§0.1.1–0.43.4
Cui dono lepidum novum libellum
§0.1.1–0.43.4
Passer, deliciae meae puellae,
§0.1.1–0.43.4
Lugete, o Veneres Cupidinesque
§0.1.1–0.43.4
Phasellus ille, quem videtis, hospites,
§0.1.1–0.43.4
Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,
§0.1.1–0.43.4
Flavi, delicias tuas Catullo,
§0.1.1–0.43.4
Quaeris quot mihi basiationes
§0.1.1–0.43.4
Miser Catulle, desinas ineptire,
§0.1.1–0.43.4
Verani, omnibus e meis amicis
§0.1.1–0.43.4
Varus me meus ad suos amores
§0.1.1–0.43.4
Furi et Aureli, comites Catulli,
§0.1.1–0.43.4
Marrucine Asini, manu sinistra
§0.1.1–0.43.4
Cenabis bene, mi Fabulle, apud me
§0.1.1–0.43.4
Ni te plus oculis meis amarem,
§0.1.1–0.43.4
Si qui forte mearum ineptiarum
§0.1.1–0.43.4
Commendo tibi me ac meos amores,
§0.1.1–0.43.4
Pedicabo ego vos et irrumabo,
§0.1.1–0.43.4
O Colonia, quae cupis ponte ludere longo,
§0.1.1–0.43.4
Aureli, pater esuritionum,
§0.1.1–0.43.4
Suffenus iste, Vare, quem probe nosti,
§0.1.1–0.43.4
Furi, cui neque servus est neque arca
§0.1.1–0.43.4
O qui flosculus es Iuventiorum,
§0.1.1–0.43.4
Cinaede Thalle, mollior cuniculi capillo
§0.1.1–0.43.4
Furi, villula vestra non ad Austri
§0.1.1–0.43.4
Minister vetuli puer Falerni
§0.1.1–0.43.4
Pisonis comites, cohors inanis
§0.1.1–0.43.4
Quis hoc potest videre, quis potest pati,
§0.1.1–0.43.4
Alfene immemor atque unanimis false sodalibus,
§0.1.1–0.43.4
Paene insularum, Sirmio, insularumque
§0.1.1–0.43.4
Amabo, mea dulcis Ipsithilla,
§0.1.1–0.43.4
O furum optime balneariorum
§0.1.1–0.43.4
Dianae sumus in fide
§0.1.1–0.43.4
Poetae tenero, meo sodali
§0.1.1–0.43.4
Annales Volusi, cacata charta,
§0.1.1–0.43.4
Salax taberna vosque contubernales,
§0.1.1–0.43.4
Male est, Cornifici, tuo Catullo,
§0.1.1–0.43.4
Egnatius, quod candidos habet dentes,
§0.1.1–0.43.4
Quaenam te mala mens, miselle Ravide,
§0.1.1–0.43.4
Ameana puella defututa
§0.1.1–0.43.4
Adeste, hendecasyllabi, quot estis
§0.1.1–0.43.4
Salve, nec minimo puella naso
§0.1.1–0.43.4
O funde noster seu Sabine seu Tiburs
§0.1.1–0.43.4
Acmen Septimius suos amores
§0.1.1–0.43.4
Iam ver egelidos refert tepores,
§0.1.1–0.43.4
Porci et Socration, duae sinistrae
§0.1.1–0.43.4
Mellitos oculos tuos, Iuventi,
§0.1.1–0.43.4
Disertissime Romuli nepotum,
§0.1.1–0.43.4
Hesterno, Licini, die otiosi
§0.1.1–0.43.4
Ille mi par esse deo videtur,
§0.1.1–0.43.4
Quid est, Catulle? quid moraris emori?
§0.1.1–0.43.4
Risi nescio quem modo e corona,
§0.1.1–0.43.4
Othonis caput oppido est pusillum,
§0.1.1–0.43.4
Oramus, si forte non molestum est,
§0.1.1–0.43.4
O rem ridiculam, Cato, et iocosam
§0.1.1–0.43.4
Pulchre convenit improbis cinaedis,
§0.1.1–0.43.4
Caeli, Lesbia nostra, Lesbia illa,
§0.1.1–0.43.4
Non custos si fingar ille Cretum,
§0.1.1–0.43.4
Bononiensis Rufa Rufulum fellat,
§0.1.1–0.43.4
Num te leaena montibus Libystinis
arido modo pumice expolitum?
quicum ludere, quem in sinu tenere,
et quantum est hominum venustiorum!
ait fuisse navium celerrimus,
rumoresque senum severiorum
ni sint inlepidae atque inelegantes,
tuae, Lesbia, sint satis superque.
et quod vides perisse perditum ducas.
antistans mihi milibus trecentis,
visum duxerat e foro otiosum,
sive in extremos penetrabit Indos,
non belle uteris in ioco atque vino:
paucis, si tibi di favent, diebus,
iucundissime Calve, munere isto
lectores eritis manusque vestras
Aureli. Veniam peto pudentem,
Aureli pathice et cinaede Furi,
et salire paratum habes, sed vereris inepta
non harum modo, sed quot aut fuerunt
homo est venustus et dicax et urbanus,
nec cimex neque araneus neque ignis,
non horum modo, sed quot aut fuerunt
vel anseris medullula vel imula auricilla
flatus opposita est neque ad Favoni
inger mi calices amariores,
aptis sarcinulis et expeditis,
nisi impudicus et vorax et aleo,
iam te nil miseret, dure, tui dulcis amiculi?
