προσχρῄζω

A. require or desire besides, c. gen., τυραννίδος οὐδεμιῆς π. Hdt. 5.11, cf. 18; οὐδὲ σοῦ προσχρῄζομεν S. Ph. 1055: c. gen. pers. et inf., προσχρηΐζω ὑμέων πείθεσθαι Μαρδονίῳ I request you to listen to him, Hdt. 8.140.β/: c. inf. only, τί προσχρῄζων μαθεῖν; S. OT 1155, cf. OC 1168: in poetry with inf. understood, πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε (sc. πυθέσθαι)πεύσεσθε A. Pr. 641, cf.787, S. OC 520, 1160, 1202.