στασιαστής

οῦ, ὁ
A. one who stirs up sedition, D.H. 6.70, Ev.Marc. 15.7, J. AJ 14.1.3, Ptol. Tetr. 162.
II. (στάσις A. 11) weigher in a wool-factory, PCair.Zen. 484.4, 499.87 (iii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στασιασμός Dictionary στασιαστικός →
An open-access project