ocelle, quascumque in liquentibus stagnis
meae deliciae, mei lepores,
Vibenni pater, et cinaede fili,
puellae et pueri integri;
velim Caecilio, papyre, dicas,
votum solvite pro mea puella:
a pilleatis nona fratribus pila,
male est me hercule ei et laboriose,
renidet usque quaque. si ad rei ventum est
agit praecipitem in meos iambos?
tota milia me decem poposcit,
omnes undique, quotquot estis omnes.
nec bello pede nec nigris ocellis
(nam te esse Tiburtem autumant quibus non est
tenens in gremio “mea,” inquit, “Acme,
iam caeli furor aequinoctialis
Pisonis, scabies famesque mundi,
siquis me sinat usque basiare,
quot sunt quotque fuere, Marce Tulli,
multum lusimus in meis tabellis,
ille, si fas est, superare divos
sella in curuli struma Nonius sedet,
qui, cum mirifice Vatiniana
et eri rustica semilauta crura,
demonstres ubi sint tuae tenebrae.
dignamque auribus et tuo cachinno.
Mamurrae pathicoque Caesarique.
illa Lesbia, quam Catullus unam
non si Pegaseo ferar volatu,
uxor Meneni, saepe quam in sepulcretis
aut Scylla latrans infima inguinum parte
Corneli, tibi; namque tu solebas
cui primum digitum dare adpetenti
passer mortuus est meae puellae,
neque ullius natantis impetum trabis
omnes unius aestimemus assis.
velles dicere, nec tacere posses.
quam magnus numerus Libyssae harenae
fulsere quondam candidi tibi soles,
venistine domum ad tuos penates
scortillum, ut mihi tunc repente visum est,
litus ut longe resonante Eoa
tollis lintea neglegentiorum.
si tecum attuleris bonam atque magnam
odissem te odio Vatiniano:
non horrebitis admovere nobis,
ut, si quicquam animo tuo cupisti
qui me ex versiculis meis putastis,
crura ponticuli assulis stantis in redivivis,
aut sunt aut aliis erunt in annis,
idemque longe plurimos facit versus.
verum est et pater et noverca, quorum
aut posthac aliis erunt in annis,
vel pene languido senis situque araneoso,
nec saevi Boreae aut Apeliotae,
ut lex Postumiae iubet magistrae,
Verani optime tuque mi Fabulle,
Mamurram habere quod comata Gallia
iam me prodere, iam non dubitas fallere, perfide?
marique vasto fert uterque Neptunus,
iube ad te veniam meridiatum.
(nam dextra pater inquinatiore,
Dianam pueri integri
Veronam veniat, Novi relinquens
nam sanctae Veneri Cupidinique
solis putatis esse mentulas vobis,
et magis magis in dies et horas.
subsellium, cum orator excitat fletum,
quis deus tibi non bene advocatus
ista turpiculo puella naso,
iocum me putat esse moecha turpis
nec longis digitis nec ore sicco
cordi Catullum laedere: at quibus cordi est
ni te perdite amo atque amare porro
iucundis Zephyri silescit auris.
vos Veraniolo meo et Fabullo
usque ad milia basiem trecenta,
quotque post aliis erunt in annis,
ut convenerat esse delicatos.
qui sedens adversus identidem te
per consulatum perierat Vatinius:
meus crimina Calvus explicasset,
subtile et leve peditum Libonis,
te campo quaesivimus minore,
ride, quidquid amas, Cato, Catullum:
nec mirum: maculae pares utrisque,
plus quam se atque suos amavit omnes,
non Ladas ego pinnipesve Perseus,
vidistis ipso rapere de rogo cenam,
tam mente dura procreavit ac taetra,
§0.44.4–0.41.8
meas esse aliquid putare nugas,
§0.44.4–0.41.8
et acris solet incitare morsus,
§0.44.4–0.41.8
passer, deliciae meae puellae,
§0.44.4–0.41.8
nequisse praeterire, sive palmulis
§0.44.4–0.41.8
soles occidere et redire possunt:
§0.44.4–0.41.8
verum nescio quid febriculosi
§0.44.4–0.41.8
laserpiciferis iacet Cyrenis,
§0.44.4–0.41.8
cum ventitabas quo puella ducebat
§0.44.4–0.41.8
fratresque unanimos anumque matrem?
§0.44.4–0.41.8
non sane inlepidum neque invenustum.
§0.44.4–0.41.8
tunditur unda,
§0.44.4–0.41.8
hoc salsum esse putas? fugit te, inepte!
§0.44.4–0.41.8
cenam, non sine candida puella
§0.44.4–0.41.8
nam quid feci ego quidve sum locutus,
§0.44.4–0.41.8
quod castum expeteres et integellum,
§0.44.4–0.41.8
quod sunt molliculi, parum pudicum.
§0.44.4–0.41.8
ne supinus eat cavaque in palude recumbat,
§0.44.4–0.41.8
pedicare cupis meos amores.
