§2.65.1–2.65.4
Etsi me adsiduo defectum cura dolore
§2.65.1–2.65.4
Omnia qui magni dispexit lumina mundi,
§2.65.1–2.65.4
O dulci iucunda viro, iucunda parenti,
§2.65.1–2.65.4
Quod mihi fortuna casuque oppressus acerbo
§2.65.1–2.65.4
non possum reticere, deae, qua me Allius in re
§2.65.1–2.65.4
Noli admirari quare tibi femina nulla,
§2.65.1–2.65.4
Nulli se dicit mulier mea nubere malle
§2.65.1–2.65.4
Si cui iure bono sacer alarum obstitit hircus,
§2.65.1–2.65.4
Dicebas quondam solum te nosse Catullum,
§2.65.1–2.65.4
Desine de quoquam quicquam bene velle mereri
§2.65.1–2.65.4
Gellius audierat patruum obiurgare solere,
§2.65.1–2.65.4
Huc est mens deducta tua, mea Lesbia, culpa,
§2.65.1–2.65.4
Si qua recordanti benefacta priora voluptas
§2.65.1–2.65.4
Rufe mihi frustra ac nequiquam credite amice
§2.65.1–2.65.4
Gallus habet fratres, quorum est lepidissima coniunx
§2.65.1–2.65.4
Lesbius est pulcher: quid ni? quem Lesbia malit
§2.65.1–2.65.4
Quid dicam, Gelli, quare rosea ista labella
§2.65.1–2.65.4
Nemone in tanto potuit populo esse, Iuventi,
§2.65.1–2.65.4
Quinti, si tibi vis oculos debere Catullum
§2.65.1–2.65.4
Lesbia mi praesente viro mala plurima dicit:
§2.65.1–2.65.4
Chommoda dicebat, si quando commode vellet
§2.65.1–2.65.4
Odi et amo. quare id faciam fortasse requiris
§2.65.1–2.65.4
Quintia formosa est multis, mihi candida, longa,
§2.65.1–2.65.4
Nulla potest mulier tantum se dicere amatam
§2.65.1–2.65.4
Quid facit is, Gelli, qui cum matre atque sorore
§2.65.1–2.65.4
Gellius est tenuis: quid ni? cui tam bona mater
§2.65.1–2.65.4
Nascatur magus ex Gelli matrisque nefando
§2.65.1–2.65.4
Non ideo, Gelli, sperabam te mihi fidum
§2.65.1–2.65.4
Lesbia mi dicit semper male nec tacet unquam
§2.65.1–2.65.4
Nil nimium studeo, Caesar, tibi velle placere,
§2.65.1–2.65.4
Mentula moechatur. moechatur mentula certe.
§2.65.1–2.65.4
Zmyrna mei Cinnae nonam post denique messem
§2.65.1–2.65.4
Si quicquam mutis gratum acceptumve sepulcris
§2.65.1–2.65.4
Non (ita me di ament) quicquam referre putavi
§2.65.1–2.65.4
In te, si in quemquam, dici pose, putide Victi,
§2.65.1–2.65.4
Subripui tibi, dum ludis, mellite Iuventi,
§2.65.1–2.65.4
Caelius Aufilenum et Quintius Aufilenam
§2.65.1–2.65.4
Multas per gentes et multa per aequora vectus
§2.65.1–2.65.4
Si quicquam tacito commissum est fido ab amico
§2.65.1–2.65.4
Aut sodes mihi redde decem sestertia, Silo,
§2.65.1–2.65.4
Credis me potuisse meae maledicere vitae,
§2.65.1–2.65.4
Mentula conatur Pipleum scandere montem:
§2.65.1–2.65.4
Cum puero bello praeconem qui videt esse,
§2.65.1–2.65.4
Si cui quid cupido optantique obtigit unquam
§2.65.1–2.65.4
Si, Comini, populi arbitrio tua cana senectus
§2.65.1–2.65.4
Iucundum, mea vita, mihi proponis amorem
§2.65.1–2.65.4
Aufilena, bonae semper laudantur amicae:
§2.65.1–2.65.4
Aufilena, viro contentam vivere solo
§2.65.1–2.65.4
Multus homo est, Naso, neque tecum multus homo est qui
§2.65.1–2.65.4
Consule Pompeio primum duo, Cinna, solebant
§2.65.1–2.65.4
Firmanus saltu non falso Mentula dives
§2.65.1–2.65.4
Mentula habet iuxta triginta iugera prati,
§2.65.1–2.65.4
Saepe tibi studioso animo venante requirens
sevocat a doctis, Ortale, virginibus,
qui stellarum ortus comperit atque obitus,
salve, teque bona Iuppiter auctet ope,
conscriptum hoc lacrimis mittis epistolium,
iuverit aut quantis iuverit officiis,
Rufe, velit tenerum supposuisse femur,
quam mihi, non si se Iuppiter ipse petat.
