παρανόμημα

ατος, τό
A. unlawful act, transgression, Th. 7.18, Chrysipp.Stoic. 3.71, Plb. 23.10.2 (pl.), Plu. Cat.Mi. 47 (pl.), Porph. Abst. 1.2 (pl.), POxy. 1119.10 (iii A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρανομέω Dictionary παρανόμησις →
An open-access project