§0.44.4–0.41.8
puto esse ego illi milia aut decem aut plura
§0.44.4–0.41.8
dentes vel silicem comesse possunt,
§0.44.4–0.41.8
mallem divitias Midae dedisses
§0.44.4–0.41.8
idemque Thalle turbida rapacior procella,
§0.44.4–0.41.8
verum ad milia quindecim et ducentos.
§0.44.4–0.41.8
ebrioso acino ebriosioris.
§0.44.4–0.41.8
quid rerum geritis? Satisne cum isto
§0.44.4–0.41.8
habebat ante et ultima Britannia?
§0.44.4–0.41.8
nec facta impia fallacum hominum caelicolis placent;
§0.44.4–0.41.8
quam te libenter quamque laetus inviso,
§0.44.4–0.41.8
et si iusseris illud, adiuvato,
§0.44.4–0.41.8
culo filius est voraciore)
§0.44.4–0.41.8
puellaeque canamus.
§0.44.4–0.41.8
Comi moenia Lariumque litus:
§0.44.4–0.41.8
vovit, si sibi restitutus essem
§0.44.4–0.41.8
solis licere quidquid est puellarum
§0.44.4–0.41.8
quem tu, quod minimum facillimumque est,
§0.44.4–0.41.8
renidet ille. si ad pii rogum fili
§0.44.4–0.41.8
vecordem parat excitare rixam?
§0.44.4–0.41.8
decoctoris amica Formiani.
§0.44.4–0.41.8
et negat mihi vestra reddituram
§0.44.4–0.41.8
nec sane nimis elegante lingua,
§0.44.4–0.41.8
quovis Sabinum pignore esse contendunt),
§0.44.4–0.41.8
omnes sum adsidue paratus annos
§0.44.4–0.41.8
linquantur Phrygii, Catulle, campi
§0.44.4–0.41.8
verpus praeposuit Priapus ille?
§0.44.4–0.41.8
nec unquam videar satur futurus,
§0.44.4–0.41.8
gratias tibi maximas Catullus
§0.44.4–0.41.8
scribens versiculos uterque nostrum
§0.44.4–0.41.8
spectat et audit
§0.44.4–0.41.8
quid est, Catulle? quid moraris emori?
§0.44.4–0.41.8
admirans ait haec manusque tollens
§0.44.4–0.41.8
si non omnia, displicere vellem
§0.44.4–0.41.8
te in circo, te in omnibus libellis,
§0.44.4–0.41.8
res est ridicula et nimis iocosa.
§0.44.4–0.41.8
urbana altera et illa Formiana,
§0.44.4–0.41.8
nunc in quadriviis et angiportis
§0.44.4–0.41.8
non Rhesi niveae citaeque bigae:
§0.44.4–0.41.8
cum devolutum ex igne prosequens panem
§0.44.4–0.41.8
ut supplicis vocem in novissimo casu
5
iam tum cum ausus es unus Italorum
5
cum desiderio meo nitenti
5
quem plus illa oculis suis amabat;
5
opus foret volare sive linteo.
5
nobis, cum semel occidit brevis lux,
5
scorti diligis: hoc pudet fateri.
5
oraclum Iovis inter aestuosi
5
amata nobis quantum amabitur nulla.
5
venisti! o mihi nuntii beati!
5
huc ut venimus, incidere nobis
5
sive in Hyrcanos Arabasve molles,
5
quamvis sordida res et invenusta est
5
et vino et sale et omnibus cachinnis.
5
cur me tot male perderes poetis?
5
conserves puerum mihi pudice,
5
nam castum esse decet pium poetam
5
sic tibi bonus ex tua pons libidine fiat,
5
nec clam: nam simul es, iocaris una,
5
perscripta, nec sic, ut fit, in palimpsesto
5
est pulchre tibi cum tuo parente
5
isti cui neque servus est neque arca,
5
cum † diva mulier aries ostendit oscitantes,
5
o ventum horribilem atque pestilentem!
5
at vos quo libet hinc abite, lymphae,
5
vappa frigoraque et famem tulistis?
5
Cinaede Romule, haec videbis et feres?
5
quae tu neglegis, ac me miserum deseris in malis.
5
vix mi ipse credens Thyniam atque Bithynos
5
ne quis liminis obseret tabellam,
5
cur non exsilium malasque in oras
5
O Latonia, maximi
5
nam quasdam volo cogitationes
5
desissemque truces vibrare iambos,
5
confutuere et putare ceteros hircos?
5
qua solatus es adlocutione?
5
lugetur, orba cum flet unicum mater,
5
an ut pervenias in ora vulgi?
5
propinqui, quibus est puella curae,
5
pugillaria, si pati potestis.
5
decoctoris amica Formiani.
5
sed seu Sabine sive verius Tiburs,
5
quantum qui pote plurimum perire,
5
Nicaeaeque ager uber aestuosae:
5
vos convivia lauta sumptuose
5
non si densior aridis aristis
5
agit pessimus omnium poeta,
5
ludebat numero modo hoc modo illoc,
5
dulce ridentem, misero quod omnis
5
“di magni, salaputium disertum!”
