συγκαταθετικός

ή, όν, Adv.
A. assenting, approving, Chrysipp.Stoic. 2.40, Plu. 2.1122b, Arr. Epict. 1.17.22.
2. affirmative, Suid. s.v. ἀππαπαῖ. Adv. ‐κῶς Arr. Epict. 1.14.7.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συγκαταθετέον Dictionary συγκαταθετός →
An open-access project