aut si quem merito tarda podagra secat,
Lesbia, nec prae me velle tenere Iovem.
aut aliquem fieri posse putare pium.
si quis delicias diceret aut faceret.
atque ita se officio perdidit ipsa suo,
est homini, cum se cogitat esse pium,
(frustra? immo magno cum pretio atque malo),
alterius, lepidus filius alterius.
Sed nunc id doleo quod purae pura puellae
quam te cum tota gente, Catulle, tua.
Hiberna fiant candidiora nive,
bellus homo quem tu diligere inciperes
aut aliud si quid carius est oculis,
haec illi fatuo maxima laetitia est.
dicere, et insidias Arrius hinsidias,
nescio, sed fieri sentio et excrucior.
recta est. haec ego sic singula confiteor,
vere, quantum a me Lesbia amata mea es
prurit et abiectis pervigilat tunicis?
tamque valens vivat tamque venusta soror
coniugio et discat Persicum haruspicium:
in misero hoc nostro, hoc perdito amore fore
de me: Lesbia me dispeream nisi amat.
nec scire utrum sis albus an ater homo.
hoc est quod dicunt, ipsa olera olla legit.
quam coepta est nonamque edita post hiemem,
accidere a nostro, Calve, dolore potest,
utrumne os an culum olfacerem Aemilio.
id quod verbosis dicitur et fatuis:
saviolum dulci dulcius ambrosia.
flos Veronensum depereunt iuvenum,
advenio has miseras, frater, ad inferias,
cuius sit penitus nota fides animi,
deinde esto quamvis saevus et indomitus:
ambobus mihi quae carior est oculis?
Musae furcillis praecipitem eiciunt.
quid credat, nisi se vendere discupere?
insperanti, hoc est gratum animo proprie.
spurcata impuris moribus intereat,
hunc nostrum inter nos perpetuumque fore.
accipiunt pretium quod facere instituunt.
nuptarum laus e laudibus eximiis:
descendit: Naso, multus es et pathicus.
Maeciliam: facto consule nunc iterum
fertur, qui tot res in se habet egregias,
quadraginta arvi: cetera sunt maria.
carmina uti possem mittere Battiadae
nec potis est dulcis Musarum expromere fetus
flammeus ut rapidi solis nitor obscuretur,
Ianua, quam Balbo dicunt servisse benigne
naufragum ut eiectum spumantibus aequoris undis
ne fugiens saeclis obliviscentibus aetas
non si illam rarae labefactes munere vestis
dicit: sed mulier cupido quod dicit amanti
Aemulus iste tuus, qui vestrum exercet amorem,
dilexi tum te non tantum ut vulgus amicam,
omnia sunt ingrata, nihil fecisse benigne:
hoc ne ipsi accideret, patrui perdepsuit ipsam
ut iam nec bene velle queat tibi, si optuma fias,
nec sanctam violasse fidem, nec foedere in ullo
sicine subrepsti mi atque intestina perurens
Gallus homo est bellus: nam dulces iungit amores,
savia comminxit spurca saliva tua.
sed tamen hic pulcher vendat cum gente Catullum,
mane domo cum exis et cum te octava quiete
praeterquam iste tuus moribunda ab sede Pisauri
eripere ei noli multo quod carius illi
mule, nihil sentis. si nostri oblita taceret,
et tum mirifice sperabat se esse locutum
totum illud “formosa” nego: nam nulla venustas,
nulla fides ullo fuit unquam in foedere tanta
quid facit is patruum qui non sinit esse maritum?
