§3.1.1–3.20.10
Callimachi Manes et Coi sacra Philitae,
§3.1.1–3.20.10
Carminis interea nostri redeamus in orbem,
§3.1.1–3.20.10
Visus eram molli recubans Heliconis in umbra,
§3.1.1–3.20.10
Arma deus Caesar dites meditatur ad Indos,
§3.1.1–3.20.10
Pacis Amor deus est, pacem veneramur amantes:
§3.1.1–3.20.10
Dic mihi de nostra quae sensti vera puella:
§3.1.1–3.20.10
Ergo sollicitae tu causa, pecunia, vitae!
§3.1.1–3.20.10
Dulcis ad hesternas fuerat mihi rixa lucernas
§3.1.1–3.20.10
Maecenas, eques Etrusco de sanguine regum,
§3.1.1–3.20.10
Mirabar, quidnam visissent mane Camenae,
§3.1.1–3.20.10
Quid mirare, meam si versat femina vitam
§3.1.1–3.20.10
Postume, plorantem potuisti linquere Gallam,
§3.1.1–3.20.10
Quaeritis, unde avidis nox sit pretiosa puellis,
§3.1.1–3.20.10
Multa tuae, Sparte, miramur iura palaestrae,
§3.1.1–3.20.10
Sic ego non ullos iam norim in amore tumultus
§3.1.1–3.20.10
Nox media, et dominae mihi venit epistula nostrae:
§3.1.1–3.20.10
Nunc, o Bacche, tuis humiles advolvimur aris:
§3.1.1–3.20.10
Clausus ab umbroso qua tundit pontus Averno
§3.1.1–3.20.10
Obicitur totiens a te mihi nostra libido:
§3.1.1–3.20.10
Credis eum iam posse tuae meminisse figurae,
§3.1.1–3.20.10
Magnum iter ad doctas proficisci cogor Athenas
§3.1.1–3.20.10
Frigida tam multos placuit tibi Cyzicus annos,
§3.1.1–3.20.10
Ergo tam doctae nobis periere tabellae,
§3.1.1–3.20.10
Falsast ista tuae, mulier, fiducia formae,
§3.1.1–3.20.10
Risus eram positis inter convivia mensis,
in vestrum, quaeso, me sinite ire nemus.
gaudeat ut solito tacta puella sono.
Bellerophontei qua fluit umor equi,
et freta gemmiferi findere classe maris.
sat mihi cum domina proelia dura mea.
sic tibi sint dominae, Lygdame, dempta iuga.
per te immaturum mortis adimus iter;
vocis et insanae tot maledicta tuae.
intra fortunam qui cupis esse tuam,
ante meum stantes sole rubente torum.
et trahit addictum sub sua iura virum,
miles et Augusti fortia signa sequi?
et Venere exhaustae damna querantur opes.
sed mage virginei tot bona gymnasii,
nec veniat sine te nox vigilanda mihi,
Tibure me missa iussit adesse mora,
da mihi pacato vela secunda, pater.
fumida Baiarum stagna tepentis aquae,
crede mihi, vobis imperat ista magis.
vidisti a lecto quem dare vela tuo?
ut me longa gravi solvat amore via.
Tulle, Propontiaca qua fluit isthmos aqua,
scripta quibus pariter tot periere bona!
olim oculis nimium facta superba meis.
et de me poterat quilibet esse loquax.
primus ego ingredior puro de fonte sacerdos
Orphea delenisse feras et concita dicunt
reges, Alba, tuos et regum facta tuorum,
magna, Quiris, merces: parat ultima terra triumphos;
nec mihi mille iugis Campania pinguis aratur,
omnis enim debet sine vano nuntius esse,
tu vitiis hominum crudelia pabula praebes;
tu vero nostros audax invade capillos
quid me scribendi tam vastum mittis in aequor?
natalis nostrae signum misere puellae
criminaque ignavi capitis mihi turpia fingis,
tantine ulla fuit spoliati gloria Parthi,
certa quidem tantis causa et manifesta ruinis:
quod non infamis exercet corpore ludos
fabula nulla tuas de nobis concitet aures;
candida qua geminas ostendunt culmina turres,
tu potes insanae Veneris compescere fastus,
qua iacet et Troiae tubicen Misenus harena,
vos, ubi contempti rupistis frena pudoris,
durus, qui lucro potuit mutare puellam!
crescit enim assidue spectando cura puellae:
Dindymis et sacra fabricata in vite Cybebe,
has quondam nostris manibus detriverat usus,
noster amor talis tribuit tibi, Cynthia, laudes:
quinque tibi potui servire fideliter annos:
Itala per Graios orgia ferre choros.
flumina Threicia sustinuisse lyra;
tantum operis, nervis hiscere posse meis;
Tigris et Euphrates sub tua iura fluent;
nec bibit e gemma divite nostra sitis,
maioremque metu servus habere fidem.
semina curarum de capite orta tuo.
et mea formosis unguibus ora nota,
non sunt apta meae grandia vela rati.
et manibus faustos ter crepuere sonos.
quod nequeam fracto rumpere vincla iugo?
ne faceres Galla multa rogante tua?
luxuriae nimium libera facta viast.
inter luctantis nuda puella viros,
te solam et lignis funeris ustus amem.
et cadit in patulos nympha Aniena lacus.
curarumque tuo fit medicina mero.
et sonat Herculeo structa labore via;
nescitis captae mentis habere modum.
tantine, ut lacrimes, Africa tota fuit?
ipse alimenta sibi maxima praebet amor.
raptorisque tulit quae via Ditis equos?
qui non signatas iussit habere fidem.
versibus insignem te pudet esse meis.
ungue meam morso saepe querere fidem.
