Ὀδυσσεύς
Κύκλωψ, ἄκουσον· ὡς ἐγὼ τοῦ Βακχίου
520
τούτου τρίβων εἴμ’, ὃν πιεῖν ἔδωκά σοι.
Κύκλωψ
ὁ Βάκχιος δὲ τίς θεὸς νομίζεται;
Ὀδυσσεύς
μέγιστος ἀνθρώποισιν ἐς τέρψιν βίου.
Κύκλωψ
ἐρυγγάνω γοῦν αὐτὸν ἡδέως ἐγώ.
Ὀδυσσεύς
τοιόσδ’ ὁ δαίμων· οὐδένα βλάπτει βροτῶν.
Κύκλωψ
525
θεὸς δ’ ἐν ἀσκῷ πῶς γέγηθ’ οἴκους ἔχων;
Ὀδυσσεύς
ὅπου τιθῇ τις, ἐνθάδ’ ἐστὶν εὐπετής.
Κύκλωψ
οὐ τοὺς θεοὺς χρὴ σῶμ’ ἔχειν ἐν δέρμασιν.
Ὀδυσσεύς
τί δ’, εἴ σε τέρπει γ’; ἢ τὸ δέρμα σοι πικρόν;
Κύκλωψ
μισῶ τὸν ἀσκόν· τὸ δὲ ποτὸν φιλῶ τόδε.
Ὀδυσσεύς
530
μένων νυν αὐτοῦ πῖνε κεὐθύμει, Κύκλωψ.
Κύκλωψ
οὐ χρή μ’ ἀδελφοῖς τοῦδε προσδοῦναι ποτοῦ;
Ὀδυσσεύς
ἔχων γὰρ αὐτὸς τιμιώτερος φανῇ.
Κύκλωψ
διδοὺς δὲ τοῖς φίλοισι χρησιμώτερος.
Ὀδυσσεύς
πυγμὰς ὁ κῶμος λοίδορόν τ’ ἔριν φιλεῖ.
Κύκλωψ
535
μεθύω μέν, ἔμπας δ’ οὔτις ἂν ψαύσειέ μου.
Ὀδυσσεύς
ὦ τᾶν, πεπωκότ’ ἐν δόμοισι χρὴ μένειν.
Κύκλωψ
ἠλίθιος ὅστις μὴ πιὼν κῶμον φιλεῖ.
Ὀδυσσεύς
ὃς δ’ ἂν μεθυσθείς γ’ ἐν δόμοις μείνῃ, σοφός.
Κύκλωψ
τί δρῶμεν, ὦ Σιληνέ; σοὶ μένειν δοκεῖ;
Σιληνός
540
δοκεῖ. τί γὰρ δεῖ συμποτῶν ἄλλων, Κύκλωψ;
Κύκλωψ
καὶ μὴν λαχνῶδές τ’ οὖδας ἀνθηρᾶς χλόης . . . .
Σιληνός
καὶ πρός γε θάλπος ἡλίου πίνειν καλόν.
κλίθητί νύν μοι πλευρὰ θεὶς ἐπὶ χθονός.
Κύκλωψ
ἰδού.
545
τί δῆτα τὸν κρατῆρ’ ὄπισθέ μου τίθης;
Σιληνός
ὡς μὴ παριών τις καταβάλῃ.
πίνειν μὲν οὖν
Κύκλωψ
κλέπτων σὺ βούλῃ· κάτθες αὐτὸν ἐς μέσον.
σὺ δ’, ὦ ξέν’, εἰπὲ τοὔνομ’ ὅ τι σε χρὴ καλεῖν.
Ὀδυσσεύς
Οὖτιν· χάριν δὲ τίνα λαβών σ’ ἐπαινέσω;
Κύκλωψ
550
πάντων σ’ ἑταίρων ὕστερον θοινάσομαι.
Σιληνός
καλόν γε τὸ γέρας τῷ ξένῳ δίδως, Κύκλωψ.