tamque bonus patruus tamque omnia plena puellis
nam magus ex matre et gnato gignatur oportet,
quod te cognossem bene constantemve putarem
quo signo? quia sunt totidem mea: deprecor illam
milia cum interea quingenta Hortensius uno
quo desiderio veteres renovamus amores
nilo mundius hoc, nihiloque immundius illud,
ista cum lingua, si usus veniat tibi, possis
verum id non impune tuli: namque amplius horam
hic fratrem, ille sororem. hoc est quod dicitur illud
ut te postremo donarem munere mortis
meque esse invenies illorum iure sacratum,
aut, si te nummi deIectant, desine quaeso
non potui, nec, si possem, tam perdite amarem:
quare hoc est gratum nobis quoque, carius auro,
non equidem dubito quin primum inimica bonorum
di magni, facite ut vere promittere possit
tu, quod promisti mihi, quod mentita, inimica es;
sed cuivis quamvis potius succumbere par est
manserunt duo, sed creverunt milia in unum
aucupium omne genus, piscis, prata, arva, ferasque.
cur non divitiis Croesum superare potis sit
qui te lenirem nobis, neu conarere
§2.66.4–2.67.9
mens animi: tantis fluctuat ipsa malis,—
§2.66.4–2.67.9
ut cedant certis sidera temporibus,
§2.66.4–2.67.9
olim, cum sedes ipse senex tenuit,
§2.66.4–2.67.9
sublevem et a mortis limine restituam,
§2.66.4–2.67.9
illius hoc caeca nocte tegat studium:
§2.66.4–2.67.9
aut perluciduli deliciis lapidis.
§2.66.4–2.67.9
in vento et rapida scribere oportet aqua.
§2.66.4–2.67.9
mirifice est a te nactus utrumque malum.
§2.66.4–2.67.9
sed pater ut gnatos diligit et generos.
§2.66.4–2.67.9
immo etiam taedet, taedet obestque magis:
§2.66.4–2.67.9
uxorem et patruum reddidit Harpocratem.
§2.66.4–2.67.9
nec desistere amare, omnia si facias.
§2.66.4–2.67.9
divum ad fallendos numine abusum homines,
§2.66.4–2.67.9
hei misero eripuisti omnia nostra bona?
§2.66.4–2.67.9
cum puero ut bello bella puella cubet.
§2.66.4–2.67.9
verum id non impune feres: nam te omnia saecla
§2.66.4–2.67.9
si tria notorum savia reppererit.
§2.66.4–2.67.9
e molli longo suscitat hora die?
§2.66.4–2.67.9
hospes inaurata pallidior statua?
§2.66.4–2.67.9
est oculis seu quid carius est oculis.
§2.66.4–2.67.9
sana esset: nunc quod gannit et obloquitur,
§2.66.4–2.67.9
cum quantum poterat dixerat hinsidias.
§2.66.4–2.67.9
nulla in tam magno est corpore mica salis.
§2.66.4–2.67.9
quanta in amore tuo ex parte reperta mea est.
§2.66.4–2.67.9
ecquid scis quantum suscipiat sceleris?
§2.66.4–2.67.9
cognatis, quare is desinat esse macer?
§2.66.4–2.67.9
si vera est Persarum impia religio,
§2.66.4–2.67.9
aut posse a turpi mentem inhibere probro,
§2.66.4–2.67.9
adsidue, verum dispeream nisi amo.
§2.66.4–2.67.9
atque olim missas flemus amicitias,
§2.66.4–2.67.9
verum etiam culus mundior et melior:
§2.66.4–2.67.9
culos et crepidas lingere carpatinas.
§2.66.4–2.67.9
suffixum in summa me memini esse cruce,
§2.66.4–2.67.9
fraternum vere dulce sodalicium.
§2.66.4–2.67.9
et mutam nequiquam adloquerer cinerem,
§2.66.4–2.67.9
Corneli, et factum me esse puta Harpocratem.
§2.66.4–2.67.9
Leno esse atque idem saevus et indomitus.
§2.66.4–2.67.9
sed tu cum Tappone omnia monstra facis.
§2.66.4–2.67.9
quod te restituis, Lesbia, mi cupido:
§2.66.4–2.67.9
lingua exsecta avido sit data vulturio,
§2.66.4–2.67.9
atque id sincere dicat et ex animo,
§2.66.4–2.67.9
quod nec das et fers saepe, facts facinus.
§2.66.4–2.67.9
quam matrem fratres ex patruo parere.
§2.66.4–2.67.9
singula. fecundum semen adulterio.
§2.66.4–2.67.9
nequiquam: fructus sumptibus exsuperat.