5
dicite, quo pariter carmen tenuastis in antro
5
saxa Cithaeronis Thebanam agitata per artem
5
parvaque iam magnis admoram fontibus ora
5
sera, sed Ausoniis veniet provincia virgis;
5
nec tamen inviso pectus mihi carpitur auro,
5
nunc mihi, si qua tenes, ab origine dicere prima
5
tu Paetum ad Pharios tendentem lintea portus
5
tu minitare oculos subiecta exurere flamma,
5
turpest, quod nequeas, capiti committere pondus
5
transeat hic sine nube dies, stent aere venti,
5
ventorum melius praesagit navita morem,
5
si fas est, omnes pariter pereatis avari,
5
Inda cavis aurum mittit formica metallis,
5
cum pila velocis fallit per bracchia iactus,
5
ut mihi praetexti pudor est relevatus amictus
5
quid faciam? obductis committam mene tenebris
5
per te iunguntur, per te solvuntur amantes:
5
hic ubi, mortalis dexter cum quaereret urbes,
5
flamma per incensas citius sedetur aristas,
5
at tu stulta adeo's? tu fingis inania verba:
5
omnia sunt temptata mihi, quacumque fugari
5
si te forte iuvant Helles Athamantidos urbes,
5
illae iam sine me norant placare puellas,
5
mixtam te varia laudavi saepe figura,
5
nil moveor lacrimis: ista sum captus ab arte;
quove pede ingressi? quamve bibistis aquam?
sponte sua in muri membra coisse ferunt;
(unde pater sitiens Ennius ante bibit,
assuescent Latio Partha tropaea Iovi.
nec mixta aera paro clade, Corinthe, tua.
incipe: suspensis auribus ista bibam.
obruis insano terque quaterque mari.
fac mea rescisso pectora nuda sinu!
et pressum inflexo mox dare terga genu.
ponat et in sicco molliter unda minas.
vulneribus didicit miles habere metum.
et quisquis fido praetulit arma toro!
et venit e Rubro concha Erycina salo,
increpat et versi clavis adunca trochi,
et data libertas noscere amoris iter,
ut timeam audacis in mea membra manus?
tu vitium ex animo dilue, Bacche, meo.
cymbala Thebano concrepuere deo—
fluminaque ad fontis sint reditura caput,
forsitan ille alio pectus amore terat.
posset: at exsomnis me premit ipse deus.
nec desiderio, Tulle, movere meo,
et quaedam sine me verba diserta loqui.
ut, quod non esses, esse putaret amor;
semper ab insidiis, Cynthia, flere soles.
ah valeat, Phoebum quicumque moratur in armis!
quin etiam, Polypheme, fera Galatea sub Aetna
et cecinit Curios fratres et Horatia pila,
ite agite, expertae bello, date lintea, prorae,
o prima infelix fingenti terra Prometheo!
num me laetitia tumefactum fallis inani,
nam dum te sequitur, primo miser excidit aevo
cum furibunda mero mensam propellis et in me
omnia non pariter rerum sunt omnibus apta,
aspiciam nullos hodierna luce dolentis,
ista ego praeterita iactavi verba iuventa:
tu tamen iniecta tectus, vesane, lacerna
et Tyros ostrinos praebet Cadmea colores,
pulverulentaque ad extremas stat femina metas,
illa rudis animos per noctes conscia primas
at si distulero haec nostro mandata timore,
te quoque enim non esse rudem testatur in astris
at nunc invisae magno cum crimine Baiae,
et placidum Syrtes portum et bona litora nautis
est tibi forma potens, sunt castae Palladis artes,
vix tamen aut semel admittit, cum saepe negarit:
si tibi olorigeri visendast ora Caystri,
non illas fixum caras effecerat aurum:
et color est totiens roseo collatus Eoo,
flebo ego discedens, sed fletum iniuria vincit:
exactus tenui pumice versus eat,
ad tua rorantis carmina flexit equos:
regiaque Aemilia vecta tropaea rate,
et solitum, armigeri, ducite munus, equi!
ille parum caute pectoris egit opus.
haec referens, quae me credere velle putas?
et nova longinquis piscibus esca natat.
proicis insana cymbia plena manu,
palma nec ex aequo ducitur ulla iugo.
et Niobae lacrimas supprimat ipse lapis;
tu nunc exemplo disce timere meo.
potabis galea fessus Araxis aquam.
cinnamon et multi pistor odoris Arabs.
et patitur duro vulnera pancratio:
imbuit, heu nullis capta Lycinna datis!
nocturno fletus saevior hoste mihi.
lyncibus ad caelum vecta Ariadna tuis.
quis deus in vestra constitit hostis aqua?—
praebeat hospitio saeva Malea suo,
splendidaque a docto fama refulget avo,
seu venit, extremo dormit amicta toro.
et quae serpentis temperat unda vias;
vulgari buxo sordida cera fuit.
cum tibi quaesitus candor in ore foret:
tu bene conveniens non sinis ire iugum.
quo me Fama levat terra sublimis, et a me
miremur, nobis et Baccho et Apolline dextro,
victricisque moras Fabii pugnamque sinistram
omina fausta cano. Crassos clademque piate!
corpora disponens mentem non vidit in arto:
sicin eram incomptis vidisti flere capillis?
quod si contentus patrio bove verteret agros,
nimirum veri dantur mihi signa caloris:
gloria Lysippost animosa effingere signa;
alcyonum positis requiescant ora querelis;
Colchis flagrantis adamantina sub iuga tauros
illa quidem interea fama tabescet inani,
haec etiam clausas expugnant arma pudicas
nunc ligat ad caestum gaudentia bracchia loris,
tertius (haud multo minus est) cum ducitur annus,
peccaram semel, et totum sum pulsus in annum:
hoc mihi, quod veteres custodit in ossibus ignes,
Marcellus Stygias vultum demisit in undas,
quam possit vestros quisquam reprehendere cursus
fortunata domus, modo sit tibi fidus amicus.
unum erit auxilium: mutatis Cynthia terris
tu licet aspicias caelum omne Atlanta gerentem,
qualescumque mihi semper mansere fideles,
quod mihi non patrii poterant avertere amici,
limina iam nostris valeant lacrimantia verbis,
§3.21.10–3.17.20
10
nata coronatis Musa triumphat equis,
§3.21.10–3.17.20
10
turba puellarum si mea verba colit?
§3.21.10–3.17.20
10
Cannensem et versos ad pia vota deos,
§3.21.10–3.17.20
10
ite et Romanae consulite historiae!
§3.21.10–3.17.20
10
recta animi primum debuit esse via.
§3.21.10–3.17.20
10
illius ex oculis multa cadebat aqua?
§3.21.10–3.17.20
10
verbaque duxisset pondus habere mea,
§3.21.10–3.17.20
10
nam sine amore gravi femina nulla dolet.
§3.21.10–3.17.20
10
exactis Calamis se mihi iactat equis;
§3.21.10–3.17.20
10
increpet absumptum nec sua mater Ityn.
§3.21.10–3.17.20
10
egit et armigera proelia sevit humo,
§3.21.10–3.17.20
10
haec tua ne virtus fiat amara tibi,
§3.21.10–3.17.20
10
quaeque gerunt fastus, Icarioti, tuos.