5
tibi et Fuficio, seni recocto
5
te in templo summi Iovis sacrato.
5
deprendi modo pupulum puellae
5
impressae resident nec eluentur:
5
glubit magnanimi Remi nepotes.
5
adde huc plumipedes volatilesque,
5
ab semiraso tunderetur ustore.
5
contemptam haberes, ah nimis fero corde?
omne aevum tribus explicare chartis,
carum nescio quid libet iocari
nam mellitus erat, suamque norat
et hoc negat minacis Hadriatici
nox est perpetua una dormienda.
nam te non viduas iacere noctes
et Batti veteris sacrum sepulcrum,
ibi illa multa tum iocosa fiebant,
visam te incolumem audiamque Hiberum
sermones varii, in quibus, quid esset
seu Sacas sagittiferosve Parthos,
non credis mihi? crede Pollioni
haec si, inquam, attuleris, venuste noster
isti di mala multa dent clienti
non dico a populo: nihil veremur
ipsum, versiculos nihil necesse est,
in quo vel Salisubsili sacra suscipiantur,
haerens ad latus omnia experiris.
relata: chartae regiae, novi libri,
et cum coniuge lignea parentis.
quam sic te sineres ab illo amari.
remitte pallium mihi meum quod involasti
vini pernicies, et ad severos
ecquidnam in tabulis patet lucelli
et ille nunc superbus et superfluens
eheu, quid faciant, dic, homines, cuive habeant fidem?
liquisse campos et videre te in tuto!
neu tibi libeat foras abire;
itis, quandoquidem patris rapinae
magna progenies Iovis,
amici accipiat sui meique.
electissima pessimi poetae
an, continenter quod sedetis insulsi
irascor tibi. sic meos amores?
renidet ille. quidquid est, ubicumque est,
quid vis? qua libet esse notus optas?
amicos medicosque convocate:
persequamur eam, et reflagitemus.
ten provincia narrat esse bellam?
fui libenter in tua suburbana
solus in Libya Indiaque tosta
ad claras Asiae volemus urbes.
de die facitis? mei sodales
sit nostrae seges osculationis.
tanto pessimus omnium poeta
reddens mutua per iocum atque vinum.
eripit sensus mihi: nam simul te,
irascere iterum meis iambis
in Magni simul ambulatione
trusantem: hunc ego, si placet Dionae,
morbosi pariter gemelli utrique,
ventorumque simul require cursum,
doctis, Iuppiter, et laboriosis!
(et solaciolum sui doloris,
ipsa tam bene quam puella matrem,
negare litus insulasve Cycladas
da mi basia mille, deinde centum,
nequiquam tacitum cubile clamat
aut quam sidera multa, cum tacet nox,
quae tu volebas nec puella nolebat.
narrantem loca, facta, nationes,
iam Bithynia, quo modo se haberet,
sive quae septemgeminus colorat
fratri, qui tua furta vel talento
cenabis bene; nam tui Catulli
qui tantum tibi misit impiorum.
istos qui in platea modo huc modo illuc
qui tum denique habent salem ac leporem,
munus hoc mihi maximi da, Colonia, risus.
frustra: nam insidias mihi instruentem
novi umbilici, lora, rubra membrana,
nec mirum: bene nam valetis omnes,
“quid? Non est homo bellus?” inquies. est:
sudariumque Saetabum catagraphosque Thynos,
migrate: hic merus est Thyonianus.
expensum, ut mihi, qui meum secutus
perambulabit omnium cubilia
certe tute iubebas animam tradere, inique, me
o quid solutis est beatius curis,
sed domi maneas paresque nobis
notae sunt populo, et natis pilosas,
quam mater prope Deliam
quare, si sapiet, viam vorabit,
scripta tardipedi deo daturam
centum an ducenti, non putatis ausurum
paulum quid libet adlocutionis,
quodcumque agit, renidet. hunc habet morbum
eris, quandoquidem meos amores
non est sana puella, nec rogare
quae sit quaeritis? illa quam videtis
tecum Lesbia nostra comparatur?
villa malamque pectore expuli tussim,
caesio veniam obvius leoni.”
iam mens praetrepidans avet vagari,
quaerunt in trivio vocationes?
quanto tu optimus omnium patronus.
atque illinc abii tuo lepore
Lesbia, adspexi, nihil est super mi
immerentibus, unice imperator.
femellas omnes, amice, prendi,
pro telo rigida mea cecidi.
uno in lecticulo erudituli ambo,
quos vinctos, Cameri, mihi dicares:
§0.42.8–0.28.14
quare habe tibi quidquid hoc libelli
§0.42.8–0.28.14
credo, ut tum gravis adquiescat ardor),
§0.42.8–0.28.14
nec sese a gremio illius movebat,
§0.42.8–0.28.14
Rhodumque nobilem horridamque Thraciam
§0.42.8–0.28.14
dein mille altera, dein secunda centum,
§0.42.8–0.28.14
sertis ac Syrio fragrans olivo,
§0.42.8–0.28.14
furtivos hominum vident amores,
§0.42.8–0.28.14
fulsere vere candidi tibi soles.
§0.42.8–0.28.14
ut mos est tuus, applicansque collum
§0.42.8–0.28.14
ecquonam mihi profuisset aere.
