Ne toga cordylis et paenula desit olivis
Nasutus sis usque licet, sis denique nasus,
Omnis in hoc gracili Xeniorum turba libello
Serus ut aetheriae Germanicus imperet aulae
Cerea quae patulo lucet ficedula lumbo,
Nos alicam, poterit mulsum tibi mittere dives.
Si spumet rubra conchis tibi pallida testa,
Inbue plebeias Clusinis pultibus ollas,
Accipe Niliacam, Pelusia munera, lentem:
Nec dotes similae possis numerare nec usus,
Mulio quod non det tacituris, accipe, mulis.
Tercentum Libyci modios de messe coloni
Ut sapiant fatuae, fabrorum prandia, betae,
Cludere quae cenas lactuca solebat avorum,
Si vicina tibi Nomento rura coluntur,
Haec tibi brumali gaudentia frigore rapa
Ne tibi pallentes moveant fastidia caules,
Fila Tarentini graviter redolentia porri
Mittit praecipuos nemoralis Aricia porros:
Hos Amiternus ager felicibus educat hortis:
Mollis in aequorea quae crevit spina Ravenna,
Non habilis cyathis et inutilis uva Lyaeo,
Chia seni similis Baccho, quem Setia misit,
Si tibi Cecropio saturata Cydonea melle
Poma sumus Cybeles: procul hinc discede, viator,
Sorba sumus, molles nimium tendentia ventres:
Aurea porrigitur Iani caryota Kalendis;
Haec tibi quae torta venerunt condita meta,
Pruna peregrinae carie rugosa senectae
Caseus Etruscae signatus imagine Lunae
Si sine carne voles ientacula sumere frugi,
Non quemcumque focum nec fumum caseus omnem,
Trebula nos genuit; commendat gratia duplex,
Cum sit anus coniunx et sint tibi mortua membra,
Filia Picenae venio Lucanica porcae:
Haec, quae Picenis venit subducta trapetis,
Aut Corcyraei sunt haec de frondibus horti,
Subripuit pastor quae nondum stantibus haedis
Lascivum pecus et viridi non utile Baccho
Candida si croceos circumfluit unda vitellos,
Lacte mero pastum pigrae mihi matris alumnum
Non tibi de Libycis tubures et apyrina ramis,
Lecta suburbanis mittuntur apyrina ramis
Esse putes nondum sumen: sic ubere largo
Si Libycae nobis volucres et Phasides essent,
Vilia maternis fueramus Persica ramis:
Picentina Ceres niveo sic nectare crescit,
Argentum atque aurum facilest laenamque togamque
Cum me ficus alat, cum pascar dulcibus uvis,
Rumpimus altricem tenero quae vertice terram
Texta rosis fortasse tibi vel divite nardo,
Tota quidem ponatur anas; sed pectore tantum
Cum pinguis mihi turtur erit, lactuca valebis:
Cerretana mihi fiat vel missa licebit
Musteus est: propera, caros nec differ amicos.
Te fortasse magis capiat de virgine porca;
Niliacum ridebis holus lanasque sequaces,
Aspice, quam tumeat magno iecur ansere maius!
Tota mihi dormitur hiems et pinguior illo
Gaudet in effossis habitare cuniculus antris.
Inter sapores fertur alitum primus
Pascitur et dulci facilis gallina farina,
Ne nimis exhausto macresceret inguine gallus,
Succumbit sterili frustra gallina marito.
Ponitur Ausoniis avis haec rarissima mensis:
Ne violes teneras periuro dente columbas,
Inguina torquati tardant hebetantque palumbi:
Galbina decipitur calamis et retibus ales,
Pannonicas nobis numquam dedit Umbria cattas:
Miraris, quotiens gemmantis explicat alas,
Dat mihi pinna rubens nomen, sed lingua gulosis
Argoa primum sum transportata carina:
Ansere Romano quamvis satur Hannibal esset,
Haec servavit avis Tarpei templa Tonantis.
Turbabis versus nec littera tota volabit,
Rustica sim an perdix, quid refert, si sapor idem est?
Dulcia defecta modulatur carmina lingua
Nomen habet magni volucris tam parva gigantis?
Spirat in advecto, sed iam piger, aequore mullus;
Quae natat in Siculo grandis muraena profundo,
Quamvis lata gerat patella rhombum,
Ebria Baiano veni modo concha Lucrino:
Caeruleus nos Liris amat, quem silva Maricae
Hic scarus, aequoreis qui venit adesus ab undis,
Princeps Niliaci raperis, coracine, macelli:
Iste licet digitos testudine pungat acuta,
Sanguine de nostro tinctas, ingrate, lacernas
In Venetis sint lauta licet convivia terris,
Laneus Euganei lupus excipit ora Timavi,
Non omnis laudes pretiumque aurata meretur,
Ad Palatinas acipensem mittite mensas:
Inter aves turdus, si quid me iudice certum est,
Qui Diomedeis metuendus saetiger agris
Dente timetur aper, defendunt cornua cervum:
Matutinarum non ultima praeda ferarum
Hic erat ille tuo domitus, Cyparisse, capistro.
