προςκλητικός

ή, όν
A. calling, addressing, φωνή Plu. 2.354d; π. ἔχει δύναμιν τὸ κάλλος that calls men to it, Ph. 2.496.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πρόςκλησις Dictionary πρόςκλητος →
An open-access project