§3.21.10–3.17.20
10
missile nunc disci pondus in orbe rotat,
§3.21.10–3.17.20
10
vix memini nobis verba coisse decem.
§3.21.10–3.17.20
10
in me mansuetas non habet illa manus.
§3.21.10–3.17.20
10
funera sanabunt aut tua vina malum.
§3.21.10–3.17.20
10
errat et inferno spiritus ille lacu.
§3.21.10–3.17.20
10
et rabidae stimulos frangere nequitiae.
§3.21.10–3.17.20
10
fidus ero: in nostros curre, puella, toros!
§3.21.10–3.17.20
10
quantum oculis, animo tam procul ibit amor.
§3.21.10–3.17.20
10
sectaque Persea Phorcidos ora manu,
§3.21.10–3.17.20
10
semper et effectus promeruere bonos.
§3.21.10–3.17.20
10
eluere aut vasto Thessala saga mari,
§3.21.10–3.17.20
10
nec tamen irata ianua fracta manu.
et mecum in curru parvi vectantur Amores,
quod non Taenariis domus est mihi fulta columnis,
Hannibalemque Lares Romana sede fugantis,
Mars pater, et sacrae fatalia lumina Vestae,
nunc maris in tantum vento iactamur, et hostem
nec speculum in strato vidisti, Lygdame, lecto,
viveret ante suos dulcis conviva Penates,
quae mulier rabida iactat convicia lingua,
in Veneris tabula summam sibi poscit Apelles;
tuque, o cara mihi, felicibus edita pennis,
custodisque feros clausit serpentis hiatus,
neve tua Medae laetentur caede sagittae,
matrona incedit census induta nepotum
et modo Taygeti, crinis aspersa pruina,
cuncta tuus sepelivit amor, nec femina post te
nec tamen est quisquam, sacros qui laedat amantes:
semper enim vacuos nox sobria torquet amantes;
quid genus aut virtus aut optima profuit illi
testis, Cretaei fastus quae passa iuvenci
tu quoque, qui aestivos spatiosius exigis ignes,
nunc agite, o socii, propellite in aequora navem,
Geryonis stabula et luctantum in pulvere signa
forsitan haec illis fuerunt mandata tabellis:
hoc ego—non ferro, non igne coactus, at ipsa
at te celatis aetas gravis urgeat annis,
scriptorumque meas turba secuta rotas.
nec camera auratas inter eburna trabes,
anseris et tutum voce fuisse Iovem),
ante meos obitus sit precor illa dies,
quaerimus, atque armis nectimus arma nova.
scriniaque ad lecti clausa iacere pedes,
pauper, at in terra nil nisi fleret opes.
haec Veneris magnae volvitur ante pedes.
Parrhasius parva vindicat arte locum;
surge et poscentis iusta precare deos.
iret ut Aesonias aurea lana domos.
ferreus armato neu cataphractus equo,
et spolia opprobrii nostra per ora trahit.
sectatur patrios per iuga longa canes:
ulla dedit collo dulcia vincla meo.
Scironis medias his licet ire vias.
spesque timorque animos versat utroque modo.
mater, et amplexum Caesaris esse focos?
induit abiegnae cornua falsa bovis;
Phoebe, moraturae contrahe lucis iter.
remorumque pares ducite sorte vices,
Herculis Antaeique, Hesperidumque choros;
'irascor, quoniam's, lente, moratus heri.
naufragus Aegaea (vera fatebor) aqua.
et veniat formae ruga sinistra tuae!
quid frustra immissis mecum certatis habenis?
nec mea Phaeacas aequant pomaria silvas,
cum me Castalia speculans ex arbore Phoebus
qua videam spoliis oneratos Caesaris axes,
haud ullas portabis opes Acherontis ad undas:
ac maestam teneris vestem pendere lacertis?
noluit hoc Paetus, stridorem audire procellae
custodum grege seu circa se stipat euntem,
argumenta magis sunt Mentoris addita formae;
at primum pura somnum tibi discute lympha,
ausa ferox ab equo quondam oppugnare sagittis
neve aliquid de te flendum referatur in urna:
nullast poscendi, nullast reverentia dandi,
gyrum pulsat equis, niveum latus ense revincit,
at tu non meritam parcas vexare Lycinnam:
quisquis amator erit, Scythicis licet ambulet oris,
quod si, Bacche, tuis per fervida tempora donis
aut modo tam pleno fluitantia vela theatro,
testis Thessalico flagrans Salmonis Enipeo,
nox mihi prima venit! primae da tempora nocti!
iungiteque extremo felicia lintea malo:
tuque tuo Colchum propellas remige Phasim,
an tibi nescio quae visast formosior? an tu
correptus saevo Veneris torrebar aeno;
vellere tum cupias albos a stirpe capillos,
non datur ad Musas currere lata via.
non operosa rigat Marcius antra liquor;
sic ait aurata nixus ad antra lyra:
et subter captos arma sedere duces,
nudus in inferna, stulte, vehere rate.
ornabat niveas nullane gemma manus?
et duro teneras laedere fune manus,
seu sequitur medias, maenas ut icta, vias,
at Myos exiguum flectit acanthus iter;
et nitidas presso pollice finge comas;
Maeotis Danaum Penthesilea rates;
sic redeunt, illis qui cecidere locis.
aut si quast, pretio tollitur ipsa mora.
virgineumque cavo protegit aere caput,
nescit vestra ruens ira referre pedem.
nemo adeo ut feriat barbarus esse volet.
accersitus erit somnus in ossa mea,
et per mirantis omina festa manus?
quae voluit liquido tota subire deo.
longius in primo, Luna, morare toro.
iam liquidum nautis aura secundat iter.
Peliacaeque trabis totum iter ipse legas,
non bona de nobis crimina ficta iacis?'
vinctus eram versas in mea terga manus.
iam speculo rugas increpitante tibi,
15
multi, Roma, tuas laudes annalibus addent,
15
at Musae comites et carmina cara legenti,
15
'quid tibi cum tali, demens, est flumine? quis te
15
tela fugacis equi et bracati militis arcus,
15
victor cum victo pariter miscetur in umbris:
15
tristis erat domus, et tristes sua pensa ministrae
15
sed thyio thalamo aut Oricia terebintho
15
seu timidam crebro dementia somnia terrent,
15
Phidiacus signo se Iuppiter ornat eburno;
15
dein qua primum oculos cepisti veste Properti
15
aurea cui postquam nudavit cassida frontem,
15
ter quater in casta felix, o Postume, Galla!