§2.66.4–2.67.9
uno qui in saltu tot bona possideat,
§2.66.4–2.67.9
tela infesta mihi mittere in usque caput,
5
namque mei nuper Lethaeo gurgite fratris
5
ut Triviam furtim sub Latmia saxa relegans
5
quamque ferunt rursus voto servisse maligne,
5
quem neque sancta Venus molli requiescere somno
5
sed dicam vobis, vos porro dicite multis
5
laedit te quaedam mala fabula, qua tibi fertur
5
nam quotiens futuit totiens ulciscitur ambos:
5
nunc te cognovi: quare etsi impensius uror,
5
ut mihi, quem nemo gravius nec acerbius urget
5
quod voluit fecit: nam, quamvis irrumet ipsum
5
multa parata manent in longa aetate, Catulle,
5
eripuisti, eheu nostrae crudele venenum
5
Gallus homo est stultus nec se videt esse maritum,
5
noscent et qui sis fama loquetur anus.
5
nescio quid certe est: an vere fama susurrat
5
qui tibi nunc cordi est, quem tu praeponere nobis
5
non solum meminit, sed, quae multo acrior est res,
5
credo, sic mater, sic liber avunculus eius,
5
Lesbia formosa est, quae cum pulcherrima tota est,
5
suscipit, o Gelli, quantum non ultima Tethys
5
qui ut nihil attingat, nisi quod fas tangere non est,
5
gratus ut accepto veneretur carmine divos
5
sed neque quod matrem nec germanam esse videbam
5
Zmyrna cavas Satrachi penitus mittetur ad undas,
5
certe non tanto mors immatura dolori est
5
nam sine dentibus est. hoc dentis sesquipedalis,
5
si nos omnino vis omnes perdere, Victi,
5
dum tibi me purgo nec possum fletibus ullis
5
cui faveam potius? Caeli, tibi: nam tua nobis
5
quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum,
5
restituis cupido atque insperanti, ipsa refers te
5
effossos oculos voret atro gutture corvus,
5
ut liceat nobis tota perducere vita
5
aut facere ingenuae est, aut non promisse pudicae,
5
quare concedo sit dives, dum omnia desint;
5
prata, arva, ingentis silvas saltusque paludesque
5
hunc video mihi nunc frustra sumptum esse laborem,
pallidulum manans adluit unda pedem,
dulcis amor gyro devocet aerio,
postquam es porrecto facta marita sene,
desertum in lecto caelibe perpetitur,
milibus et facite haec charta loquatur anus
valle sub alarum trux habitare caper.
illam adfligit odore, ipse perit podagra.
multo mi tamen es vilior et levior.
Quam modo qui me unum atque unicum amicum habuit.
nunc patruum, verbum non faciet patruus.
ex hoc ingrato gaudia amore tibi.
vitae, eheu nostrae pestis amicitiae.
qui patruus patrui monstret adulterium.
grandia te medii tenta vorare viri?
audes et nescis quod facinus facias.
irata est: hoc est, uritur et loquitur.
sic maternus avus dixerat atque avia
tum omnibus una omnis subripuit Veneres.
nec genitor nympharum abluit Oceanus:
quantumvis quare sit macer invenies.
omentum in flamma pingue liquefaciens.
hanc tibi cuius me magnus edebat amor;
Zmyrnam cana diu saecula pervolvent.
Quintiliae, quantum gaudet amore tuo.
gingivas vero ploxeni habet veteris,
hiscas: omnino quod cupis efficies.
tantillum vestrae demere saevitiae.
per facta exhibita est unica amicitia
heu miser indigne frater adempte mihi.
nobis. o lucem candidiore nota!
intestina canes, cetera membra lupi.
aeternum hoc sanctae foedus amicitiae.
Aufilena, fuit: sed data corripere
saltum laudemus, dum domo ipse egeat.
usque ad Hyperboreos et mare ad Oceanum?
Gelli, nec nostras hic valuisse preces.