Dum tener est onager solaque lalisio matre
Pendentem summa capream de rupe videbis
Delicium parvo donabis dorcada nato:
Pulcher adest onager: mitti venatio debet
Hoc tibi Campani sudavit baca Venafri:
Expirantis adhuc scombri de sanguine primo
Antipolitani, fateor, sum filia thynni:
Hoc tibi Thesei populatrix misit Hymetti
Cum dederis Siculos mediae de collibus Hyblae,
Gnosia Minoae genuit vindemia Cretae
Haec de vitifera venisse picata Vienna
Attica nectareum turbatis mella Falernum.
Hoc de Caesareis mitis vindemia cellis
Surrentina bibis? nec murrina picta nec aurum
De Sinuessanis venerunt Massica prelis:
Pendula Pomptinos quae spectat Setia campos,
Haec Fundana tulit felix autumnus Opimi.
Non sum de primo, fateor, Trifolina Lyaeo,
Caecuba Fundanis generosa cocuntur Amyclis,
Potabis liquidum Signina morantia ventrem?
Amphora Nestorea tibi Mamertina senecta
Tarraco, Campano tantum cessura Lyaeo,
Nomentana meum tibi dat vindemia Bacchum:
De Spoletinis quae sunt cariosa lagonis
Marsica Paeligni mittunt turbata coloni:
Amphora Niliaci non sit tibi vilis aceti:
Cum tua centenos expunget sportula civis,
Caeretana Nepos ponat, Setina putabis.
Nobilis et lanis et felix vitibus Aulon
Unguentum heredi numquam nec vina relinquas.
Dat festinatas, Caesar, tibi bruma coronas:
Aut inopem metuat sordida blatta famem,
Quantum noluerat ferre rogatus Atlans,
Constabit nummis quattuor empta tibi.
Utque diu terris, da pia tura Iovi.
Cum tibi sorte datur, si sapis, adde piper.
Si tibi noluerit mittere dives, emes.
Lautorum cenis saepe negare potes.
Ut satur in vacuis dulcia musta bibas.
Vilior est alica, carior illa faba.
Pistori totiens cum sit et apta coco.
Haec ego coponi, non tibi dona dedi.
Sume, suburbanus ne moriatur ager.
O quam saepe petet vina piperque cocus!
Dic mihi, cur nostras inchoat illa dapes?
Ad villam moneo, rustice, ligna feras.
Quae damus, in caelo Romulus esse solet.
Nitrata viridis brassica fiat aqua.
Edisti quotiens, oscula clusa dato.
In niveo virides stipite cerne comas.
Nursinas poteris parcius esse pilas.
Non erit incultis gratior asparagis.
Sed non potanti me tibi nectar ero.
Ipsa merum secum portat et ipsa salem.
Ponentur, dicas: 'Haec melimela placent.'
Ne cadat in miserum nostra ruina caput.
Aptius haec puero, quam tibi, poma dabis.
Sed tamen hoc munus pauperis esse solet.
Si maiora forent cottana, ficus erat.
Sume: solent duri solvere ventris onus.
Praestabit pueris prandia mille tuis.
Haec tibi Vestino de grege massa venit.
Sed Velabrensem qui bibit, ille sapit.
Sive levi flamma, sive domamur aqua.
Nil aliud bulbis quam satur esse potes.
Pultibus hinc niveis grata corona datur.
Inchoat atque eadem finit oliva dapes.
Aut haec Massyli poma draconis erant.
De primo matrum lacte colustra damus.
Det poenas; nocuit iam tener ille deo.
Hesperius scombri temperet ova liquor.
Ponat, et Aetolo de sue dives edat.
De Nomentanis sed damus arboribus.
Et vernae tubures. Quid tibi cum Libycis?
Et fluit et vivo lacte papilla tumet.
Acciperes, at nunc accipe chortis aves.
Nunc in adoptivis Persica cara sumus.
Ut levis accepta spongia turget aqua.
Mittere: boletos mittere difficilest.
Cur potius nomen non dedit uva mihi?
Tubera, boletis poma secunda sumus.
At mihi de turdis facta corona placet.
Et cervice sapit: cetera redde coco.
Et cocleas tibi habe. Perdere nolo famem.
De Menapis: lauti de petasone vorent.
Nam mihi cum vetulo sit petasone nihil.
