πεπαίτερος

A. v. πέπων. πεπαλαγμένος, πεπάλακτο, v. παλάσσω. πεπαλών, v. πάλλω, ἀμπεπαλών. πέπαμαι, v. Πάομαι. πέπανα· πλακούντια, Hsch. (leg. πόπανα).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project