§0.42.8–0.28.14
aequora Nilus,
§0.42.8–0.28.14
mutari velit; est enim leporum
§0.42.8–0.28.14
plenus sacculus est aranearum.
§0.42.8–0.28.14
quod si, ut suspicor, hoc novum ac repertum
§0.42.8–0.28.14
in re praetereunt sua occupati;
§0.42.8–0.28.14
si sunt molliculi ac parum pudici
§0.42.8–0.28.14
quendam municipem meum de tuo volo ponte
§0.42.8–0.28.14
tangam te prior irrumatione.
§0.42.8–0.28.14
derecta plumbo et pumice omnia aequata.
§0.42.8–0.28.14
pulchre concoquitis, nihil timetis,
§0.42.8–0.28.14
sed bello huic neque servus est neque arca.
§0.42.8–0.28.14
inepte, quae palam soles habere tanquam avita.
§0.42.8–0.28.14
praetorem refero datum lucello,
§0.42.8–0.28.14
ut albulus columbus aut Adoneus?
§0.42.8–0.28.14
inducens in amorem, quasi tuta omnia mi forent.
§0.42.8–0.28.14
cum mens onus reponit, ac peregrino
§0.42.8–0.28.14
novem continuas fututiones.
§0.42.8–0.28.14
fili, non potes asse venditare?
§0.42.8–0.28.14
deposivit olivam,
§0.42.8–0.28.14
quamvis candida milies puella
§0.42.8–0.28.14
infelicibus ustilanda lignis.
§0.42.8–0.28.14
me una ducentos irrumare sessores?
§0.42.8–0.28.14
maestius lacrimis Simonideis.
§0.42.8–0.28.14
neque elegantem, ut arbitror, neque urbanum.
§0.42.8–0.28.14
cum longa voluisti amare poena.
§0.42.8–0.28.14
qualis sit solet aes imaginosum.
§0.42.8–0.28.14
turpe incedere, mimice ac moleste
§0.42.8–0.28.14
o saeclum insapiens et infacetum!
§0.42.8–0.28.14
non immerenti quam mihi meus venter,
§0.42.8–0.28.14
hoc ut dixit, Amor, sinistra ut ante,
§0.42.8–0.28.14
iam laeti studio pedes vigescunt.
§0.42.8–0.28.14
incensus, Licini, facetiisque,
§0.42.8–0.28.14
quas vultu vidi tamen serenas.
§0.42.8–0.28.14
non hic quam ille magis vorax adulter,
§0.42.8–0.28.14
defessus tamen omnibus medullis
qualecumque, quod, o patrona virgo,
tecum ludere sicut ipsa possem
sed circumsiliens modo huc modo illuc
Propontida trucemve Ponticum sinum,
deinde usque altera mille, deinde centum,
pulvinusque peraeque et hic et ille
tam te basia multa basiare
nunc iam illa non vult: tu quoque, impotens, noli,
iucundum os oculosque saviabor.
respondi id quod erat, nihil neque ipsis
sive trans altas gradietur Alpes
disertus puer ac facetiarum.
sed contra accipies meros amores
munus dat tibi Sulla litterator,
verum a te metuo tuoque pene
et quod pruriat incitare possunt,
ire praecipitem in lutum per caputque pedesque,
atque id si faceres satur, tacerem:
haec cum legas tu, bellus ille et urbanus
non incendia, non graves ruinas,
hoc tu quam libet abice elevaque :
quae nunc tuis ab unguibus reglutina et remitte,
“o Memmi, bene me ac diu supinum
cinaede Romule, haec videbis et feres?
idem nunc retrahis te ac tua dicta omnia factaque
labore fessi venimus larem ad nostrum
verum, si quid ages, statim iubeto:
montium domina ut fores
euntem revocet manusque collo
et hoc pessima se puella vidit
atqui putate: namque totius vobis
quare monendum est te mihi, bone Egnati.
ridentem catuli ore Gallicani.
dum sumptuosas adpeto, dedit, cenas.
dextra sternuit adprobationem.
o dulces comitum valete coetus,
ut nec me miserum cibus iuvaret,
lingua sed torpet, tenuis sub artus
† A velte sic ipse flagitabam:
rivales socii puellularum:
et multis langoribus peresus
10
plus uno maneat perenne saeclo.
10
et tristis animi levare curas!
10
ad solam dominam usque pipiabat.
10
ubi iste post phasellus antea fuit
10
dein, cum milia multa fecerimus,
10
attritus, tremulique quassa lecti
10
vesano satis et super Catullo est,
10
nec quae fugit sectare, nec miser vive,
10
o, quantum est hominum beatiorum,
10
nec praetoribus esse nec cohorti,
10
Caesaris visens monimenta magni,
10
quare aut hendecasyllabos trecentos
10
seu quid suavius elegantiusve est:
10
non est mi male, sed bene ac beate,
10
infesto pueris bonis malisque.
10
non dico pueris, sed his pilosis,
10
verum totius ut lacus putidaeque paludis
10
nunc ipsum id doleo, quod esurire,
10
Suffenus unus caprimulgus aut fossor
10
non furta impia, non dolos veneni,
10
nec servum tamen ille habet neque arcam.
