πεπεισμένως

Adv.
A. confidently, π. διεγγυώμενος D.L. 9.71, cf. 4.56 ; from conviction, Ptol. Alm. 2.6, Iamb. VP 30.175 : f.l. in Str. 15.1.24 (ἀπεφεισμένως cj. Mein.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πέπειρος Dictionary πεπερασμενάκις →
An open-access project