προστῷον

Adj., τό
A. portico, Pl. Prt. 314e, 315c, IG 22.1675.3, 1680.1, Plu. 2.838d, etc.; written πρόστοον in IGRom. 3.690.8 (Aperlae, i A.D.).—As Adj., τόποι πρόστωοι Sch. Il. 20.11.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προστυχής Dictionary προσυβρίζω →
An open-access project