10
ne laneum latusculum manusque mollicellas
10
tota ista trabe lentus irrumasti.”
10
es impudicus et vorax et aleo.
10
ventos irrita ferre ac nebulas aerias sinis.
10
desideratoque adquiescimus lecto?
10
nam pransus iaceo et satur supinus
10
silvarumque virentium
10
ambas iniciens roget morari,
10
iocose lepide vovere divis.
10
frontem tabernae sopionibus scribam.
10
si urbanus esses aut Sabinus aut Tiburs
10
circumsistite eam, et reflagitate:
10
nam, Sestianus dum volo esse conviva,
10
at Acme leviter caput reflectens
10
longe quos simul a domo profectos
10
nec somnus tegeret quiete ocellos,
10
flamma demanat, sonitu suopte
10
“camerium mihi, pessimae puellae!”
10
pulchre convenit improbis cinaedis.
10
essem te mihi, amice, quaeritando.
Tam gratum est mihi quam ferunt puellae
qui nunc it per iter tenebricosum
comata silva: nam Cytorio in iugo
conturbabimus illa, ne sciamus,
argutatio inambulatioque.
quae nec pernumerare curiosi
sed obstinata mente perfer, obdura.
quid me laetius est beatiusve?
cur quisquam caput unctius referret,
Gallicum Rhenum, horribile aequor, ulti-
exspecta, aut mihi linteum remitte,
nam unguentum dabo, quod meae puellae
quod non dispereunt tui labores.
quem tu qua libet, ut libet moveto
qui duros nequeunt movere lumbos.
lividissima maximeque est profunda vorago.
ah me me, puer et sitire discet.
rursus videtur: tantum abhorret ac mutat.
non casus alios periculorum.
inusta turpiter tibi flagella conscribillent,
sed, quantum video, pari fuistis
eone nomine, imperator unice,
si tu oblitus es, at di meminerunt, meminit Fides,
hoc est quod unum est pro laboribus tantis.
pertundo tunicamque palliumque.
saltuumque reconditorum
quae nunc, si mihi vera nuntiantur,
nunc, o caeruleo creata ponto,
puella nam mi, quae meo sinu fugit,
aut parcus Umber aut obesus Etruscus
“moecha putida, redde codicillos,
orationem in Antium petitorem
et dulcis pueri ebrios ocellos
diversae variae viae reportant.
sed toto indomitus furore lecto
tintinant aures, gemina teguntur
quaedam inquit nudum † reduc †
pernici aureolum fuisse malum,
illuc unde negant redire quemquam.
loquente saepe sibilum edidit coma.
aut ne quis malus invidere possit,
nam nil stupra valet, nihil, tacere.
possint nec mala fascinare lingua.
vale, puella! iam Catullus obdurat,
praesertim quibus esset irrumator
mosque Britannos,
quod me non movet aestimatione,
donarunt Veneres Cupidinesque,
di magni, horribilem et sacrum libellum,
quantum vis, ubi erit foris paratum:
vos quod milia multa basiorum
insulsissimus est homo, nec sapit pueri instar
quare desine, dum licet pudico,
hoc quid putemus esse? Qui modo scurra
atqui corpora sicciora cornu
et insolenter aestues velut minuta magno
casu: nam nihilo minore verpa
fuisti in ultima occidentis insula,
quae te ut paeniteat postmodo facti faciet tui.
salve, o venusta Sirmio, atque ero gaude;
amniumque sonantum;
illum deperit impotente amore:
quae sanctum Idalium Uriosque apertos,
amata tantum quantum amabitur nulla,
aut Lanuvinus ater atque dentatus
redde, putida moecha, codicillos.”
plenam veneni et pestilentiae legi.
illo purpureo ore saviata
versarer cupiens videre lucem,
lumina nocte.
“en hic in roseis latet papillis.”
quod zonam solvit diu ligatam.
at vobis male sit, malae tenebrae
Amastri Pontica et Cytore buxifer,
cum tantum sciat esse basiorum.
cur? non tam latera ecfututa pandas,
nec te requiret nec rogabit invitam:
praetor nec faceret pili cohortem.
omnia haec, quaecumque feret voluntas
verum est mnemosynum mei sodalis.
quod tu cum olfacies, deos rogabis
quem tu scilicet ad tuum Catullum
hunc unum excipio, ut puto, pudenter.
legistis, male me marem putatis?
bimuli tremula patris dormientis in ulna:
ne finem facias, sed irrumatus.
aut si quid hac re tritius videbatur,
aut si quid magis aridum est habetis
deprensa navis in mari vesaniente vento.
farti estis. pete nobiles amicos.
ut ista vestra diffututa mentula
gaudete vosque, o Lydiae lacus undae;
tu Lucina dolentibus
nam quo tempore legit incohatam
quaeque Ancona Cnidumque harundinosam
pro qua mihi sunt magna bella pugnata,
aut Transpadanus, ut meos quoque attingam,
non assis facis? o lutum, lupanar,
hic me gravido frigida et frequens tussis
“sic,” inquit, “mea vita, Septimille,
ut tecum loquerer simulque ut essem.
otium, Catulle, tibi molestum est:
sed te iam ferre Herculi labos est:
§0.29.14–0.10.34
Orci, quae omnia bella devoratis;
§0.29.14–0.10.34
tibi haec fuisse et esse cognitissima
§0.29.14–0.10.34
ni tu quid facias ineptiarum.
