προσχράομαι

A. use or avail oneself of a thing besides, τινι Arist. Rh. 1358b19; but more freq. simply, use, τινὶ εἴς τι Pl. Cra. 435c; χάριν τοῦ σίτου Id. Criti. 115a; τούτοις ταῦτα Id. Phlb. 44d: c. dupl. dat., ὥσπερ μάντεσι π. τισί ib.c; [θεράπουσι] πρὸς τὰς διακονίας Arist. Pol. 1263a20, cf.Ph. 200b19, LXX Es. 8.13(16.17), etc.; νόμῳ BGU 1127.21 (i B.C.):— Pass., τὰ ‐χρησθέντα CPHerm. 92.11 (iii A.D.).

II. abuse, [παιδίσκῃ] dub. sens. in PSI 4.406.7 (iii B.C.).