Κύκλωψ
οὗτος, τί δρᾷς; τὸν οἶνον ἐκπίνεις λάθρᾳ;
Σιληνός
οὔκ, ἀλλ’ ἔμ’ οὗτος ἔκυσεν, ὅτι καλὸν βλέπω.
Κύκλωψ
κλαύσῃ, φιλῶν τὸν οἶνον οὐ φιλοῦντά σε.
Σιληνός
555
ναὶ μὰ Δί’, ἐπεί μού φησ’ ἐρᾶν ὄντος καλοῦ.
Κύκλωψ
ἔγχει, πλέων δὲ τὸν σκύφον. δίδου μόνον.
Σιληνός
πῶς οὖν κέκραται; φέρε διασκεψώμεθα.
Κύκλωψ
ἀπολεῖς· δὸς οὕτως.
ναὶ μὰ Δί’ οὐ πρὶν ἄν γέ σε
Σιληνός
στέφανον ἴδω λαβόντα γεύσωμαί τ’ ἔτι . . .
Κύκλωψ
560
ὦ οἰνοχόος ἄδικος.
560
οὐ μὰ Δί’, ἀλλ’ ὦ οἶνος γλυκύς.
Σιληνός
ἀπομυκτέον δέ σοί ἐστιν ὡς λήψῃ πιεῖν.
Κύκλωψ
ἰδού, καθαρὸν τὸ χεῖλος αἱ τρίχες τέ μου.
Σιληνός
θές νυν τὸν ἀγκῶν’ εὐρύθμως, κᾆτ’ ἔκπιε,
ὥσπερ μ’ ὁρᾷς πίνοντα—χὥσπερ οὐκ ἐμέ.
Κύκλωψ
565
ἆ ἆ, τί δράσεις;
565
ἡδέως ἠμύστισα.
λάβ’, ὦ ξέν’, αὐτὸς οἰνοχόος τέ μοι γενοῦ.
Ὀδυσσεύς
γιγνώσκεται γοῦν ἡ ἄμπελος τἠμῇ χερί.
Κύκλωψ
φέρ’ ἔγχεόν νυν.
ἐγχέω, σίγα μόνον.
χαλεπὸν τόδ’ εἶπας, ὅστις ἂν πίνῃ πολύν.
Ὀδυσσεύς
570
ἰδοὺ λαβὼν ἔκπιθι καὶ μηδὲν λίπῃς.
συνεκθανεῖν δὲ σπῶντα χρὴ τῷ πώματι.
Κύκλωψ
παπαῖ, σοφόν γε τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου.
Ὀδυσσεύς
κἂν μὲν σπάσῃς γε δαιτὶ πρὸς πολλῇ πολύν,
τέγξας ἄδιψον νηδύν, εἰς ὕπνον βαλεῖ,
575
ἢν δ’ ἐλλίπῃς τι, ξηρανεῖ σ’ ὁ Βάκχιος.
Κύκλωψ
ἰοὺ ἰού,
ὡς ἐξένευσα μόγις· ἄκρατος ἡ χάρις.
ὁ δ’ οὐρανός μοι συμμεμιγμένος δοκεῖ
τῇ γῇ φέρεσθαι, τοῦ Διός τε τὸν θρόνον
580
λεύσσω, τὸ πᾶν τε δαιμόνων ἁγνὸν σέβας.
—οὐκ ἂν φιλήσαιμ’·—αἱ Χάριτες πειρῶσί με.—
ἅλις Γανυμήδην τόνδ’ ἔχων ἀναπαύσομαι.
κάλλιστα, νὴ τὰς Χάριτας. —ἥδομαι δέ πως
τοῖς παιδικοῖσι μᾶλλον ἢ τοῖς θήλεσιν.
Σιληνός
585
ἐγὼ γὰρ ὁ Διός εἰμι Γανυμήδης, Κύκλωψ;
Κύκλωψ
ναὶ μὰ Δί’, ὃν ἁρπάζω γ’ ἐγὼ ’κ τοῦ Δαρδάνου.
Σιληνός
ἀπόλωλα, παῖδες· σχέτλια πείσομαι κακά.
