ὦ παῖ, παῖ δυστανοτάτας
Ἠλέκτρα ματρός, τίνʼ ἀεὶ
τάκεις ὧδʼ ἀκόρεστον οἰμωγὰν
τὸν πάλαι ἐκ δολερᾶς ἀθεώτατα
125
ματρὸς ἁλόντʼ ἀπάταις Ἀγαμέμνονα
κακᾷ τε χειρὶ πρόδοτον; ὡς ὁ τάδε πορὼν
ὄλοιτʼ, εἴ μοι θέμις τάδʼ αὐδᾶν.
ὦ γενέθλα γενναίων,
130
ἥκετʼ ἐμῶν καμάτων παραμύθιον.
οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδʼ, οὔ τί με
φυγγάνει, οὐδʼ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε,
μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρʼ ἄθλιον.
ἀλλʼ ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν,
135
ἐᾶτέ μʼ ὧδʼ ἀλύειν,
αἰαῖ, ἱκνοῦμαι.
ἀλλʼ οὔτοι τόν γʼ ἐξ Ἀΐδα
παγκοίνου λίμνας πατέρʼ ἀν-
στάσεις οὔτε γόοισιν οὔτʼ εὐχαῖς.
140
ἀλλʼ ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπʼ ἀμήχανον
ἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι,
ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν.
τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;
νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς
145
οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.
ἀλλʼ ἐμέ γʼ ἁ στονόεσσʼ ἄραρεν φρένας,
ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται,
ὄρνις ἀτυζομένα, Διὸς ἄγγελος.
150
ἰὼ παντλάμων Νιόβα, σὲ δʼ ἔγωγε νέμω θεόν,
ἅτʼ ἐν τάφῳ πετραίῳ
αἰεὶ δακρύεις.
οὔτοι σοὶ μούνᾳ, τέκνον,
155
ἄχος ἐφάνη βροτῶν,
πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά,
οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος,
οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα,
κρυπτᾷ τʼ ἀχέων ἐν ἥβᾳ,
160
ὄλβιος, ὃν ἁ κλεινὰ
γᾶ ποτε Μυκηναίων
δέξεται εὐπατρίδαν, Διὸς εὔφρονι
βήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν.
ὅν γʼ ἐγὼ ἀκάματα προσμένουσʼ, ἄτεκνος,
165
τάλαινʼ, ἀνύμφευτος αἰὲν οἰχνῶ,
δάκρυσι μυδαλέα, τὸν ἀνήνυτον
οἶτον ἔχουσα κακῶν· ὁ δὲ λάθεται
ὧν τʼ ἔπαθʼ ὧν τʼ ἐδάη. τί γὰρ οὐκ ἐμοὶ
170
ἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον;
ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ,
ποθῶν δʼ οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι.
θάρσει μοι, θάρσει, τέκνον.
175
ἔτι μέγας οὐρανῷ
Ζεύς, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει·
ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσα
μήθʼ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτʼ ἐπιλάθου·
χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός.
180
οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσαν
βούνομον ἔχων ἀκτὰν
παῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροπος
οὔθʼ ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων.
185
ἀλλʼ ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδη
βίοτος ἀνέλπιστος, οὐδʼ ἔτʼ ἀρκῶ·
ἅτις ἄνευ τεκέων κατατάκομαι,
ἇς φίλος οὔτις ἀνὴρ ὑπερίσταται,
ἀλλʼ ἁπερεί τις ἔποικος ἀναξία
190
οἰκονομῶ θαλάμους πατρός, ὧδε μὲν
ἀεικεῖ σὺν στολᾷ,
κεναῖς δʼ ἀμφίσταμαι τραπέζαις.
οἰκτρὰ μὲν νόστοις αὐδά,
οἰκτρὰ δʼ ἐν κοίταις πατρῴαις
195
ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταία
γενύων ὡρμάθη πλαγά.
δόλος ἦν ὁ φράσας, ἔρος ὁ κτείνας,
δεινὰν δεινῶς προφυτεύσαντες
μορφάν, εἴτʼ οὖν θεὸς εἴτε βροτῶν
200
ἦν ὁ ταῦτα πράσσων.
ὦ πασᾶν κείνα πλέον ἁμέρα
ἐλθοῦσʼ ἐχθίστα δή μοι·
ὦ νύξ, ὦ δείπνων ἀρρήτων
ἔκπαγλʼ ἄχθη,
205
τοὺς ἐμὸς ἴδε πατὴρ
θανάτους αἰκεῖς διδύμαιν χειροῖν,
αἳ τὸν ἐμὸν εἷλον βίον πρόδοτον, αἵ μʼ ἀπώλεσαν·
οἷς θεὸς ὁ μέγας Ὀλύμπιος
210
ποίνιμα πάθεα παθεῖν πόροι,
μηδέ ποτʼ ἀγλαΐας ἀποναίατο
τοιάδʼ ἀνύσαντες ἔργα.
φράζου μὴ πόρσω φωνεῖν.
οὐ γνώμαν ἴσχεις ἐξ οἵων
215
τὰ παρόντʼ οἰκείας εἰς ἄτας
ἐμπίπτεις οὕτως αἰκῶς;
πολὺ γάρ τι κακῶν ὑπερεκτήσω,
σᾷ δυσθύμῳ τίκτουσʼ ἀεὶ
ψυχᾷ πολέμους· τὰ δὲ τοῖς δυνατοῖς
220
οὐκ ἐριστὰ πλάθειν.
δεινοῖς ἠναγκάσθην, δεινοῖς·
ἔξοιδʼ, οὐ λάθει μʼ ὀργά.
ἀλλʼ ἐν γὰρ δεινοῖς οὐ σχήσω
ταύτας ἄτας,
225
ὄφρα με βίος ἔχῃ.
τίνι γάρ ποτʼ ἄν, ὦ φιλία γενέθλα,
πρόσφορον ἀκούσαιμʼ ἔπος, τίνι φρονοῦντι καίρια;
ἄνετέ μʼ ἄνετε, παράγοροι·
τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται,
230
οὐδέ ποτʼ ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαι
ἀνάριθμος ὧδε θρήνων.
Χορός
ἀλλʼ οὖν εὐνοίᾳ γʼ αὐδῶ,
μάτηρ ὡσεί τις πιστά,
235
μὴ τίκτειν σʼ ἄταν ἄταις.
Ἠλέκτρα
καὶ τί μέτρον κακότατος ἔφυ; φέρε,
πῶς ἐπὶ τοῖς φθιμένοις ἀμελεῖν καλόν;
ἐν τίνι τοῦτʼ ἔβλαστʼ ἀνθρώπων;
μήτʼ εἴην ἔντιμος τούτοις
240
μήτʼ, εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ,
ξυνναίοιμʼ εὔκηλος, γονέων
ἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγας
ὀξυτόνων γόων.
245
εἰ γὰρ ὁ μὲν θανὼν γᾶ τε καὶ οὐδὲν ὢν
κείσεται τάλας,
οἱ δὲ μὴ πάλιν
δώσουσʼ ἀντιφόνους δίκας,
ἔρροι τʼ ἂν αἰδὼς
250
ἁπάντων τʼ εὐσέβεια θνατῶν.
Tap any Greek word to look it up