Troia Rhoeteo quem subter litore tellus
idem me ille Conon caelesti in lumine vidit
dic agedum nobis quare mutata feraris
nec veterum dulci scriptorum carmine musae
hunc metuunt omnes. neque mirum: nam mala valde est
qui potis est? inquis. quod amantem iniuria talis
nam quaecumque homines bene cuiquam aut dicere possunt
sic certe est: clamant Victoris rupta miselli
hoc misso in Syriam requierant omnibus aures:
nam nihil est quicquam sceleris quo prodeat ultra,
et quamvis tecum multo coniungerer usu,
at Volusi annales Paduam morientur ad ipsam
praeterea rictum qualem diffissus in aestu
nam simul id factum est, multis diluta labella
cum vesana meas torreret flamma medullas.
nunc tamen interea haec, prisco quae more parentum
quis me uno vivit felicior, aut magis hac res
fraudando † efficit plus quam meretricis avarae,
omnia magna haec sunt, tamen ipse est maximus ultro,
contra nos tela ista tua evitamus amictu:
Ereptum nostris obterit ex oculis.
e Bereniceo vertice caesariem
in dominum veterem deseruisse fidem.
oblectant, cum mens anxia pervigilat,
notescatque magis mortuus atque magis,
bestia, nec quicum bella puella cubet.
cogit amare magis, sed bene velle minus.
aut facere, haec a te dictaque factaque sunt:
ilia, et emulso labra notata sero.
audibant eadem haec leniter et leviter,
non si demisso se ipse voret capite.
non satis id causae credideram esse tibi.
et laxas scombris saepe dabunt tunicas.
meientis mulae cunnus habere solet.
guttis abstersisti omnibus articulis,
sis felix, Caeli, sis in amore potens.
tradita sunt tristi munere ad inferias,
optandas vita dicere quis poterit?
quae sese toto corpore prostituit.
non homo, sed vero mentula magna minax.
at fixus nostris tu dabis supplicium.
§2.68a.9–2.67.35
fulgentem clare, quam cunctis illa deorum
§2.68a.9–2.67.35
“non (ita Caecilio placeam, cui tradita nunc sum)
§2.68a.9–2.67.35
id gratum est mihi, me quoniam tibi dicis amicum
§2.68a.9–2.67.35
nec tenuem texens sublimis aranea telam
§2.68a.9–2.67.35
quare aut crudelem nasorum interfice pestem,
§2.68a.9–2.67.35
omnia quae ingratae perierunt credita menti.
§2.68a.9–2.67.35
nec sibi postilla metuebant talia verba,
§2.68a.9–2.67.35
tu satis id duxti: tantum tibi gaudium in omni
§2.68a.9–2.67.35
parva mei mihi sint cordi monumenta sodalis:
§2.68a.9–2.67.35
hic futuit multas et se facit esse venustum,
§2.68a.9–2.67.35
ne quicquam nostro contractum ex ore maneret,
§2.68a.9–2.67.35
accipe fraterno multum manantia fletu
10
nunquam ego te vita frater amabilior
10
levia protendens bracchia pollicita est,
10
culpa mea est, quamquam dicitur esse mea,
10
muneraque et Musarum hinc petis et Veneris.
10
in deserto Alli nomine opus faciat.
10
aut admirari desine cur fugiunt.
10
quare cur tu te iam amplius excrucies?
10
cum subito adfertur nuntius horribilis
10
culpa est in quacumque est aliquid sceleris.
10
at populus tumido gaudeat Antimacho.
10
et non pistrino traditur atque asino?
10
tanquam commictae spurca saliva lupae.
10
atque in perpetuum, frater, ave atque vale.
adspiciam posthac: at certe semper amabo,
qua rex tempestate novo auctus hymenaeo
nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam:
sed tibi ne mea sint ignota incommoda, Manli,
nam mihi quam dederit duplex Amathusia curam
quin tu animo offirmas atque istinc teque reducis
Ionios fluctus, postquam illuc Arrius isset,
quem si qua attingit, non illam posse putemus
praeterea infesto miserum me tradere Amori
semper maesta tua carmina morte canam,
vastatum finis iuerat Assyrios,
†verum istius populi ianua qui te facit!
neu me odisse putes hospitis officium,
scitis, et in quo me corruerit genere,
et dis invitis desinis esse miser?
iam non Ionios esse, sed Hionios.
aegroti culum lingere carnificis?
non cessasti omnique excruciare modo,
qualia sub densis ramorum concinit umbris
dulcia nocturnae portans vestigia rixae
qui, quacumque aliquid reperitur non bene factum,
accipe quis merser fortunae fluctibus ipse,
cum tantum arderem quantum Trinacria rupes
difficile est longum subito deponere amorem;
ut mi ex ambrosia mutatum iam fores illud
Daulias absumpti fata gemens Ityli,—
quam de virgineis gesserat exuviis.
ad me omnes clamant, “Ianua, culpa tua est.””
ne amplius a misero dona beata petas.
lymphaque in Oetaeis Malia Thermopylis,
difficile est, verum hoc qua libet efficias.
saviolum tristi tristius elleboro.
