ῥίγιστος

η, ον, Adj.
A. most horrible, ῥίγιστα θεοὶ τετληότες εἰμέν Il. 5.873; [Ζεὺς] ῥίγιστος ἀλιτροῖς A.R. 2.215, cf. 292; ὃ δὴ ῥίγιστον ὄδωδεν Nic. Th. 64.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥίγιον Dictionary ῥιγίτανον →
An open-access project