs
410
Quid, domum vostram?
Sosia
410
Ita enim vero.
Mercvrivs
410
Quin quae dixisti modo
omnia ementitu'sementitus es: equidem Sosia Amphitruonis sum.
nam noctu hac soluta est navis nostra e portu Persico,
et ubi Pterela rex regnavit oppidum expugnavimus,
et legiones Teloboarum vi pugnando cepimus,
415
et ipsus Amphitruo optruncavit regem Pterelam in proelio.
Sosia
Egomet mihi non credo, cum illaec autumare illum audio;
hic quidem cérte quae illic sunt res gestae memorat memoriter.
sed quid ais? quid Amphitruoni doni a Telobois datum est?
Mercvrivs
Pterela rex qui potitare solitus est patera aurea.
Sosia
420
Elocutus est. ubi patera nunc est?
Mercvrivs
420
Est in cistula;
Amphitruonis obsignata signo est.
Sosia
Signi dic quid est?
Mercvrivs
Cum quadrigis Sol exoriens. quid me captas, carnufex?
Sosia
Argumentis vicit, aliud nomen quaerundum est mihi.
nescio unde haec hic spectavit. iám ego hunc decipiam probe;
425
nam quod egomet solus feci, nec quisquam alius affuit,
in tabernaclo, id quidem hodie numquam poterit dicere.
si tu Sosia es, legiones cum pugnabant maxume,
quid in tabernaclo fecisti? victus sum, si dixeris.
Mercvrivs
Cadus erat vini, inde implevi hírneam.
Sosia
Ingressust viam.
Mercvrivs
430
Eam ego, ut matre fuerat natum, vini éduxi meri.
Sosia
Factum est illud, ut ego illíc vini hirneam ebiberim meri.
mira sunt nisi latuit intus illic in illac hirnea.
Mercvrivs
Quid nunc? vincon argumentis, te non esse Sosiam?
Sosia
Tu negas med esse?
Mercvrivs
Quid ego ni negem, qui egomet siem?
Sosia
435
Per Iovem iuro med esse neque me falsum dicere.
Mercvrivs
At ego per Mercurium iuro, tibi Iovem non credere;
nam iniurato scio plus credet mihi quam iurato tibi.
Sosia
Quis ego sum saltem, si non sum Sosia? te interrogo.
Mercvrivs
Vbi ego Sosia nolim esse, tu esto sane Sosia;
440
nunc, quando ego sum, vapulabis, ni hinc abis, ignobilis.
Sosia
Certe edepol, quom illum contemplo et formam cognosco meam,
quem ad modum ego sum (saepe in speculum inspexi), nimis similest mei;
itidem habet petasum ac vestitum: tam consimilest atque ego;
sura, pes, statura, tonsus, oculi, nasum vel labra,
445
malae, mentum, barba, collus: totus. quid verbis opust?
si tergum cicatricosum, nihil hoc similist similius.
sed quom cogito, equidem certo idem sum qui semper fui.
novi erum, novi aedis nostras; sane sapio et sentio.
§1.1.449–1.3.550
non ego illi obtempero quod loquitur. pultabo foris.
Mercvrivs
450
Quó agis te?
Sosia
450
Domum.
Mercvrivs
450
Quadrigas si nunc inscendas Iovis
atque hinc fugias, ita vix poteris effugere infortunium.
Sosia
Nonne erae meae nuntiare quod erus meus iussit licet?
Mercvrivs
Tuae si quid vis nuntiare: hanc nostram adire non sinam.
nam si me inritassis, hodie lumbifragium hinc auferes.
Sosia
455
Abeo potius. di immortales, obsecro vostram fidem,
ubi ego perii? ubi immutatus sum? ubi ego formam perdidi?
an egomet me illic reliqui, si forte oblitus fui?
nám hic quidem omnem imaginem meam, quae antehac fuerat, possidet.
vivo fit quod numquam quisquam mortuo faciet mihi.
460
ibo ad portum atque haec uti sunt facta ero dicam meo;
nisi etiam is quoque me ignorabit: quod ille faxit Iuppiter,
ut ego hodie ráso capite calvos capiam pilleum.—
Mercvrivs
Bene próspere hoc hodie operis processit mihi:
amovi a foribus maximam molestiam,
465
patri ut liceret tuto illam amplexarier.
iam ille illuc ad erum cum Amphitruonem advenerit,
narrabit servom hinc sese a foribus Sosiam
amovisse; ille adeo illum mentiri sibi
credet, neque credet huc profectum, ut iusserat.