Κύκλωψ
μέμφῃ τὸν ἐραστὴν κἀντρυφᾷς πεπωκότι;
Σιληνός
οἴμοι· πικρότατον οἶνον ὄψομαι τάχα.
Ὀδυσσεύς
590
ἄγε δή, Διονύσου παῖδες, εὐγενῆ τέκνα,
ἔνδον μὲν ἁνήρ· τῷ δ’ ὕπνῳ παρειμένος
τάχ’ ἐξ ἀναιδοῦς φάρυγος ὠθήσει κρέα.
δαλὸς δ’ ἔσωθεν αὐλίων ὠθεῖ καπνὸν
παρευτρέπισται· κοὐδὲν ἄλλο πλὴν πυροῦν
595
Κύκλωπος ὄψιν· ἀλλ’ ὅπως ἀνὴρ ἔσῃ.
Χορός
πέτρας τὸ λῆμα κἀδάμαντος ἕξομεν.
χώρει δ’ ἐς οἴκους, πρίν τι τὸν πατέρα παθεῖν
ἀπάλαμνον· ὥς σοι τἀνθάδ’ ἐστὶν εὐτρεπῆ.
Ὀδυσσεύς
Ἥφαιστ’, ἄναξ Αἰτναῖε, γείτονος κακοῦ
600
λαμπρὸν πυρώσας ὄμμ’ ἀπαλλάχθηθ’ ἅπαξ,
σύ τ’, ὦ μελαίνης Νυκτὸς ἐκπαίδευμ’, Ὕπνε,
ἄκρατος ἐλθὲ θηρὶ τῷ θεοστυγεῖ,
καὶ μὴ ’πὶ καλλίστοισι Τρωικοῖς πόνοις
αὐτόν τε ναύτας τ’ ἀπολέσητ’ Ὀδυσσέα
605
ὑπ’ ἀνδρός, ᾧ θεῶν οὐδὲν ἢ βροτῶν μέλει.
ἢ τὴν τύχην μὲν δαίμον’ ἡγεῖσθαι χρεών,
τὰ δαιμόνων δὲ τῆς τύχης ἐλάσσονα.
Χορός
λήψεται τὸν τράχηλον
ἐντόνως ὁ καρκίνος
610
τοῦ ξενοδαιτυμόνος· πυρὶ γὰρ τάχα
φωσφόρους ὀλεῖ κόρας.
ἤδη
δαλὸς ἠνθρακωμένος
615
κρύπτεται ἐς σποδιάν, δρυὸς ἄσπετον
ἔρνος· ἀλλ’ ἴτω Μάρων·
πρασσέτω·
μαινομένου ’ξελέτω βλέφαρον Κύ-
κλωπος, ὡς πίῃ κακῶς.
κἀγὼ
620
τὸν φιλοκισσοφόρον Βρόμιον πο-
θεινὸν εἰσιδεῖν θέλω,
Κύκλω-
πος λιπὼν ἐρημίαν·
ἆρ’ ἐς τοσόνδ’ ἀφίξομαι;
Ὀδυσσεύς
σιγᾶτε πρὸς θεῶν, θῆρες, ἡσυχάζετε,
625
συνθέντες ἄρθρα στόματος· οὐδὲ πνεῖν ἐῶ,
οὐ σκαρδαμύσσειν οὐδὲ χρέμπτεσθαί τινα,
ὡς μὴ ’ξεγερθῇ τὸ κακόν, ἔστ’ ἂν ὄμματος
ὄψις Κύκλωπος ἐξαμιλληθῇ πυρί.
Χορός
σιγῶμεν ἐγκάψαντες αἰθέρα γνάθοις.
Ὀδυσσεύς
630
ἄγε νυν ὅπως ἅψεσθε τοῦ δαλοῦ χεροῖν
ἔσω μολόντες· διάπυρος δ’ ἐστὶν καλῶς.
