στέαρ

A. στῆτος PCair.Zen. 176.183 (iii B.C.); also στεῖαρ, gen. στείατος Choerob. in Theod. 1.350 H.:—hard fat, suet, such as ruminating animals have, opp. πιμελή (soft fat), ἐκ δὲ στέατος ἔνεικε μέγαν τροχόν a large cake of suet, Od. 21.178; οὔτε πιμελὴν οὔτε στέαρ Arist. PA 651a26; τὸ τῶν ἰχθύων ς. πιμελῶδες Id. HA 520a21, al.

2. any animal fat, ς. τῆς ἄρκτου Thphr. Od. 63; ς. δελφίνων X. An. 5.4.28; freq. in LXX (Le. 3.15,16,17, al.); also PRev.Laws 50.14 (iii B.C.), PCair.Zen. Il.cc.; so ς. χήνειον, ὀρνίθειον, etc., Dsc. 2.76.

II. = σταῖς (q.v.), dough made from flour of spelt, Hp. Nat.Mul. 27 (but σταῖς is prob. l.), Arist. Pr. 879a10, Thphr. HP 9.20.2, LXX Ps. 80(81).17, al., Str. 17.2.5 (citing Hdt. 2.36, where σταῖς is in our text). [Gen. στέατος disyll., Od. l.c.; στέατι trisyll., Diph. 119; cf. στεάτιον.] (Prob. fr. Στα y αρ, cf. Skt. styāyate 'congeal, grow hard'.)