πρόςκλητος

ον, ἡ
A. specially summoned, π. ἐκκλησία Sch. Ar. Ach. 19; so πρόσκλητος,ἡ, alone, Ἀρχ. Ἐφ.1911.135 (Gonni); ἐν προσκλήτῳ IG 14.757,760 (Naples, i A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← προςκλητικός Dictionary πρόςκλιμα →
An open-access project