15
sed tamen in tantis maeroribus, Ortale, mitto
15
estne novis nuptis odio Venus, atque parentum
15
non istuc satis est uno te dicere verbo,
15
tempore quo primum vestis mihi tradita pura est,
15
maesta neque adsiduo tabescere lumina fletu
15
una salus haec est, hoc est tibi pervincendum;
15
quam quoniam poenam misero proponis amori,
haec expressa tibi carmina Battiadae,
frustrantur falsis gaudia lacrimulis
sed facere ut quivis sentiat et videat.
iucundum cum aetas florida ver ageret,
cessarent tristique imbre madere genae,
hoc facias, sive id non pote sive pote.
nunquam iam posthac basia subripiam.
ne tua dicta vagis nequiquam credita ventis
ubertim thalami quas intra limina fundunt?
“qui possum? nemo quaerit nec scire laborat.”
multa satis lusi; non est dea nescia nostri
qualis in aerii perlucens vertice montis
o di, si vestrum est misereri, aut si quibus unquam
effluxisse meo forte putes animo,
non, ita me divi vera gemunt, iuerint.
nos volumus; nobis dicere ne dubita.
quae dulcem curis miscet amaritiem:
rivus muscoso prosilit e lapide,
extremam iam ipsa in morte tulistis opem,
ut missum sponsi furtivo munere malum
id mea me multis docuit regina querelis
“primum igitur, virgo quod fertur tradita nobis,
sed totum hoc studium luctu fraterna mihi mors
qui, cum de prone praeceps est valle volutus,
me miserum adspicite et, si vitam puriter egi,
20
procurrit casto virginis e gremio,
20
invisente novo proelia torva viro.
20
falsum est. non illam vir prior attigerit,
20
abstulit. o misero frater adempte mihi,
20
per medium densi transit iter populi,
20
eripite hanc pestem perniciemque mihi!
quod miserae oblitae molli sub veste locatum,
at tu non orbum luxti deserta cubile,
languidior tenera cui pendens sicula beta
tu mea tu moriens fregisti commoda, frater,
dulce viatori lasso in sudore levamen
hei mihi subrepens imos ut torpor in artus
dum adventu matris prosilit, excutitur;
sed fratris cari flebile discidium?
nunquam se mediam sustulit ad tunicam:
tecum una tota est nostra sepulta domus,
cum gravis exustos aestus hiulcat agros.
expulit ex omni pectore laetitias.
atque illud prono praeceps agitur decursu,
quam penitus maestas exedit cura medullas!
sed pater illius gnati violasse cubile
omnia tecum una perierunt gaudia nostra,
hic, velut in nigro iactatis turbine nautis
non iam illud quaero, contra ut me diligat illa,
huic manat tristi conscius ore rubor.
ut tibi tunc toto pectore sollicitae
dicitur et miseram conscelerasse domum,
quae tuus in vita dulcis alebat amor.
lenius adspirans aura secunda venit
aut, quod non potis est, esse pudica velit:
25
sensibus ereptis mens excidit! at te ego certe
25
sive quod impia mens caeco flagrabat amore,
25
cuius ego interitu tota de mente fugavi
25
iam prece Pollucis, iam Castoris implorata,
25
ipse valere opto et taetrum hunc deponere morbum.
cognoram a parva virgine magnanimam.
seu quod iners sterili semine natus erat
haec studia atque omnes delicias animi.
tale fuit nobis Allius auxilium.
o di, reddite mi hoc pro pietate mea.
anne bonum oblita es facinus, quo regium adepta es
et quaerendus is unde foret nervosius illud
quare, quod scribis Veronae turpe Catullo
is clausum lato patefecit limite campum,
coniugium, quod non fortior ausit alis?
quod posset zonam solvere virgineam.”
esse quod hic quisquis de meliore nota
isque domum nobis isque dedit dominae,
sed tum maesta virum mittens quae verba locuta es!
egregium narras mira pietate parentem,
frigida deserto tepefactet membra cubili,
ad quam communes exerceremus amores.
30
Iuppiter, ut tristi lumina saepe manu !
30
qui ipse sui gnati minxerit in gremium.
30
id, Manli, non est turpe, magis miserum est.
30
quo mea se molli candida diva pede
quis te mutavit tantus deus? an quod amantes
“atqui non solum hoc se dicit cognitum habere
ignosces igitur, si, quae mihi luctus ademit,
intulit et trito fulgentem in limine plantam
non longe a caro corpore abesse volunt?
