ῥηκτός

ή, όν
A. that can be broken or rent, penetrable, [ἀνὴρ] . ., χαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισι τε χερμαδίοισιν Il. 13.323.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ῥηκτικός Dictionary ῥῆμα →
An open-access project