§0.29.14–0.10.34
at tu dolebis, cum rogaberis nulla.
§0.29.14–0.10.34
“at certe tamen,” inquiunt, “quod illic
§0.29.14–0.10.34
caelitum, temptare simul parati,
§0.29.14–0.10.34
nam sudaria Saetaba ex Hiberis
§0.29.14–0.10.34
totum ut te faciant, Fabulle, nasum.
§0.29.14–0.10.34
misti, continuo ut die periret,
§0.29.14–0.10.34
quod si te mala mens furorque vecors
§0.29.14–0.10.34
pedicabo ego vos et irrumabo.
§0.29.14–0.10.34
cui cum sit viridissimo nupta flore puella
§0.29.14–0.10.34
idem infaceto est infacetior rure
§0.29.14–0.10.34
sole et frigore et esuritione.
§0.29.14–0.10.34
at vobis mala multa di deaeque
§0.29.14–0.10.34
ducenties comesset aut trecenties?
§0.29.14–0.10.34
ridete, quidquid est domi cachinnorum.
§0.29.14–0.10.34
Iuno dicta puerperis,
§0.29.14–0.10.34
Dindymi dominam, ex eo misellae
§0.29.14–0.10.34
colis, quaeque Amathunta, quaeque Golgos,
§0.29.14–0.10.34
consedit istic. hanc boni beatique
§0.29.14–0.10.34
aut qui libet qui puriter lavit dentes,
§0.29.14–0.10.34
aut si perditius potes quid esse.
§0.29.14–0.10.34
quassavit usque dum in tuum sinum fugi
§0.29.14–0.10.34
huic uni domino usque serviamus,
§0.29.14–0.10.34
at defessa labore membra postquam
§0.29.14–0.10.34
otio exsultas nimiumque gestis.
§0.29.14–0.10.34
tanto ten fastu negas, amice?
15
tam bellum mihi passerem abstulistis.
15
ait phasellus; ultima ex origine
15
quare, quidquid habes boni malique,
15
scelesta, vae te! quae tibi manet vita!
15
natum dicitur esse comparasti,
15
pauca nuntiate meae puellae
15
miserunt mihi muneri Fabullus
15
Saturnalibus, optimo dierum!
15
in tantam impulerit, sceleste, culpam,
15
(et puella tenellulo delicatior haedo,
15
simul poemata attigit, neque idem unquam
15
quare non tibi sit bene ac beate?
15
dent, opprobria Romuli Remique.
15
quid est alid sinistra liberalitas?
15
tu potens Trivia et notho es
15
ignes interiorem edunt medullam.
15
quaeque Durrachium Hadriae tabernam,
15
omnes amatis, et quidem, quod indignum est,
15
tamen renidere usque quaque te nollem;
15
sed non est tamen hoc satis putandum.
15
et me recuravi otioque et urtica.
15
ut multo mihi maior acriorque
15
semimortua lectulo iacebant,
15
otium et reges prius et beatas
15
dic nobis ubi sis futurus, ede
o factum male! o miselle passer!
tuo stetisse dicit in cacumine,
dic nobis: volo te ac tuos amores
quis nunc te adibit? cui videberis bella?
ad lecticam homines.” ego, ut puellae
non bona dicta.
et Veranius: haec amem necesse est
non, non hoc tibi, false, sic abibit:
ut nostrum insidiis caput lacessas,
adservanda nigerrimis diligentius uvis),
aeque est beatus ac poema cum scribit:
a te sudor abest, abest saliva,
parum expatravit an parum elluatus est?
dicta lumine Luna.
ignosco tibi, Sapphica puella
acceptum face redditumque votum,
omnes pusilli et semitarii moechi:
nam risu inepto res ineptior nulla est.
quod si non aliud potest, ruborem
quare refectus maximas tibi grates
ignis mollibus ardet in medullis.”
hoc, iucunde, tibi poema feci,
perdidit urbes.
audacter, committe, crede luci.
tua nunc opera meae puellae
tuo imbuisse palmulas in aequore,
ad caelum lepido vocare versu.
quem nunc amabis? cuius esse diceris?
unum me facerem beatiorem,
cum suis vivat valeatque moechis,
et Veraniolum meum et Fabullum.
nam, si luxerit, ad librariorum
ah tum te miserum malique fati,
ludere hanc sinit ut libet, nec pili facit uni,
tam gaudet in se tamque se ipse miratur.
mucusque et mala pituita nasi.
paterna prima lancinata sunt bona;
tu cursu, dea, menstruo
Musa doctior: est enim venuste
si non inlepidum neque invenustum est.
tu praeter omnes une de capillatis,
nunc Celtiber es: Celtiberia in terra,
ferreo canis exprimamus ore.
ago, meum quod non es ulta peccatum.
hoc ut dixit, Arnor, sinistra ut ante,
ex quo perspiceres meum dolorem.
nunc te lacteolae tenent puellae?
flendo turgiduli rubent ocelli.
et inde tot per impotentia freta
quem basiabis? cui labella mordebis?