Brixia † chinea suppositum specula,
haec tibi non tribuo munera, cum nequeo.
innixa arguta constituit solea,
atque ibi me cunctis pro dulci coniuge divis
flavus quam molli praecurrit flumine Mella,
nam quod scriptorum non magna est copia apud me,
coniugis ut quondam flagrans advenit amore
non sine taurino sanguine pollicita es,
Brixia, Veronae mater amata meae,
hoc fit quod Romae vivimus: illa domus,
Protesilaeam Laodamia domum
§2.68a.35–2.68b.120
35
si reditum tetulisset. is haud in tempore longo
§2.68a.35–2.68b.120
35
sed de Postumio et Corneli narrat amore,
§2.68a.35–2.68b.120
35
illa mihi sedes, illic mea carpitur aetas;
§2.68a.35–2.68b.120
35
inceptam frustra, nondum cum sanguine sacro
captam Asiam Aegypti finibus addiderat.
cum quibus illa malum fecit adulterium.
huc una ex multis capsula me sequitur.
hostia caelestis pacificasset eros.
quis ego pro factis caelesti reddita coetu
dixerit hic aliquis, “quid? tu istaec, Ianua, nosti,
quod cum ita sit, nolim statuas nos mente maligna
nil mihi tam valde placeat, Rhamnusia virgo,
pristina vota novo munere dissolvo.
cui nunquam domini limine abesse licet,
id facere aut animo non satis ingenuo
quod temere invitis suscipiatur eris.
invita, o regina, tuo de vertice cessi,
nec populum auscultare, sed hic suffixa tigillo
quod tibi non utriusque petenti copia parta est:
quam ieiuna pium desideret ara cruorem
40
invita: adiuro teque tuumque caput:
40
tantum operire soles aut aperire domum?”
40
ultro ego deferrem, copia si qua foret.
40
docta est amisso Laodamia viro,
digna ferat quod si quis inaniter adiurarit:
saepe illam audivi furtiva voce loquentem
coniugis ante coacta novi dimittere collum
sed qui se ferro postulet esse parem?
solam cum ancillis haec sua flagitia,
quam veniens una atque altera rursus hiems
ille quoque eversus mons est quem maximum in oris
nomine dicentem quos diximus, ut pote quae mi
noctibus in longis avidum saturasset amorem,
progenies Thiae clara supervehitur,
speraret nec linguam esse nec auriculam.
posset ut abrupto vivere coniugio:
45
cum Medi peperere novum mare, cumque inventus
45
praeterea addebat quendam, quem dicere nolo
45
quod scibant Parcae non longo tempore abesse,
per medium classi barbara navit Athon.
nomine ne tollat rubra supercilia.
si miles muros isset ad Iliacos:
quid facient crines, cum ferro talia cedant?
longus homo est, magnas cui lites intulit olim
nam tum Helenae raptu primores Argivorum
Iuppiter, ut Chalybon omne genus pereat,
falsum mendaci ventre puerperium.”
coeperat ad sese Troia ciere viros,
et qui principio sub terra quaerere venas
Troia (nefas) commune sepulcrum Asiae Europaeque,
50
institit ac ferri fingere duritiem!
50
Troia virum et virtutum omnium acerba cinis:
abiunctae paulo ante comae mea fata sorores
quaene etiam nostro letum miserabile fratri
lugebant, cum se Memnonis Aethiopis
attulit. Hei misero frater adempte mihi,
unigena impellens nutantibus aera pennis
hei misero fratri iucundum lumen ademptum,
obtulit Arsinoes † elocridicos ales equus,
tecum una tota est nostra sepulta domus,
55
isque per aetherias me tollens avolat umbras
55
omnia tecum una perierunt gaudia nostra,
et Veneris casto conlocat in gremio.
quae tuus in vita dulcis alebat amor.
ipsa suum Zephyritis eo famulum legarat,
quem nunc tam longe non inter nota sepulcra
Graia Canopiis incola litoribus,
nec prope cognatos compositum cineres,
†hi dii ven ibi vario ne solum in lumine caeli
sed Troia obscena, Troia infelice sepultum
60
ex Ariadneis aurea temporibus
60
detinet extremo terra aliena solo.
fixa corona foret, sed nos quoque fulgeremus
ad quam tum properans fertur simul undique pubes
devotae flavi verticis exuviae,
Graeca penetralis deseruisse focos,
uvidulam a fletu cedentem ad temple deum me
ne Paris abducta gavisus libera moecha
sidus in antiquis diva novum posuit:
otia pacato degeret in thalamo.
