συνωρίς

A. pair of horses (with or without a chariot or carriage, ς. χωρὶς δίφρου Pl. Criti. 119b), E. Rh. 987, Ar. Nu. 1302, Pl. Phdr. 246b, IG 5(2).550.27 (Megalopolis, iv B.C.), etc.; τέθριππα καὶ ξυνωρίδες Com.Adesp. 1281; εἰς τοὺς τροχοὺς τῆς [συνω]ρίδος PCair.Zen. 782(a).21 (iii B.C.); εἰς ἵππους θηλείας τῆς ς. τῆς ἀγαγούσης ἐγ Μέμφεως εἰς Φιλαδέλφειαν Ζήνωνα ib.292.66 (iii B.C.); εἰς τὰ παραγενόμενα τῇ γ/ ἅρματα έ (ἵππων) β/ συνωρίδας γ/ (ἵππων) γ/ τοῖς πᾶσιν ἵπποις ιθ/ PPetr. 2p.74 (iii B.C.); ς. πωλική IG 42(1).101.46 (Epid., i A.D.), cf. Paus. 10.7.8; ἵππων τελείων Id. 5.8.10; of mules, Id. 5.9.2; ἐλεφάντων ἅρμα καὶ ς. Plb. 30.25.11 (dub.): a coin stamped with a biga (cf. πῶλος 11), E. Fr. 675.

2. generally, a pair or couple of anything, A. Ag. 643; τέκνων E. Med. 1145, cf. S. OC 895, Com.Adesp. 834 (= Trag.Adesp. 198).

II. of things, πέδας τε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα manacles for the hands and for the feet, a coupling fetter, A. Ch. 982; ὅπου γὰρ ἰσχὺς συζυγοῦσι καὶ δίκη, ποία ξ. τῶνδε καρτερωτέρα; what pair is stronger than this? Id. Fr. 381.