15
felix Eois lex funeris una maritis,
15
qualis Amazonidum nudatis bellica mammis
15
testis erit Dirce tam vano crimine saeva,
15
sanguine tam parvo quis enim spargatur amantis
15
ipse seram vites pangamque ex ordine colles,
15
occidit, et misero steterat vicesimus annus:
15
crimen et illa fuit, patria succensa senecta
15
quam multae ante meis cedent sermonibus horae
15
Romanae turres et vos valeatis, amici,
15
qua rudis Argoa natat inter saxa columba
15
aut dixit: 'venies hodie, cessabimus una:
15
ecce coronatae portum tetigere carinae,
15
exclusa inque vicem fastus patiare superbos,
qui finem imperii Bactra futura canent.
nec defessa choris Calliopea meis.
carminis heroi tangere iussit opus?
ad vulgi plausus saepe resistere equos,
consule cum Mario, capte Iugurtha, sedes.
carpebant, medio nebat et ipsa loco,
effultum pluma versicolore caput.
seu miseram in tabula picta puella movet,
Praxitelen propria vendit ab urbe lapis.
indue, nec vacuum flore relinque caput;
vicit victorem candida forma virum.
moribus his alia coniuge dignus eras.
quos Aurora suis rubra colorat equis!
Thermodontiacis turba lavatur aquis;
Nycteos Antiopen accubuisse Lyco.
improbus, et cuius sit comes ipsa Venus?
quos carpant nullae me vigilante ferae.
tot bona tam parvo clausit in orbe dies.
arboris in frondes condita Myrrha novae.
dulcia quam nobis concitet arma Venus!
qualiscumque mihi tuque, puella, vale!
in faciem prorae pinus adacta novae:
hospitium tota nocte paravit Amor,'
traiectae Syrtes, ancora iacta mihist.
et quae fecisti facta queraris anus!
sed, quod pace legas, opus hoc de monte Sororum
fortunata, meo si qua's celebrata libello!
non hinc ulla tibi sperandast fama, Properti:
inque sinu carae nixus spectare puellae
Lydus Dulichio non distat Croesus ab Iro:
umidaque impressa siccabat lumina lana,
hunc parvo ferri vidit nox improba ligno,
his ego tormentis animi sum verus haruspex,
est quibus Eleae concurrit palma quadrigae,
et pete, qua polles, ut sit tibi forma perennis,
Omphale in tantum formae processit honorem,
quid faciet nullo munita puella timore,
namque ubi mortifero iactast fax ultima lecto,
qualis et Eurotae Pollux et Castor harenis,
ah quotiens pulchros vulsit regina capillos,
luna ministrat iter, demonstrant astra salebras,
dum modo purpureo spument mihi dolia musto,
i nunc, tolle animos et tecum finge triumphos,
nam quid Medeae referam, quo tempore matris
foedera sunt ponenda prius signandaque iura
ergo ego nunc rudis Hadriaci vehar aequoris hospes,
omnia Romanae cedent miracula terrae.
et quaecumque volens reperit non stulta puella
nunc demum vasto fessi resipiscimus aestu,
has tibi fatalis cecinit mea pagina diras:
detulit intacta pagina nostra via.
carmina erunt formae tot monumenta tuae.
mollia sunt parvis prata terenda rotis;
incipiam et titulis oppida capta legam!
optima mors, carpta quae venit ante die.
rettulit et querulo iurgia nostra sono?
et miser invisam traxit hiatus aquam;
has didici certo saepe in amore notas.
est quibus in celeris gloria nata pedes;
inque meum semper stent tua regna caput.
Lydia Gygaeo tincta puella lacu,
cum sit luxuriae Roma magistra suae?
uxorum fusis stat pia turba comis,
hic victor pugnis, ille futurus equis,
molliaque immitis fixit in ora manus!
ipse Amor accensas praecutit ante faces,
et nova pressantis inquinet uva pedes,
stantiaque in plausum tota theatra iuvent;
iram natorum caede piavit amor?
et scribenda mihi lex in amore novo.
cogar et undisonos nunc prece adire deos.
natura hic posuit, quidquid ubique fuit.
garrula, cum blandis dicitur hora dolis.
vulneraque ad sanum nunc coiere mea.
eventum formae disce timere tuae!
mollia, Pegasides, date vestro serta poetae:
nam neque pyramidum sumptus ad sidera ducti,
ut tuus in scamno iactetur saepe libellus,
ipsa tuam serva prolem, Venus: hoc sit in aevum,
me iuvat in prima coluisse Helicona iuventa
'haec te teste mihi promissast, Lygdame, merces?
huic fluctus vivo radicitus abstulit ungues:
non est certa fides, quam non in iurgia vertas:
hic satus ad pacem, hic castrensibus utilis armis:
inde coronatas ubi ture piaveris aras,
ut, qui pacato statuisset in orbe columnas,
sed securus eas: Gallam non munera vincent,
et certamen habent leti, quae viva sequatur
inter quos Helene nudis capere arma papillis
ah quotiens famulam pensis oneravit iniquis,
saeva canum rabies morsus avertit hiantis:
quod superest vitae per te et tua cornua vivam,
Attalicas supera vestes, atque ostra smaragdis
quidve Clytaemestrae, propter quam tota Mycenis
haec Amor ipse suo constringet pignora signo:
deinde per Ionium vectus cum fessa Lechaeo
armis apta magis tellus quam commoda noxae:
me miserum, his aliquis rationem scribit avarus
Mens Bona, si qua dea's, tua me in sacraria dono!
§3.18.20–3.21.32
20
non faciet capiti dura corona meo.
§3.18.20–3.21.32
20
nec Iovis Elei caelum imitata domus,
§3.18.20–3.21.32
20
quem legat exspectans sola puella virum.
§3.18.20–3.21.32
20
cernis ab Aenea quod superesse caput.
§3.18.20–3.21.32
20
Musarumque choris implicuisse manus;
§3.18.20–3.21.32
20
est poena et servo rumpere teste fidem.
§3.18.20–3.21.32
20
Paetus ut occideret, tot coiere mala.
§3.18.20–3.21.32
20
hostibus eveniat lenta puella meis.
§3.18.20–3.21.32
20
naturae sequitur semina quisque suae.
§3.18.20–3.21.32
20
luxerit et tota flamma secunda domo,
§3.18.20–3.21.32
20
tam dura traheret mollia pensa manu.
