στρατηγέτης

στρατηγ‐έτης, ου, ὁ,= στρατηγός, SIG 588.60 (Milet., ii B.C.), Ps.-Luc. Philopatr. 9; Cret. σταρταγέτας (q.v.): fem. στρατηγ‐έτις, ιδος, Tz. H. 12.967.