συκοφαντικός
ή, όν, Adv.
A.
typical of a συκοφάντης, blackmailing, δίκη D. 37.3 (Comp.); skilled as an 'agent provocateur', Philostr. VA 7.27: metaph., ς. πνεύματα,= συκοφαντίας, Lib. Or. 13.16. Adv. ‐κῶς Isoc. 15.308, Luc. Hist.Conscr. 10.
II.
sophistical, λόγοι Phld. Oec. p.65J., cf. Rh. 1.119S.