§3.18.20–3.21.32
20
duritiaeque tuae non erit illa memor.
§3.18.20–3.21.32
20
coniugium: pudor est non licuisse mori.
§3.18.20–3.21.32
20
fertur nec fratres erubuisse deos.
§3.18.20–3.21.32
20
et caput in dura ponere iussit humo!
§3.18.20–3.21.32
20
huic generi quovis tempore tuta viast.
§3.18.20–3.21.32
20
virtutisque tuae, Bacche, poeta ferar.
§3.18.20–3.21.32
20
gemmea sint Indis: ignibus ista dabis.
§3.18.20–3.21.32
20
infamis stupro stat Pelopea domus?
§3.18.20–3.21.32
20
testis sidereae torta corona deae.
§3.18.20–3.21.32
20
sedarit placida vela phaselus aqua,
§3.18.20–3.21.32
20
Famam, Roma, tuae non pudet historiae.
§3.18.20–3.21.32
20
et ponit duras inter ephemeridas!
§3.18.20–3.21.32
20
exciderunt surdo tot mea vota Iovi.
at mihi quod vivo detraxerit invida turba,
nec Mausolei dives fortuna sepulcri
cur tua praescriptos evectast pagina gyros?
praeda sit haec illis, quorum meruere labores:
me iuvat et multo mentem vincire Lyaeo,
ille potest nullo miseram me linquere facto,
flens tamen extremis dedit haec mandata querelis
in morso aequales videant mea vulnera collo:
at tua, Maecenas, vitae praecepta recepi,
sit mensae ratio, noxque inter pocula currat,
Persarum statuit Babylona Semiramis urbem,
nam quocumque die salvum te fata remittent,
ardent victrices et flammae pectora praebent,
lex igitur Spartana vetat secedere amantes,
saepe illam immundis passast habitare tenebris,
quod si certa meos sequerentur funera cursus,
dicam ego maternos Aetnaeo fulmine partus,
sed tamen huc omnes, huc primus et ultimus ordo:
tuque, o, Minoa venumdata, Scylla, figura
namque ubi non certo vincitur foedere lectus,
quod superest, sufferre, pedes, properate laborem,
nam quantum ferro tantum pietate potentes
quas si quis mihi rettulerit, donabitur auro:
post obitum duplici faenore reddet Honos;
mortis ab extrema condicione vacant.
non est ingenii cumba gravanda tui.
me sat erit Sacra plaudere posse Via.
et caput in verna semper habere rosa.
et qualem nolo dicere habere domi?
cum moribunda niger clauderet ora liquor:
me doceat livor mecum habuisse meam.
cogor et exemplis te superare tuis.
et crocino nares murreus ungat onyx.
ut solidum cocto tolleret aggere opus,
pendebit collo Galla pudica tuo.
imponuntque suis ora perusta viris.
et licet in triviis ad latus esse suae,
vilem ieiunae saepe negavit aquam.
tali mors pretio vel sit emenda mihi.
Indica Nysaeis arma fugata choris,
est mala, sed cunctis ista terenda viast.
tondes purpurea regna paterna coma.
non habet ultores nox vigilanda deos,
Isthmos qua terris arcet utrumque mare.
stamus: victricis temperat ira manus.
quisenta velit?
omnia post obitum fingit maiora vetustas:
aut illis flamma aut imber subducet honores,
alter remus aquas alter tibi radat harenas,
atque ubi iam Venerem gravis interceperit aetas,
gaudet me vacuo solam tabescere lecto?
'di maris Aegaei quos sunt penes aequora, venti,
aut in amore dolere volo aut audire dolentem,
cum tibi Romano dominas in honore secures
tibia continuis succumbat rauca choreis,
et duo in adversum mitti per moenia currus
Postumus alter erit miranda coniuge Ulixes:
hoc genus infidum nuptarum, hic nulla puella
nec timor aut ullast clausae tutela puellae,
Iuppiter, Antiopae nusquam succurris habenti
afferet haec unguenta mihi sertisque sepulcrum
vesanumque nova nequiquam in vite Lycurgum,
exoranda canis tria sunt latrantia colla,
hanc igitur dotem virgo desponderat hosti!
et quibus imposuit, solvit mox vincla libido:
inde ubi Piraei capient me litora portus,
hic, Anio Tiburne, fluis, Clitumnus ab Umbro
i puer, et citus haec aliqua propone columna,
maius ab exsequiis nomen in ora venit.
annorum aut tacito pondere victa ruent.
tutus eris: medio maxima turba marist.'
sparserit et nigras alba senecta comas,
si placet, insultet, Lygdame, morte mea.
et quaecumque meum degravat unda caput,
sive meas lacrimas sive videre tuas,
et liceat medio ponere iura foro;
et sint nequitiae libera verba tuae,
nec possent tacto stringere ab axe latus;
non illi longae tot nocuere morae,
nec fida Euadne nec pia Penelope.
nec gravis austeri poena cavenda viri.
tot mala? corrumpit dura catena manus.
ornabit custos ad mea busta sedens.
Pentheos in triplicis funera rapta greges,
scandendast torvi publica cumba senis.
Nise, tuas portas fraude reclusit amor.
contineant nobis omina prima fidem.
scandam ego Theseae bracchia longa viae.
tramite, et aeternum Marcius umor opus,
et dominum Esquiliis scribe habitare tuum.
25
nam quis equo pulsas abiegno nosceret arces,
25
at non ingenio quaesitum nomen ab aevo
25
dixerat, et plectro sedem mihi monstrat eburno,
25
tum mihi naturae libeat perdiscere mores,
25
non me moribus illa, sed herbis improba vicit
25
quo rapitis miseros primae lanuginis annos?