Me materna gravi de sue volva capit.
Inproba cum morsu fila manuque trahes.
Miratus dices: 'Hoc, rogo, crevit ubi?'
Tempore sum, quo me nil nisi somnus alit.
Monstravit tacitas hostibus ille vias.
Ionicarum gustus attagenarum.
Pascitur et tenebris. Ingeniosa gula est.
Amisit testes. Nunc mihi gallus erit.
Hunc matris Cybeles esse decebat avem.
Hanc in piscina ludere saepe soles.
Tradita si Gnidiae sunt tibi sacra deae.
Non edat hanc volucrem qui cupit esse salax.
Turget adhuc viridi cum rudis uva mero.
Mavult haec dominae mittere dona Pudens.
Et potes hunc saevo tradere, dure, coco?
Nostra sapit. Quid si garrula lingua foret?
Ante mihi notum nil nisi Phasis erat.
Ipse suas numquam barbarus edit aves.
Miraris? Nondum fecerat illa deus.
Unam perdideris si Palamedis avem.
Carior est perdix. Sic sapit illa magis.
Cantator cycnus funeris ipse sui.
Et nomen prasini Porphyrionis habet.
Languescit. Vivum da mare: fortis erit.
Non valet exustam mergere sole cutem.
Rhombus latior est tamen patella.
Nobile nunc sitio luxuriosa garum.
Protegit: hinc squillae maxima turba sumus.
Visceribus bonus est, cetera vile sapit.
Pellaeae prior est gloria nulla gulae.
Cortice deposita mollis echinus erit.
Induis, et non est hoc satis, esca sumus.
Principium cenae gobius esse solet.
Aequoreo dulces cum sale pastus aquas.
Sed cui solus erit concha Lucrina cibus.
Ambrosias ornent munera rara dapes.
Inter quadripedes mattea prima lepus.
Aetola cecidit cuspide, talis erat.
Inbelles dammae quid, nisi praeda, sumus?
Saevos oryx constat quot mihi morte canum!
An magis iste tuus, Silvia, cervus erat?
Pascitur, hoc infans, sed breve nomen habet.
Casuram speres; despicit illa canes.
Iactatis solet hanc mittere turba togis.
Dentis Erythraei: iam removete sinus.
Unguentum quotiens sumis, et istud olet.
Accipe fastosum, munera cara, garum.
Essem si scombri, non tibi missa forem.
Pallados a silvis nobile nectar apis.
Cecropios dicas tu licet esse favos.
Hoc tibi, quod mulsum pauperis esse solet.
Ne dubites, misit Romulus ipse mihi.
Misceri decet hoc a Ganymede merum.
Misit, Iuleo quae sibi monte placet.
Sume: dabunt calices haec tibi vina suos.
Condita quo quaeris consule? Nullus erat.
Exigua vetulos misit ab urbe cados.
Expressit mustum consul et ipse bibit.
Inter vina tamen septima vitis ero.
Vitis et in media nata palude viret.
Ne nimium sistant, sit tibi parca sitis.
Si detur, quodvis nomen habere potest.
Haec genuit Tuscis aemula vina cadis.
Si te Quintus amat, commodiora bibes.
Malueris, quam si musta Falerna bibas.
Non tu, libertus sed bibat illa tuus.
Esset cum vinum, vilior illa fuit.
Fumea Massiliae ponere vina potes.
Non ponit turbae, cum tribus illa bibit.
Det pretiosa tibi vellera, vina mihi.
Ille habeat nummos, haec tibi tota dato.
Quondam veris erat, nunc tua facta rosa est.
Perdite Niliacas, Musae, mea damna, papyros:
Et possis ipsum tu deridere Latinum:
Quattuor est nimium? poterit constare duobus,
Postulat, ecce, novos ebria bruma sales.
Non potes in nugas dicere plura meas,
Et faciet lucrum bybliopola Tryphon.
5
Non mea magnanimo depugnat tessera telo,
5
Ipse ego quam dixi. Quid dentem dente iuvabit
5
Haec licet hospitibus pro munere disticha mittas,
Senio nec nostrum cum cane quassat ebur:
Rodere? carne opus est, si satur esse velis.
Si tibi tam rarus, quam mihi, nummus erit.
Haec mihi charta nuces, haec est mihi charta fritillus:
Ne perdas operam: qui se mirantur, in illos
Addita per titulos sua nomina rebus habebis:
Alea nec damnum nec facit ista lucrum.
Virus habe, nos haec novimus esse nihil.
Praetereas, si quid non facit ad stomachum.
Non tamen hoc nimium nihil est, si candidus aure,
10
Nec matutina si mihi fronte venis.
Tap any Latin word to look it up