470
erroris ambo ego illos et dementiae
complebo atque omnem Amphitruonis familiam,
adeo usque, satietatem dum capiet pater
illius quám amat. igitur demum omnes scient
quae facta. denique Alcumenam Iuppiter
475
redigét antiquam coniugi in concordiam.
nam Amphitruo actutum uxori turbas conciet
atque insimulabit eam probri; tum meus pater
eam séditionem illi in tranquillum conferet.
nunc de Alcumena dudum quod dixi minus,
480
hodie illa pariet filios geminos duos
alter decumo post mense nascetur puer
quam seminatust, alter mense septumo;
eorum Ámphitruonis alter est, alter Iovis:
verum minori puero maior est pater,
485
minor maiori. iamne hoc scitis quid siet?
sed Alcumenae huius honoris gratia
pater curavit uno ut fetu fieret,
uno ut labore absolvat aerumnas duas.
et ne in suspicione ponatur stupri
490
et clandestina ut celetur consuetio.
quamquam, ut iam dudum dixi, resciscet tamen
Amphitruo rem omnem. quid igitur? nemo id probro
profecto ducet Alcumenae; nam deum
non par videtur facere, delictum suom
495
suamque ut culpam expetere in mortalem ut sinat.
orationem comprimam: crepuit foris.
Amphitruo subditivos eccum exit foras
cum Alcumena uxore usuraria.
Ivppiter
Béne vale, Alcumena, cura rem communem, quod facis;
500
atque inperce quaeso: menses iam tibi esse actos vides.
mihi necesse est ire hinc; verum quod erit natum tollito.
Alcvmena
Quid istuc est, mi vir, negoti, quod tu tam subito domo
abeas?
Ivppiter
Edepol haud quod tui me neque domi distaedeat;
sed ubi summus imperator non adest ad exercitum,
505
citius quod non facto est usus fit quam quod facto est opus.
Mercvrivs
Nimis hic scitust sycophanta, qui quidem meus sit pater.
observatote eum, quam blande mulieri palpabitur.
Alcvmena
Ecastor te experior quanti facias uxorem tuam.
Ivppiter
Satin habes, si feminarum nulla est quam aeque diligam?
Mercvrivs
510
Edepol ne illa si istis rebus te sciat operam dare,
ego faxim ted Amphitruonem esse malis, quam Iovem.
Alcvmena
Experiri istuc mavellem me quam mi memorarier.
prius abis quam lectus ubi cubuisti concaluit locus.
heri venisti media nocte, nunc abis. hocin placet?
Mercvrivs
515
Accedam atque hanc appellabo et subparasitabor patri.
numquam edepol quemquam mortalem credo ego uxorem suam
sic ecflictim amare, proinde ut hic te ecflictim deperit.
Ivppiter
Carnufex, non ego te novi? ábin e conspectu meo?
quid tibi hanc curatio est rem, verbero, aut muttitio?
520
quoii ego iam hoc scipione—
Alcvmena
520
Ah noli.
Ivppiter
520
Muttito modo.
Mercvrivs
Nequiter paene expedivit prima parasitatio.
Ivppiter
Verum quod tu dicis, mea uxor, non te mi irasci decet.
clanculum abii a legione: operam hanc subrupui tibi,
ex me primo ut prima scires, rem ut gessissem publicam.
525
ea tibi omnia enarravi. nisi te amarem plurimum,
non facerem.
Mercvrivs
Facitne ut dixi? timidam palpo percutit.
Ivppiter
Nunc, ne legio persentiscat, clam illuc redeundum est mihi,
ne me uxorem praevertisse dicant prae re publica.
Alcvmena
Lacrimantem ex abitu concinnas tu tuam uxorem.
Ivppiter
Tace,
530
ne corrumpe oculos, redibo actutum.
Alcvmena
530
Id actutum diu est.
Ivppiter
Non ego te hic lubens relinquo neque abeo abs te.
Alcvmena
Sentio,
nam qua nocte ad me venisti, eadem abis.
Ivppiter
Cur me tenes?
tempus est: exire ex urbe prius quam lucescat volo.
nunc tibi hanc pateram, quae dono mi illi ob virtutem data est,
535
Pterela rex qui potitavit, quem ego mea occidi manu,
Alcumena, tibi condono.
Alcvmena
Facis ut alias res soles.
ecastor condignum donum, qualest qui donum dedit.
Mercvrivs
Immo sic: condignum donum, qualest cui dono datumst.
Ivppiter
Pergin autem? nonne ego possum, furcifer, te perdere?
Alcvmena
540
Noli amabo, Amphitruo, irasci Sosiae causa mea.
Ivppiter
Faciam ita ut vis.
Mercvrivs
Ex amore hic admodum quam saevos est.
Ivppiter
Numquid vis?
Alcvmena
Vt quom absim mé ames, me tuam te absente tamen.
Mercvrivs
Eamus, Amphitruo. lucescit hoc iam.
Ivppiter
Abi prae, Sosia,
iam ego sequar. numquid vis?
Alcvmena
Etiam: ut actutum advenias.
Ivppiter
Licet,
545
prius tuá opinione híc adero: bonum ánimum habe.—
nunc te, nox, quae me mansisti, mitto uti cedas die,
ut mortalis inlucescat luce clara et candida.
atque quanto, nox, fuisti longior hac proxuma,
tanto brevior dies ut fiat faciam, ut aeque disparet.
550
sed dies e nocte accedat. ibo et Mercurium sequar.—
Tap any Latin word to look it up