στεάτινος

η, ον, ὁ
A. στέαρ 11) = σταίτινος, Aesop. 58:—also στεατ‐ίτης [ι] (sc. πλακοῦς), ὁ, Hsch. s.v. πίονες.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στέαρ Dictionary στεάτιον →
An open-access project