πενταέτης

A. ἀπὸ πενταέτεος ἀρξάμενοι Hdt. 1.136 ; πενταετεῖ . . ἤθει ψυχῆς Pl. Lg. 793e :—fem. πενταετίς, Plu. 2.844a.

II. lasting five years, σπονδαί Th. 1.112 codd. ; χρόνος IG 12(5).860.29 (Tenos) : neut. as Adv., πεντάετες for five years, Od. 3.115.