συνώριος

α, ον
A. in season, ὄφρα κεν ἀλκήτωρ τελέθων τὰ συν[ώρ]ια τεύχω dub. in Ramsay Studies in the Eastern Provinces p.128 (Phrygia); doubtful also in Supp.Epigr. 2.666 = 4.726 (Bithynia).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνωρικεύομαι Dictionary συνωρίς →
An open-access project