συνωριστής

οῦ, ὁ
A. driver of a συνωρίς, PLond.ined. 2087,2358 (iii B.C.), PSI 4.406.3 (iii B.C.).
2. driven in a συνωρίς, ἡμίονοι PCair.Zen. 8.11 (iii B.C.); so perh. ib.673 (iii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συνωρίς Dictionary σύνωρον →
An open-access project