25
tecta superciliis si quando verba remittis,
25
vel tibi Medorum pugnacis ire per hastas,
25
dulciaque ingratos adimant convivia somnos;
25
duxit et Euphraten medium, quam condidit, arcis,
25
castra decem annorum, et Ciconum mors, Ismara capta,
25
felix agrestum quondam pacata iuventus,
25
nullo praemisso de rebus tute loquaris
25
si deus es, tibi turpe tuam servire puellam:
25
di faciant, mea ne terra locet ossa frequenti
25
curvaque Tyrrhenos delphinum corpora nautas
25
nec forma aeternum aut cuiquamst fortuna perennis:
25
at vos, innuptae, felicius urite taedas:
25
ergo, qui tactis haec foedera ruperit aris,
25
illic vel stadiis animum emendare Platonis
25
Albanus lacus et foliis Nemorensis abundans,
fluminaque Haemonio comminus isse viro,
excidet: ingenio stat sine morte decus.
quo nova muscoso semita facta solost.
quis deus hanc mundi temperet arte domum,
staminea rhombi ducitur ille rota.
attulimus longas in freta vestra comas.
aut tua cum digitis scripta silenda notas.
atque onerare tuam fixa per arma domum;
publica vicinae perstrepat aura viae:
iussit et imperio subdere Bactra caput.
exustaeque tuae nox, Polypheme, genae,
divitiae quorum messis et arbor erant!
ipse tuis: longae nulla repulsa morae.
invocet Antiope quem nisi vincta Iovem?
qua facit assiduo tramite vulgus iter!
in vada pampinea desiluisse rate,
longius aut propius mors sua quemque manet.
pendet Cretaea tracta puella rate.
pollueritque novo sacra marita toro,
incipiam aut hortis, docte Epicure, tuis;
potaque Pollucis nympha salubris equo.
Idaeum Simoenta Iovis cum prole Scamandro,
hic erat affixis viridis spelunca lapillis,
qua venit exoriens, qua deficit, unde coactis
illum turgentis sanie portenta rubetae
ah miser alcyonum scopulis affligar acutis!
odi ego quos numquam pungunt suspiria somnos:
et tibi ad effectum vires det Caesar, et omni
sit sors et nobis talorum interprete iactu,
nam quid ego heroas, quid raptem in crimina divos?
et Circae fraudes, lotosque herbaeque tenaces,
illis munus erat decussa Cydonia ramo,
nec Tyriae vestes errantia lumina fallunt,
sola tamen, quaecumque aderant in corpore vires,
post mortem tumuli sic infamantur amantum.
et tibi per mediam bene olentia flumina Diam,
ille licet ferro cautus se condat et aere,
non tamen immerito Minos sedet arbiter Orci:
illi sint quicumque solent in amore dolores,
persequar aut studium linguae, Demosthenis arma,
at non squamoso labuntur ventre cerastae,
Hectora per campos ter maculasse rotas?
pendebantque cavis tympana pumicibus,
cornibus in plenum menstrua luna redit,
et lecta exsuctis anguibus ossa trahunt,
in me caeruleo fuscina sumpta deost.
semper in irata pallidus esse velim.
tempore tam faciles insinuentur opes;
quem gravius pennis verberet ille puer.
Iuppiter infamat seque suamque domum.
Scyllaque et alternas scissa Charybdis aquas,
et dare puniceis plena canistra rubis,
est neque odoratae cura molesta comae.
regalis manicas rupit utraque manu.
me tegat arborea devia terra coma,
unde tuum potant Naxia turba merum.
mors tamen inclusum protrahit inde caput.
victor erat quamvis, aequus in hoste fuit.
et caput argutae praebeat historiae,
libaboque tuos, culte Menandre, sales;
Itala portentis nec furit unda novis;
Deiphobumque Helenumque et Pulydamantis in armis
orgia Musarum et Sileni patris imago
unde salo superant venti, quid flamine captet
et strigis inventae per busta iacentia plumae,
at saltem Italiae regionibus evehat aestus:
dulcior ignis erat Paridi, cum Graia per arma
parcis et in tenuis humilem te colligis umbras:
cum fuerit multis exacta trientibus hora,
quid, modo quae nostris opprobria nexerit armis,
Lampeties Ithacis veribus mugisse iuvencos
nunc violas tondere manu, nunc mixta referre
at nostra ingenti vadit circumdata turba,
inde Cithaeronis timido pede currit in arces.
aut humer ignotae cumulis vallatus harenae:
candida laxatis onerato colla corymbis
Nirea non facies, non vis exemit Achillem,
nec flenti dominae patefiant nocte fenestrae:
aut certe tabulae capient mea lumina pictae,
non hic Andromedae resonant pro matre catenae,
30
qualemcumque Parim vix sua nosset humus.
30
fictilis et calami, Pan Tegeaee, tui;
30
Eurus, et in nubes unde perennis aqua;
30
cinctaque funesto lanea vitta toro.
30
hoc de me sat erit si modo matris erit.'
30
Tynaridi poterat gaudia ferre suae:
30
velorum plenos subtrahis ipse sinus.
30
noctis et instituet sacra ministra Venus,
30
et, famulos inter femina trita suos,
30
(paverat hos Phoebo filia Lampetie),
30
lilia vimineos lucida per calathos,
30
nec digitum angustast inseruisse via;
30
nox erat, et sparso triste cubile gelu.
30
non iuvat in media nomen habere via.
30
cinget Bassaricas Lydia mitra comas,
30
Croesum aut, Pactoli quas parit umor, opes.
30
semper amet, fructu semper amoris egens.
30
sive ebore exactae, seu magis aere, manus.
30
nec tremis Ausonias, Phoebe fugate, dapes,
exiguo sermone fores nunc, Ilion, et tu
et Veneris dominae volucres, mea turba, columbae
sit ventura dies mundi quae subruat arces,
si non vana canunt mea somnia, Lygdame, testor,
subtrahit haec fantem torta vertigine fluctus;
dum vincunt Danai, dum restat barbarus Hector,
crede mihi, magnos aequabunt ista Camillos
annua solvamus thalamo sollemnia nostro,
coniugii obsceni pretium Romana poposcit
et thalamum Aeaeae flentis fugisse puellae,
et portare suis vestitas frondibus uvas
nec quae sit facies nec quae sint verba rogandi
saepe vago Asopi sonitu permota fluentis
levis odorato cervix manabit olivo,
at tibi nauta, pias hominum quo traicit umbras,
et spatia annorum et longa intervalla profundi
nec cuiquam absentes arserunt in caput ignes
§3.22.32–3.11.72
Troia bis Oetaei numine capta dei.
§3.22.32–3.11.72
tingunt Gorgoneo punica rostra lacu;
§3.22.32–3.11.72
purpureus pluvias cur bibit arcus aquas,
§3.22.32–3.11.72
poena erit ante meos sera sed ampla pedes;
§3.22.32–3.11.72
ultima quae Paeto voxque diesque fuit.
§3.22.32–3.11.72
ille Helenae in gremio maxima bella gerit.
§3.22.32–3.11.72
iudicia, et venies tu quoque in ora virum.
§3.22.32–3.11.72
natalisque tui sic peragamus iter.