Χορός
οὐκοῦν σὺ τάξεις οὕστινας πρώτους χρεὼν
καυτὸν μοχλὸν λαβόντας ἐκκάειν τὸ φῶς
Κύκλωπος, ὡς ἂν τῆς τύχης κοινώμεθα;
Χορός Α
635
ἡμεῖς μέν ἐσμεν μακροτέρω πρὸ τῶν θυρῶν
ἑστῶτες ὠθεῖν ἐς τὸν ὀφθαλμὸν τὸ πῦρ.
Χορός Β
ἡμεῖς δὲ χωλοί γ’ ἀρτίως γεγενήμεθα.
Χορός Γ
ταὐτὸν πεπόνθατ’ ἆρ’ ἐμοί· τοὺς γὰρ πόδας
ἑστῶτες ἐσπάσθημεν οὐκ οἶδ’ ἐξ ὅτου.
Ὀδυσσεύς
640
ἑστῶτες ἐσπάσθητε;
640
καὶ τά γ’ ὄμματα
Χορός Δ
μέστ’ ἐστὶν ἡμῖν κόνεος ἢ τέφρας ποθέν.
Ὀδυσσεύς
ἄνδρες πονηροὶ κοὐδὲν οἵδε σύμμαχοι.
Χορός
ὁτιὴ τὸ νῶτον τὴν ῥάχιν τ’ οἰκτίρομεν
καὶ τοὺς ὀδόντας ἐκβαλεῖν οὐ βούλομαι
645
τυπτόμενος, αὕτη γίγνεται πονηρία;
ἀλλ’ οἶδ’ ἐπῳδὴν Ὀρφέως ἀγαθὴν πάνυ,
ὡς αὐτόματον τὸν δαλὸν ἐς τὸ κρανίον
στείχονθ’ ὑφάπτειν τὸν μονῶπα παῖδα γῆς.
Ὀδυσσεύς
πάλαι μὲν ᾔδη σ’ ὄντα τοιοῦτον φύσει,
650
νῦν δ’ οἶδ’ ἄμεινον. τοῖσι δ’ οἰκείοις φίλοις
χρῆσθαί μ’ ἀνάγκη. χειρὶ δ’ εἰ μηδὲν σθένεις,
ἀλλ’ οὖν ἐπεγκέλευέ γ’, ὡς εὐψυχίαν
φίλων κελευσμοῖς τοῖσι σοῖς κτησώμεθα.
Χορός
δράσω τάδ’. ἐν τῷ Καρὶ κινδυνεύσομεν.
655
κελευσμάτων δ’ ἕκατι τυφέσθω Κύκλωψ.
ἰὼ ἰώ· γενναιότατ’ ὠ-
θεῖτε σπεύδετ’. ἐκκαίετε τὰν ὀφρὺν
θηρὸς τοῦ ξενοδαίτα
τυφέτω, καιέτω
660
τὸν Αἴτνας μηλονόμον.
τόρνευ’, ἕλκε, μή σ’ ἐξοδυνηθεὶς
δράσῃ τι μάταιον.
Κύκλωψ
ὤμοι, κατηνθρακώμεθ’ ὀφθαλμοῦ σέλας.
Χορός
καλός γ’ ὁ παιάν· μέλπε μοι τόνδ’, ὦ Κύκλωψ.
Κύκλωψ
665
ὤμοι μάλ’, ὡς ὑβρίσμεθ’, ὡς ὀλώλαμεν.
ἀλλ’ οὔτι μὴ φύγητε τῆσδ’ ἔξω πέτρας
χαίροντες, οὐδὲν ὄντες· ἐν πύλαισι γὰρ
σταθεὶς φάραγγος τάσδ’ ἐναρμόσω χέρας.
Χορός
τί χρῆμ’ ἀυτεῖς, ὦ Κύκλωψ;
ἀπωλόμην.
670
αἰσχρός γε φαίνῃ.
670
κἀπὶ τοῖσδέ γ’ ἄθλιος.
μεθύων κατέπεσες ἐς μέσους τοὺς ἄνθρακας;
Κύκλωψ
Οὖτίς μ’ ἀπώλεσ’.
οὐκ ἄρ’ οὐδεὶς ἠδίκει.
