προστυχής

A. engaged in or acquainted with, ταῖς τιθασείαις τῶν ἰχθύων Pl. Plt. 264c; π. [τῇ στερεομετρίᾳ] γεγονότες Id. Epin. 990e; τῷ βίῳ ib.973c, etc.; π. γίνεται,= προστυγχάνει, Id. Lg. 955d. Adv. ‐χῶς by chance, Numen. ap. Eus. PE 14.5.