πενταέτηρος

ον
A. five years old, βοῦς Il. 2.403, 7.315 ; ὗς Od. 14.419, cf. PMasp. 5.11 (vi A. D.).
II. = πενταετηρικός, τῶν Πτωΐων τῶν π. BCH 44.251 (i B. C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πενταετηρίς Dictionary πενταέτης →
An open-access project