§3.22.32–3.11.72
moenia et addictos in sua regna Patres?
§3.22.32–3.11.72
totque hiemis noctes totque natasse dies,
§3.22.32–3.11.72
aut variam plumae versicoloris avem.
§3.22.32–3.11.72
invenias: caecum versat amator iter.
§3.22.32–3.11.72
credebat dominae pone venire pedes.
§3.22.32–3.11.72
et feries nudos veste fluente pedes.
§3.22.32–3.11.72
huc animae portet corpus inane tuae:
§3.22.32–3.11.72
lenibunt tacito vulnera nostra sinu:
§3.22.32–3.11.72
exitium nato matre movente suo;
nec non ille tui casus memorator Homerus
diversaeque novem sortitae iura Puellae
aut cur Perrhaebi tremuere cacumina Pindi,
putris et in vacuo texetur aranea lecto:
Paete, quid aetatem numeras? quid cara natanti
aut tecum aut pro te mihi cum rivalibus arma
non ego velifera tumidum mare findo carina:
noxia Alexandria, dolis aptissima tellus,
nigrantisque domos animarum intrasse silentum,
his tum blanditiis furtiva per antra puellae
quod si iura fores pugnasque imitata Laconum,
et durum Zethum et lacrimis Amphiona mollem
mollia Dircaeae pulsabunt tympana Thebae,
qua Siculae victor telluris Claudius et qua
seu moriar, fato, non turpi fractus amore;
Penthea non saevae venantur in arbore Bacchae,
posteritate suum crescere sensit opus;
exercent teneras in sua dona manus:
solis et atratis luxerit orbis equis,
noctibus illorum dormiet ipsa Venus.'
mater in ore tibist? non habet unda deos.
semper erunt: in te pax mihi nulla placet.
tota sub exiguo flumine nostra morast.
et totiens nostro Memphi cruenta malo,
Sirenum surdo remige adisse lacus,
oscula silvicolis empta dedere viris.
carior hoc esses tu mihi, Roma, bono.
expertast stabulis mater abacta suis.
capripedes calamo Panes hiante canent,
Caesar, ab humana cessit in astra via.
atque erit illa mihi mortis honesta dies.
nec solvit Danaas subdita cerva rates;
35
meque inter seros laudabit Roma nepotes:
35
haec hederas legit in thyrsos, haec carmina nervis
35
cur serus versare boves et plaustra Bootes,
35
quae tibi si veris animis est questa puella,
35
et mater non iusta piae dare debita terrae
35
gaude, quod nullast aeque formosa: doleres,
35
non flebo in cineres arcem sedisse paternos
35
tris ubi Pompeio detraxit harena triumphos—
35
et veteres arcus leto renovasse procorum,
35
hinnulei pellis stratos operibat amantes,
35
ac veluti, magnos cum ponunt aequora motus,
35
vertice turrigero iuxta dea magna Cybebe
35
cornua nec valuit curvare in paelice Iuno
illum post cineres auguror ipse diem.
aptat, at illa manu texit utraque rosam.
Pleiadum spisso cur coit igne chorus,
hac eadem rursus, Lygdame, curre via,
nec pote cognatos inter humare rogos,
si qua foret: nunc sis iure superba licet.
Cadmi, nec semper proelia clade pari;
tollet nulla dies hanc tibi, Roma, notam.
errorisque sui sic statuisse modum.
altaque nativo creverat herba toro,
Eurus et adversus desinit ire Noto,
tundet ad Idaeos cymbala rauca choros.
aut faciem turpi dedecorare bove;
ne mea contempto lapis indicet ossa sepulcro
e quarum numero me contigit una dearum
curve suos fines altum non exeat aequor,
et mea cum multis lacrimis mandata reporta,
sed tua nunc volucres astant super ossa marinae,
at tibi, qui nostro nexisti retia lecto,
nec referam Scaeas et Pergama, Apollinis arces,
issent Phlegraeo melius tibi funera campo,
nec frustra, quia casta domi persederat uxor.
pinus et incumbens laetas circumdabat umbras;
litore sollicito sonitus rarescit harenae,
ante fores templi, cratere antistes et auro
provisumst Lycio vota probante deo.
(ut reor a facie, Calliopea fuit):
plenus et in partes quattuor annus eat;
iram, non fraudes esse in amore meo,
nunc tibi pro tumulo Carpathium omne marest.
sit socer aeternum nec sine matre domus!
et Danaum decimo vere redisse rates,
vel tua si socero colla daturus eras.
vincit Penelopes Aelia Galla fidem.
nec fuerat nudas poena videre deas.
sic cadit inflexo lapsa puella genu.
libatum fundens in tua sacra merum,
arboreasque cruces Sinis, et non hospita Grais
'contentus niveis semper vectabere cycnis,
sub terris sint iura deum et tormenta reorum,
me quoque consimili impositum torquerier igni:
infelix Aquilo, raptae timor Orithyiae,
cui nunc si qua datast furandae copia noctis,
moenia cum Graio Neptunia pressit aratro
scilicet incesti meretrix regina Canopi,
corniger Arcadii vacuam pastoris in aulam
sera, tamen pietas: natis est cognitus error.
haec ego non humili referam memoranda coturno,
saxa, et curtatas in fera fata trabes.
40
nec te fortis equi ducet ad arma sonus.
40
num rota, num scopuli, num sitis inter aquas,
40
iurabo bis sex integer esse dies.
40
quae spolia ex illo tanta fuere tibi?
40
offensa illa mihi, non tibi amica, dedit.
40
victor Palladiae ligneus artis equus.