Οὖτίς με τυφλοῖ βλέφαρον.
οὐκ ἄρ’ εἶ τυφλός.
ὡς δὴ σύ—
καὶ πῶς σ’ οὔτις ἂν θείη τυφλόν;
675
σκώπτεις. ὁ δ’ Οὖτις ποῦ ’στιν;
675
οὐδαμοῦ, Κύκλωψ.
ὁ ξένος, ἵν’ ὀρθῶς ἐκμάθῃς, μ’ ἀπώλεσεν,
ὁ μιαρός, ὅς μοι δοὺς τὸ πῶμα κατέκλυσεν.
Χορός
δεινὸς γὰρ οἷνος καὶ παλαίεσθαι βαρύς.
Κύκλωψ
πρὸς θεῶν, πεφεύγασ’ ἢ μένουσ’ ἔσω δόμων;
Χορός
680
οὗτοι σιωπῇ τὴν πέτραν ἐπήλυγα
λαβόντες ἑστήκασι.
ποτέρας τῆς χερός;
ἐν δεξιᾷ σου.
ποῦ;
πρὸς αὐτῇ τῇ πέτρᾳ.
ἔχεις;
κακόν γε πρὸς κακῷ· τὸ κρανίον
Κύκλωψ
παίσας κατέαγα.
καί σε διαφεύγουσί γε.
685
οὐ τῇδ’· ἐπεὶ τῇδ’ εἶπας;
685
οὔ· ταύτῃ λέγω.
πῇ γάρ;
περιάγου, κεῖσε, πρὸς τἀριστερά.
οἴμοι γελῶμαι· κερτομεῖτέ μ’ ἐν κακοῖς.
Χορός
ἀλλ’ οὐκέτ’, ἀλλὰ πρόσθεν οὗτός ἐστί σου.
Κύκλωψ
ὦ παγκάκιστε, ποῦ ποτ’ εἶ;
τηλοῦ σέθεν
Ὀδυσσεύς
690
φυλακαῖσι φρουρῶ σῶμ’ Ὀδυσσέως τόδε.
Κύκλωψ
πῶς εἶπας; ὄνομα μεταβαλὼν καινὸν λέγεις.
Ὀδυσσεύς
ὅπερ γ’ ὁ φύσας ὠνόμαζ’ Ὀδυσσέα.
δώσειν δ’ ἔμελλες ἀνοσίου δαιτὸς δίκας·
κακῶς γὰρ ἂν Τροίαν γε διεπυρωσάμην
695
εἰ μή σ’ ἑταίρων φόνον ἐτιμωρησάμην.
Κύκλωψ
αἰαῖ· παλαιὸς χρησμὸς ἐκπεραίνεται.
τυφλὴν γὰρ ὄψιν ἐκ σέθεν σχήσειν μ’ ἔφη
Τροίας ἀφορμηθέντος. ἀλλὰ καὶ σέ τοι
δίκας ὑφέξειν ἀντὶ τῶνδ’ ἐθέσπισεν,
700
πολὺν θαλάσσῃ χρόνον ἐναιωρούμενον.
Ὀδυσσεύς
κλαίειν σ’ ἄνωγα· καὶ δέδραχ’ ὅπερ λέγεις.
ἐγὼ δ’ ἐπ’ ἀκτὰς εἶμι καὶ νεὼς σκάφος
ἥσω ’πὶ πόντον Σικελὸν ἔς τ’ ἐμὴν πάτραν.
Κύκλωψ
οὐ δῆτ’, ἐπεί σε τῆσδ’ ἀπορρήξας πέτρας
705
αὐτοῖσι συνναύταισι συντρίψω βαλών.
ἄνω δ’ ἐπ’ ὄχθον εἶμι, καίπερ ὢν τυφλός,
δι’ ἀμφιτρῆτος τῆσδε προσβαίνων ποδί.
Χορός
ἡμεῖς δὲ συνναῦταί γε τοῦδ’ Ὀδυσσέως
ὄντες τὸ λοιπὸν Βακχίῳ δουλεύσομεν.
Tap any Greek word to look it up