65
Virginis et saevi contingens namque Leonis
65
quo tibi tum casu, pulcherrima Laodamia,
lumina, Callisto iuncta Lycaoniae,
ereptum est vita dulcius atque anima
vertor in occasum, tardum dux ante Booten,
coniugium: tanto te absorbens vertice amoris
qui vix sero alto mergitur Oceano.
aestus in abruptum detulerat barathrum,
sed quamquam me nocte premunt vestigia divum,
quale ferunt Grai Pheneum prope Cylleneum
70
lux autem canae Tethyi restituit,
70
siccare emulsa pingue palude solum,
(pace tua fari hic liceat, Rhamnusia virgo:
quod quondam caesis montis fodisse medullis
namque ego non ullo vera timore tegam,
audit falsiparens Amphitryoniades,
nec si me infestis discerpent sidera dictis,
tempore quo certa Stymphalia monstra sagitta
condita quin veri pectoris evoluam)
perculit imperio deterioris eri,
75
non his tam laetor rebus quam me afore semper
75
pluribus ut caeli tereretur ianua divis,
afore me a dominae vertice discrucior,
Hebe nec longa virginitate foret.
quicum ego, dum virgo quondam fuit, omnibus expers
sed tuus altus amor barathro fuit altior illo,
unguentis, una milia multa bibi.
qui tunc indomitam ferre iugum docuit.
nunc vos optato quom iunxit lumine taeda,
nam nec tam carum confecto aetate parenti
80
non prius unanimis corpora coniugibus
80
una caput seri nata nepotis alit,
tradite nudantes reiecta veste papillas,
qui, cum divitiis vix tandem inventus avitis
quam iucunda mihi munera libet onyx,
nomen testatas intulit in tabulas,
vester onyx, casto colitis quae iura cubili.
impia derisi gentilis gaudia tollens
sed quae se impuro dedit adulterio,
suscitat a cano vulturium capiti:
85
illius ah mala dona levis bibat irrita pulvis:
85
nec tantum niveo gavisa est ulla columbo
namque ego ab indignis praemia nulla peto.
compar, quae multo dicitur improbius
sed magis, o nuptae, semper concordia vestras,
oscula mordenti semper decerpere rostro
semper amor sedes incolat adsiduus.
quam quae praecipue multivola est mulier:
tu vero, regina, tuens cum sidera divam
sed tu horum magnos vicisti sola furores,
90
placabis festis luminibus Venerem,
90
ut semel es flavo conciliata viro.
unguinis expertem non siris esse tuam me,
aut nihil aut paulo cui tum concedere digna
sed potius largis adfice muneribus.
lux mea se nostrum contulit in gremium,
sidera cur retinent? utinam coma regia fiam
quam circumcursans hinc illinc saepe Cupido
proximus Hydrochoi fulgeret Oarion.
fulgebat crocina candidus in tunica.
95
quae tamenetsi uno non est contenta Catullo,
rara verecundae furta feremus erae,
ne nimium simus stultorum more molesti:
saepe etiam Iuno, maxima caelicolum,
coniugis in culpa flagrantem concoquit iram
100
noscens omnivoli plurima furta Iovis.
atqui nec divis homines componier aequum est
ingratum tremuli tolle parentis onus.
nec tamen illa mihi dextra deducta paterna
fragrantem Assyrio venit odore domum,
105
sed furtiva dedit mira munuscula nocte
ipsius ex ipso dempta viri gremio.
quare illud satis est, si nobis is datur unis
quem lapide illa diem candidiore notat.
hoc tibi quod potui confectum carmine munus
110
pro multis, Alli, redditur officiis,
ne vestrum scabra tangat robigine nomen
haec atque illa dies atque alia atque alia.
huc addent divi quam plurima, quae Themis olim
antiquis solita est munera ferre piis:
115
sitis felices et tu simul et tua vita
et domus, in qua nos lusimus et domina,
et qui principio nobis † terram dedit aufert,
a quo sunt primo omnia nata bona,
et longe ante omnes mihi quae me carior ipso est,
120
lux mea, qua viva vivere dulce mihi est.
Tap any Latin word to look it up