40
una Philippeo sanguine adusta nota,
40
dux aries saturas ipse reduxit oves;
40
digne Iovis natos qui tueare senex,
40
qualis Pindarico spiritus ore tonat:
40
haec tibi, Tulle, parens, haec est pulcherrima sedes,
nil tibi sit rauco praeconia classica cornu
aut Alcmaeoniae furiae aut ieiunia Phinei,
quod mihi si e tanto felix concordia bello
aut quidnam fracta gaudes, Neptune, carina?
inter Callimachi sat erit placuisse libellos
ausa Iovi nostro latrantem opponere Anubim,
dique deaeque omnes, quibus est tutela per agros,
tu reddis pueris matrem; puerique trahendam
tu modo servitio vacuum me siste superbo,
hic tibi pro digna gente petendus honos,
flare, nec Aonium tingere Marte nemus;
Tisiphones atro si furit angue caput,
exstiterit, per me, Lygdame, liber eris.
portabat sanctos alveus ille viros.
et cecinisse modis, Coe+ poeta, tuis.
et Tiberim Nili cogere ferre minas,
praebebant vestri verba benigna foci:
vinxerunt Dircen sub trucis ora bovis.
atque hoc sollicitum vince sopore caput.
hic tibi ad eloquium cives, hic ampla nepotum
aut quibus in campis Mariano proelia signo
num tribus infernum custodit faucibus antrum
o centum aequoreae Nereo genitore puellae,
haec urant pueros, haec urant scripta puellas
Romanamque tubam crepitanti pellere sistro,
'et leporem, quicumque venis, venaberis, hospes,
Antiope, cognosce Iovem: tibi gloria Dirce
spes et venturae coniugis aptus amor.
stent et Teutonicas Roma refringat opes,
Cerberus, et Tityo iugera pauca novem,
et tu, materno tacta dolore, Theti;
meque deum clament et mihi sacra ferant!
baridos et contis rostra Liburna sequi,
et si forte meo tramite quaeris avem:
ducitur in multis mortem habitura locis.
45
barbarus aut Suebo perfusus sanguine Rhenus
45
an ficta in miseras descendit fabula gentes,
45
vos decuit lasso supponere bracchia mento:
45
te duce vel Iovis arma canam caeloque minantem
45
foedaque Tarpeio conopia tendere saxo,
45
et me Pana tibi comitem de rupe vocato,
45
prata cruentantur Zethi, victorque canebat
saucia maerenti corpora vectet aqua.
et timor haud ultra quam rogus esse potest.
non poterat vestras ille gravare manus.
Coeum et Phlegraeis Eurymedonta iugis;
iura dare et statuas inter et arma Mari!
sive petes calamo praemia, sive cane.'
paeana Amphion rupe, Aracynthe, tua.
quippe coronatos alienum ad limen amantes
exitus hic vitae superet mihi: vos, quibus arma
reddite corpus, aquae! positast in gurgite vita;
eductosque pares silvestri ex ubere reges,
quid nunc Tarquinii fractas iuvat esse secures,
at nunc desertis cessant sacraria lucis:
nocturnaeque canes ebria signa morae,
grata magis, Crassi signa referte domum.
Paetum sponte tua, vilis harena, tegas;
ordiar et caeso moenia firma Remo,
nomine quem simili vita superba notat,
aurum omnes victa iam pietate colunt.
ut per te clausas sciat excantare puellas,
et quotiens Paeti transibit nauta sepulcrum,
celsaque Romanis decerpta palatia tauris,
si mulier patienda fuit? cane, Roma, triumphum
auro pulsa fides, auro venalia iura,
50
qui volet austeros arte ferire viros.'
50
dicat 'et audaci tu timor esse potes.'
50
crescet et ingenium sub tua iussa meum;
50
et longum Augusto salva precare diem!
50
aurum lex sequitur, mox sine lege pudor.
talia Calliope, lymphisque a fonte petitis
ite, rates curvate et leti texite causas:
prosequar et currus utroque ab litore ovantis,
fugisti tamen in timidi vaga flumina Nili:
torrida sacrilegum testantur limina Brennum,
ora Philitea nostra rigavit aqua.
ista per humanas mors venit acta manus.
Parthorum astutae tela remissa fugae,
accepere tuae Romula vincla manus.
dum petit intonsi Pythia regna dei:
terra parum fuerat fatis, adiecimus undas:
claustraque Pelusi Romano subruta ferro,
bracchia spectasti sacris admorsa colubris,
at mox laurigero concussus vertice diras
fortunae miseras auximus arte vias.
Antonique gravis in sua fata manus.
et trahere occultum membra soporis iter.
Gallica Parnasus sparsit in arma nives.
55
ancora te teneat, quem non tenuere penates?
55
mollia tu coeptae fautor cape lora iuventae,
55
'Non hoc, Roma, fui tanto tibi cive verenda!'
55
te scelus accepto Thracis Polymestoris auro
quid meritum dicas, cui sua terra parumst?
dexteraque immissis da mihi signa rotis.
dixit et assiduo lingua sepulta mero.
nutrit in hospitio non, Polydore, pio.
ventorumst, quodcumque paras: haud ulla carina
hoc mihi, Maecenas, laudis concedis, et a test
septem urbs alta iugis, toto quae praesidet orbi,
tu quoque ut auratos gereres, Eriphyla, lacertos,
consenuit, fallit portus et ipse fidem.
quod ferar in partis ipse fuisse tuas.
non humana deicienda manu.
delapsis nusquamst Amphiarau+s equis.
nam tibi nocturnis ad saxa ligata procellis
haec di condiderunt, haec di quoque moenia servant:
proloquar (atque utinam patriae sim verus haruspex!):
60
omnia detrito vincula fune cadunt.
60
vix timeat salvo Caesare Roma Iovem.
60
frangitur ipsa suis Roma superba bonis.
sunt Agamemnonias testantia litora curas,
nunc ubi Scipiadae classes, ubi signa Camilli,
certa loquor, sed nulla fides; neque vilia quondam
quae notat Argynni poena Athamantiadae.
aut modo Pompeia, Bospore, capta manu?
verax Pergameis maenas habenda mali:
hoc iuvene amisso classem non solvit Atrides,
Hannibalis spolia et victi monumenta Syphacis,
sola Parim Phrygiae fatum componere, sola
pro qua mactatast Iphigenia mora.
et Pyrrhi ad nostros gloria fracta pedes?
fallacem Troiae serpere dixit equum.
65
natura insidians pontum substravit avaris:
65
Curtius expletis statuit monumenta lacunis,
65
ille furor patriae fuit utilis, ille parenti:
ut tibi succedat, vix semel esse potest.
admisso Decius proelia rupit equo,
expertast veros irrita lingua deos.
saxa triumphalis fregere Capherea puppes,
Coclitis abscissos testatur semita pontes,
naufraga cum vasto Graecia tracta salost.
est cui cognomen corvus habere dedit:
paulatim socium iacturam flevit Ulixes,
Leucadius versas acies memorabit Apollo:
70
in mare cui soliti non valuere doli.
70
tanti operis bellum sustulit una dies.
at tu, saeve Aquilo, numquam mea vela videbis:
at tu, sive petes portus seu, navita, linques,
ante fores dominae condar oportet iners.
Caesaris in toto sis memor Ionio.
Tap any Latin word to look it up