“non,” inquam, “mihi tam fuit maligne,
quos simul complexa tenet trecentos,
curram scrinia, Caesios, Aquinos,
quem attractis pedibus patente porta
nec se sublevat ex sua parte, sed velut alnus
nimirum idem omnes fallimur, neque est quisquam
hanc ad munditiem adde mundiorem,
secunda praeda Pontica; inde tertia
metiens iter annuum
Magna Caecilio incohata Mater.
at vos interea venite in ignem,
cuniculosae Celtiberiae fili,
quod quisque minxit, hoc sibi solet mane
conclamate iterum altiore voce
nec deprecor iam, si nefaria scripta
dextra sternuit adprobationem.
nunc audax cave sis, precesque nostras,
si linguam clauso tenes in ore,
erum tulisse, laeva sive dextera
at tu, Catulle, destinatus obdura.
ut, provincia quod mala incidisset,
nullum amans vere, sed identidem omnium
Suffenum, omnia colligam venena,
percurrent raphanique mugilesque.
in fossa Liguri iacet suppernata securi,
quem non in aliqua re videre Suffenum
quod culus tibi purior salillo est,
Hibera, quam scit amnis aurifer Tagus.
rustica agricolae bonis
pleni ruris et inficetiarum
Egnati, opaca quem bonum facit barba
dentem atque russam defricare gingivam,
“moecha putida, redde codicillos,
Sesti recepso, quin gravedinem et tussim
nunc ab auspicio bono profecti
oramus, cave despuas, ocelle,
fructus proicies amoris omnes:
20
vocaret aura, sive utrumque Iuppiter
20
non possem octo homines parare rectos.”
20
ilia rumpens;
20
ac te his suppliciis remunerabor.
20
tantundem omnia sentiens quam si nulla sit usquam
20
possis. Suus cuique attributus est error,
20
nec toto decies cacas in anno;
20
nunc Galliae timetur et Britanniae.
20
tecta frugibus exples.
20
Annales Volusi, cacata charta.
20
et dens Hibera defricatus urina.
20
ut quo iste vester expolitior dens est,
20
redde, putida moecha, codicillos.”
20
non mi, sed ipsi Sestio ferat frigus,
20
mutuis animis amant amantur.
20
ne poenas Nemesis reposcat a te.
20
verbosa gaudet Venus loquella.
simul secundus incidisset in pedem;
at mi nullus erat neque hic neque illic
nec meum respectet, ut ante, amorem,
vos hinc interea valete, abite
talis iste meus stupor nil videt, nihil audit,
sed non videmus manticae quod in tergo est.
atque id durius est faba et lapillis,
quid hunc malum fovetis? aut quid hic potest
sis quocumque tibi placet
hoc te amplius bibisse praedicet loti.
sed nil proficimus, nihil movetur.
qui tunc vocat me cum malum librum 1egi.
unam Septimius misellus Acmen
est vehemens dea: laedere hanc caveto.
vel vi vis, licet obseres palatum,
neque ulla vota litoralibus diis
fractum qui veteris pedem grabati
qui illius culpa cecidit velut prati
illuc unde malum pedem attulistis,
ipse qui sit, utrum sit an non sit, id quoque nescit.
quod tu si manibus teras fricesque,
nisi uncta devorare patrimonia?
sancta nomine, Romulique,
mutanda est ratio modusque nobis,
mavult quam Syrias Britanniasque:
dum veri sis particeps amoris.
sibi esse facta, cum veniret a mari
in collo sibi conlocare posset.
ultimi flos, praetereunte postquam
saecli incommoda, pessimi poetae.
nunc eum volo de tuo ponte mittere pronum,
non unquam digitum inquinare possis.
eone nomine † urbis opulentissime
antique ut solita es, bona
si quid proficere amplius potestis,
uno in Septimio fidelis Acme
novissimo hunc ad usque limpidum lacum.
hic illa, ut decuit cinaediorem,
tactus aratro est.
si pote stolidum repente excitare veternum
haec tu commoda tam beata, Furi,
socer generque, perdidistis omnia?
sospites ope gentem.
“pudica et proba, redde codicillos.”
facit delicias libidinesque.
25
sed haec prius fuere: nunc recondita
25
“quaeso,” inquit, “mihi, mi Catulle, paulum
25
et supinum animum in gravi derelinquere caeno,
25
noli spernere nec putare parvi,
25
quis ullos homines beatiores
senet quiete seque dedicat tibi,
istos commoda: nam volo ad Sarapim
ferream ut soleam tenaci in voragine mula.
et sestertia quae soles precari
vidit, quis Venerem auspicatiorem?
gemelle Castor et gemelle Castoris.
deferri.” “Mane,” inquii puellae,
centum desine: nam satis beatu's.
“istud quod modo dixeram, me habere,
fugit me ratio: meus sodalis
30
Cinna est Gaius; is sibi paravit.
verum, utrum illius an mei, quid ad me?
utor tam bene quam mihi pararim.
sed tu insulsa male et molesta vivis,
per quam non licet esse neglegentem.”
Tap any Latin word to look it up